549
13

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variërend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

Het koken van voedsel is zo gek nog niet

Iedere dag een gezond weetje. Vandaag over menselijke roofdieren die liever alles rauw eten

Ivan Wolffers schrijft elke dag een gezond weetje, gebaseerd op onderzoeken met merkwaardige en soms ongelofelijke uitkomsten. Door de weetjes van Wolffers leer je van alles over bijvoorbeeld verschillende ziektes, medicijngebruik en gezond afvallen, maar ook over de vaak komische verschillen tussen mannen en vrouwen.

Pas las ik ergens dat er 16 miljoen voedseldeskundigen in ons land zijn. Het is net als met schrijven: wie een bericht kan SMS-en denkt dat hij schrijver is. Wie kan eten denkt dat hij eetdeskundige is. Eigen ervaring wordt belangrijker dan onderzoeken die getoetst hebben hoe onze voedselvoorkeuren ontstaan, hoe ons lichaam bestanddelen van de voeding opneemt en hoe eenzijdige voeding (met name van suiker en vet) ons lichaam vernielt.

Als je er goed over nadenkt zijn er ook slechts een twintigtal grote meningen over voeding met daarop weer een aantal variaties. Je hebt de koolhydraathaters, de vetvermijders, de glucose-indextellers, de wat zou Jezus gegeten hebben devoten, de plantenliefhebbers, de vleestroetelaars en de roofdieren die het liever rauw hebben.

Voor die laatste groep heb ik een aardig onderzoek gevonden. Dat we ons voedsel zijn gaan koken zou wel eens geresulteerd kunnen hebben in grotere hersenen.

In een artikel in het wetenschappelijke tijdschrift the Proceedings of the National Academy of Sciences doen Braziliaanse onderzoekers uit de doeken hoe ze na het tellen van zenuwen in de hersenen van primaten tot de conclusie kwamen dat de enige manier waarop mensen grotere hersenen konden ontwikkelen een manier moest zijn om meer energiestoffen uit het voedsel te halen.

Nou dat gebeurt door het te koken. Dat zorgt namelijk voor het uiteenvallen van de voeding in kleinere delen zodat het gemakkelijker wordt opgenomen. Zie het koken van voedsel als een voorfase voor het verteringsproces. Je bent dus minder tijd met eten bezig.

Kijk je naar primaten – onze broertjes zal ik maar even voor het gemak zeggen – dan zie je ook dat die hun voedsel niet koken en dus eindeloos lang bezig zijn met eten. Een chimpansee zit gemiddeld acht uur per dag te kauwen, een gorilla 8,8 uur en een orang-oetan 7,8 uur. Dan hebben wij dat heel wat beter geregeld. We koken het voor we gaan eten, zijn korter bezig en hebben dus veel meer tijd om …, dat moet je zelf maar invullen.

Al schrijvend vielen me veel werkwoorden in, van creatief zijn en hardlopen tot televisie kijken en op de bank zitten. Doe maar iets naar eigen voorkeur.
Demi Moore, Brian Adams, Gwyneth Paltrow, Woody Harrelson, Sting en Alica Silcerstone koken al jaren hun voedsel niet meer. Geen enkel dier doet het zeggen ze, dus waarom zouden mensen het wel doen? Het is een gif voor het lichaam beweren ze en ze claimen lekker veel gewichtsverlies doordat ze hun eten ongekookt naar binnen werken.

Dit onderzoek demonstreert dat koken van voedsel in de geschiedenis van de mens in elk geval wel een belangrijke functie heeft gehad, want chimpansees maken geen films en gorilla’s schrijven geen muziek. 

Volg Ivan Wolffers ook op Twitter
Zijn meest recente boek is: Gezond


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (13)