3.554
97

eindredacteur Joop

Francisco van Jole is journalist en eindredacteur van Joop.
Verder is hij politiek commentator bij De Nieuws BV en presentator van Draad, een politieke talkshow in Arminius te Rotterdam.

Het ‘wij-gevoel’ van Joop

De koningin bekritiseert de onpersoonlijke virtuele cultuur, kunnen wij haar de andere kant laten zien?

Het klonk een beetje als Koninklijke goedkeuring, de kersttoespraak van de Koningin die zich keerde tegen de online scheldcultuur. Want het is een van de doelstellingen van Joop, een site zijn waar iedereen vrijuit kan discussiëren zonder het risico te lopen te worden getrakteerd op een portie haat of grofheden. In de praktijk blijkt dat goed te werken. Het niveau van de discussie stijgt met sprongen als je de bijdragen die de sfeer verpesten niet plaatst. Een set eenvoudige huisregels blijkt daarvoor voldoende.

Onder een deel van de fervente internetters ligt dat modereren gevoelig omdat het wordt ervaren als censuur.  Zij vinden dat iedereen altijd moet kunnen zeggen wat hij of zij vindt. Die nobele opvatting heeft helaas snel als resultaat dat een hele grote groep niets meer zal zeggen. Net zoals een debat stokt als er geschreeuwd gaat worden of er alleen nog maar venijnigheden worden uitgewisseld. De vrijheid van de een wordt dan wel erg beperkt door die van een ander.
Wat niet wegneemt dat wie zich in een openbare discussie waagt, ook tegen een stootje moet kunnen. Een debat, zeker het politieke, is geen wiskundeles. Als je iets krachtig verkondigt, moet je het kunnen verdragen daar scherp op aangevallen te worden. Dat klinkt logisch, maar stelligheid en tolerantie komen in het wild slechts zelden gecombineerd voor. Sterker: Personen die graag scherp aanvallen zijn vaak heel snel gekwetst als ze zelf aangesproken worden. Zonder namen te noemen kan ik er in het parlement zo een paar bedenken.
Schelden is trouwens maar een van de factoren die discussiëren op internet lastig maken. Een veel groter probleem is wellicht dat we elkaar in het heetst van de strijd nogal eens verkeerd begrijpen. Wat bedoelt de ander en op internet vooral: wie is het eigenlijk? Met wie bedoel ik niet de NAW-gegevens maar “Wat is het voor iemand?” Om die vraag een beetje te beantwoorden kun je bij Joop bij iedereen op de gebruikersnaam klikken. Er verschijnt dan een overzicht van de laatste bijdragen van de persoon zodat je diens mening beter in een context kunt plaatsen. Zoals je dat in het dagelijks leven ook doet. Joop-leden kunnen ook een biografie en foto toevoegen. Hoe beter we elkaar kennen, hoe groter de kans dat we elkaar begrijpen. Wat niet betekent dat we het met elkaar eens moeten zijn of worden.
Om nog meer aan anderen duidelijk te maken wie je bent, kun je fan worden. Fan van bepaalde opiniemakers, fan van andere gebruikers. Niet omdat fans zo belangrijk zijn maar omdat je er mee aan anderen laat zien wie en wat je goed vindt. Veel mensen laten graag en gemakkelijk weten wat ze afkeuren of waar ze het niet mee eens zijn, maar het is wat je goed vindt dat bepaalt wie je bent. Daarom zijn lijstjes ook zo populair, vooral in deze dagen. Je kunt er mee laten zien wie je bent.
Over lijstjes gesproken: Joop is nog te jong om een top-10 van de belangrijkste nieuwsfeiten en opinies aan te leggen, maar ik wil toch wel een beeld geven wie we zijn. Populair waren de verschillende bijdragen over de spraakmakende documentaire van Marcel van Dam De Onrendabelen, de opiniestukken van Paul Witteman over Kluun en die van Mei Li Vos over Domme Steden. Elf vragen over Wilders van Dick Pels en de opinie van Naima Azough over de PVV behoren ook tot de top. Net als de omstreden hartenkreet van Hanneke Groenteman over Berlusconi. Ook de actie om het nummer ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’ bovenin de Top 2000 te krijgen en de beschouwing over de confrontatie tussen Theo Maassen en Patricia Paay krijgen veel belangstelling. Het laat zien dat Joop een brede interesse heeft die zich niet beperkt tot de eeuwige controverses over Wilders of tot seks en sensatie. Onderwerpen waar Joop overigens zelf ook niet zonder zou willen. Dat beeld van de vrouw die bovenop de Paus springt willen we toch even zien.

De koningin bekritiseerde in haar kersttoespraak de virtuele wereld en stelde ‘zonder enig ‘wij-gevoel’ wordt ons bestaan leeg’. Dat laatste deel ik, maar niet in combinatie met de kritiek op internet. Joop is ook een plek voor een virtueel wij-gevoel. Niet van ‘ons kent ons’ of ‘wij zijn het allemaal met elkaar eens’, maar van ‘wij delen graag onze meningen met elkaar’. Als de koningin mee wil doen, is ze van harte welkom en mag ze gerust in de wij-vorm schrijven. Wij, Beatrix. Wij, Joop.

Mede namens mijn collega’s Maarten, Samira en Jeroen wens ik alle Joop-bezoekers een heel prettig kerstfeest en een goed wij-gevoel.

Geef een reactie

Laatste reacties (97)