3.649
113

Journalist

Ewoud Kieviet is freelance journalist die werkt voor verschillende landelijke en regionale omroepen als verslaggever en redacteur

Hoe liberaal en ultra-orthodox Israël volstrekt langs elkaar leeft

De wereld van Yishai Shlisel, de ultra-orthodoxe jood die zes mensen verwondde bij een steekpartij tijdens de Gay Pride in Jeruzalem

Afgelopen week raakten 6 mensen gewond bij een steekpartij tijdens de Gay Pride in Jeruzalem. De dader van deze aanslag is de ultra-orthodoxe jood Yishai Shlisel uit Modi’in Ilit. Tien jaar geleden sloeg Shlisel ook al toe tijdens de jaarlijkse homoparade, toen stak hij drie mensen neer en kreeg hij een gevangenisstraf.

Modi’in Illit is een nederzetting op de Westelijke Jordaanoever. Veel van de inwoners hebben het liever over Kirjat-Sefer, een plek die ook voorkomt in de joodse bijbel en om die reden vooral bevolkt wordt door orthodox-religieuze joden. De bewoners van de wit-betonnen flats zijn veelal immigranten van buiten Israël.

Ik was er een aantal jaar geleden om een reportage te maken over wekelijkse protesten, pal naast Modi’in Illit. Daar buiten de nederzetting staat de gehate afscheidingsmuur die de Israëlische regering in 2003 liet bouwen om het aantal zelfmoordaanslagen in Israël terug te dringen. Het hekwerk dat het Palestijnse dorp Bil’in en Modi’in Illit scheidt is het podium van wekelijkse protesten. Palestijnen uit Bilín komen hier elke vrijdag bijeen om een verplaatsing van het hek te eisen, leuzen te scanderen en met stenen te gooien. Het Israëlische leger reageert steevast met het schieten van traangas.

Het bezoek aan Modi’in Illit staat me nog helder voor de geest, omdat dit misschien wel de meest wereldvreemde plaats is, waar ik ooit geweest ben. Werkelijk alle mannen en jongens droegen het haar in pijpenkrullen en droegen traditionele zwart-witte kleding. De vrouwen hulden zich in het zwart. Bij aankomst in het dorp werden we aangesproken door een Nederlandse jood die ons vertelde dat maarliefst 80 procent van de inwoners niet werkt, ze studeren hele dagen in de synagoge. De reden; een invloedrijke rabbijn had gesteld dat het beter is de thora te studeren, dan te werken. Hierdoor was men grotendeels afhankelijk van donaties vanuit de Verenigde Staten.

Ook viel op dat de bussen wel naar Jeruzalem reden, maar niet naar die andere grote stad; Tel Aviv. “Dat is een heidense stad, daar willen wij niet komen”, legde onze gids uit. Aangekomen bij zijn huis beval hij ons koffie bij hem te drinken. We lieten ons de gastvrijheid welgevallen, maar omdat we nog een afspraak hadden met een andere kolonist maakten we daarna aanstalten om te vertrekken. Dat schoot onze gastheer echter in het verkeerde keelgat: “Als u nu vertrekt zal ik dat met geweld verhinderen”, zei hij dreigend. “U móet de maaltijd met mij delen, dat ben ik aan gasten verplicht.”

Ik begreep al snel dat zijn godsdienst het hem opdroeg om ons zo ruimhartig te ontvangen. Toen we aan het eind van die dag de nederzetting verlieten was het duidelijk: Dit is een andere wereld dan de wereld die hier buiten ligt, zoals Tel Aviv.

Er wordt weleens beweerd dat Israël bij gebrek aan gezamenlijke vijanden hopeloos uiteen zou vallen. De Israëli is eensgezind als het bedreigd wordt, maar is onderling enorm verdeeld. De wereld van het liberale Tel Aviv en de gayscene in Jeruzalem is een totaal andere dan die van het ultra-orthodoxe Modi’in Illit. En juist die werelden kwamen afgelopen week bloedig in botsing. 

Geef een reactie

Laatste reacties (113)