696
18

Oprichter Alex beleggersbank

Peter Verhaar is oprichter van Alex Beleggersbank.

Het is gemakkelijk schieten op de beroepsgroep ‘bankiers’

Reactie op het stuk van Jelmer Staal: 'VVD, handig met geld'

Bankiers, verketterd door de publieke opinie als gevolg van een met name in de VS en UK dodelijke combinatie van grote bonussen en toch een ‘bail-out’ bij mogelijk faillissement. Grote namen als Obama, Sarkozy en Merkel die de bankiers ter verantwoording roepen. En hier in Nederland liet de commissie de Wit een bonte stoet bankbestuurders de revue passeren, die de minder goed ingevoerde kijker maar een conclusie liet: bankiers zijn incompetent en hebben als eerste prioriteit hun eigen portefemonnee.

En als klap op de vuurpijl een Minister van Financien en de President van de Nederlandsche Bank, die het blijkbaar allemaal wisten, maar er niets aan konden doen. Geef mensen eens ongelijk als ze bankiers met pek en veren naar het schavot willen sturen!

Toch ga ik hier een lans breken voor de mensen die bij een bank werken,  alleen niet voor de ‘bankier’, maar voor de ‘bankemployee’ (zo staat het tenminste in mijn paspoort). Semantiek? Zeker niet.

In het grijze verleden was de bankwereld overzichtelijk. In de VS waren er bij wet zakenbanken, die met eigen geld bankierden en banken die geld van derden aantrokken en daamee kredieten en hypotheken verstrekten (commercial- en retailbanken). De democraat Clinton (!) heeft in 1998 deze wet (Glass Steagall) ingetrokken. Banken konden activiteiten aan verschillende groepen klanten gaan mengen en het hek was van de dam. In Europa waren deze ‘universal banks’ altijd al toegestaan, maar de handel voor eigen rekening stond altijd ten dienste van de dienstverlening aan bedrijven en particulieren.

Wat waren de consequenties van deze (rampzalige) ontwikkeling? In de eerste plaats hoefden de zakenbankiers geen eigen geld meer in te brengen; er was immers geld van spaarders aanwezig en dat heeft het nemen van risico’s aangemoedigd.

In de tweede plaats gaat in z’n ‘universal bank’ de aandacht vaak uit, en ik kan het uit eigen ervaring zeggen, naar de bankiers die via 1 grote deal op het eerste gezicht relatief veel winst binnenhalen (vooral omdat het resultaat heel vaak onmiddellijk en direct is terug te voeren op die ene medewerker/afdeling) en niet naar de, laat ik het maar eens op zijn VVD’s zeggen, hardwerkende bankemployees die veel kleine transacties doen met kleine winsten, waarvan het zeer vaak niet is aan te geven wie nu precies welke winst binnenhaalt (zijn het de medewerkers die scherp hebben onderhandeld over spaartarieven of de medewerkers die een goed krediet heeft binnengehaald?).

In de derde plaats werd de (bonus) cultuur van ‘ dealmaker’ dominerend. Hoofd personeelszaken van ABN AMRO, Meer-Mohr, heeft het voor de commissie de Wit zeer treffend verwoord: zakenbankiers gaan voor het Grand Slam prijzengeld en bankemployees waren personen die een medaille wonnen bij tafeltennis’.

Een sterke Raad van Bestuur, en in haar kielzoog de toezichthouder, zou moeten zorg dragen voor de checks & balances en helaas, dat is niet gebeurd. Handel voor eigen rekening is belangrijk, een bank moet nu eenmaal risico transformeren, en dus zijn handelaren belangrijk. Maar al die bankemployees die spaargelden aantrokken, hypotheken verkochten, kredieten aan bedrijven verstrekten, vermogen voor klanten beheerden, zijn minstens even belangrijk.  Het is daarom zeer te betreuren dat deze laatste groep nauwelijks een stem had bij de commissie de Wit, maar nu wel in de publieke opinie over een kam wordt geschoren met de zakenbankiers.

Het bankenlandschap moet dringend worden hervormd en ik kan wel wat punten opsommen, bijv. een scheiding tussen zakenbanken en retailbanken, de bankemployee moet echter in bescherming worden genomen.

Lees hier het stuk van Jelmer Staal.

Geef een reactie

Laatste reacties (18)