4.698
74

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Het merk PvdA is voorgoed verpest

Verstandige ondernemers halen dan het product uit de markt

Het schijnt dat Hans Spekman een actie wil starten om het ledental van de PvdA weer op 100.000 te brengen. Tegelijkertijd heeft Jan Pronk een beweging ‘Open Links’ gestart om de partij van zijn dwaalwegen terug te leiden naar het juiste pad. Dat is allemaal zinloos. De PvdA is niet meer te redden. De campagne voor de Kamerverkiezingen van 2012 was de doodsteek.

Diederik Samsom heeft in de zomer van dat noodlottige jaar op zulk een spectaculaire wijze knollen voor citroenen verkocht dat hij het merk PvdA voorgoed ongeloofwaardig heeft gemaakt.

Dagelijks maken hij en zijn bondgenoten het erger: de kiezer krijgt te horen dat hij tijdens zijn campagne ‘niets’ beloofd heeft. Met andere woorden: dan hadden zijn stemmers de kleine lettertjes maar moeten lezen. Het regeringsprogramma is hard, maar noodzakelijk. Het is de enige cocktail van sociaal-economische medicijnen die het vaderland nog kan redden. Dat niet alleen: het zal ons ook nog gelukkiger maken: zie bijvoorbeeld de manier waarop staatssecretaris Martin van Rijn zijn afbraak van de ouderenzorg schildert als een lichtende toekomst, door iedereen met grijze haren gewenst.

Net als reclame is verkiezingspropaganda vooral emotie. Je probeert de doelgroepen een goed gevoel te geven ten opzichte van je product. Douwe Egberts koffie betekent gezelligheid in een comfortabele middle class omgeving, Axe deodorant seks met veel meisjes tegelijk. Het is de bedoeling dat de consument door zulke prettige associaties gestuurd wordt in de richting van het product: hij laat zijn hand even boven de spuitbussen met Axé zweven.

Dit functioneert alleen als het product daadwerkelijk aan een aantal kwaliteitseisen beantwoordt. Ondanks alle gezelligheid luidt de leuze toch: “Douwe Egberts koffie lekkere koffie.” En bij Axé worden altijd mededelingen gedaan als “We improved the fragrances”.  Smaakt de koffie bitter of stinkt de deodorant een uur in de wind? Dan keert de consument zich van het product af. Die laat zich namelijk wél verleiden, maar is niet gek of dom. Hij wordt des te bozer omdat hij zich misleid voelt door de fraaie associaties in de reclame.

Als je de woorden van Samsom allemaal op een goudschaaltje legt, dan blijkt misschien dat hij in 2012 inderdaad geen concrete dingen heeft beloofd. Hij heeft echter wel een sfeer gecreëerd. Tegenover de kille leuzes met die oranje strepen eronder van de VVD, plaatste hij de warmte van de sociaaldemocratie: bij de PvdA waren de ouden van dagen, de gehandicapten en de werklozen in goede handen. Zij konden erop vertrouwen dat de overheid hen niet met de rug tegen de muur zou duwen. Wat er ook te gebeuren stond. Juist daarom ontwikkelde de campagne zich tot een heftige strijd tussen de PvdA en de VVD. Er stonden twee bestuursmodellen tegenover elkaar.

Dachten de kiezers, maar het regeerakkoord smaakt bitter. En ministers als Dijsselbloem verspreiden een penetrante geur van cijferfetisjisme. Wie bijstandsgerechtigden eerst een maand op een houtje laat bijten omdat ze dan wel als de wiedeweerga gaan solliciteren, handelt niet in overeenstemming met de emotie die de campagne ademde. Het echte verhaal van Rutte II is koud, zonder compassie, louter op negatieve prikkels gebaseerd. Dat is te zichtbaar. Dat laat zich niet weglullen.

Dan voelt een mens zich genept. Hij voelt zich belazerd. Hij haalt dat product nooit meer in huis. Het wordt nu omringd door negatieve emoties en akelige verhalen. Die krijg je nooit meer weg en dat geldt ook voor een politieke partij. Daarom is het merk PvdA voorgoed verpest. Het is besmet. Het heeft geen toekomst meer.
Verstandige ondernemers halen dan het product uit de markt. Dat heeft meer dan een halve eeuw geleden. Unilever gedaan met het margarinemerk Planta. Om het spatten in de pan te voorkomen had men er een stofje aan toegevoegd dat bij nader inzien huidblaasjes bleek te veroorzaken. Weldra kende iedereen in Nederland gevallen van de Planta-ziekte. Tot op de huidige dag durft Unilever in Nederland de merknaam ‘Planta’ niet meer te gebruiken.

Ook voor het merk PvdA mét het bijbehorend product is liquidatie de enige optie. Zelfs de mooiste citroen met het partijlogo erop, zal door het publiek onmiddellijk voor een knol worden aangezien. En het weet dat Samsoms rozen doornen hebben. De Nederlandse kiezers zullen het merk PvdA alleen nog maar associëren met negatieve verhalen want de positieve bleken opzichtig vals.

Daarom is de Nederlandse sociaaldemocratie alleen nog maar te redden met een nieuw begin. Geen naamsverandering, een nieuw begin. Van de grond af aan.

Beluister deze opiniebijdrage hier


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (74)