Laatste update 15:50
2.355
57

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Hoe meer paspoorten, hoe liever

Een pleidooi voor de dubbele nationaliteit

Foto: Rijksoverheid
Foto: Rijksoverheid

Ebru Umar wil haar Turkse nationaliteit kwijt. Dat is haar goed recht. Niemand hoort met een ongewenst paspoort opgezadeld te worden. Landen als Argentinië, Marokko of Turkije die het niet of nauwelijks mogelijk maken om van hun paspoort af te komen, zouden hun wetten moeten veranderen. Hetzelfde geldt voor het andere uiterste waartoe Nederland behoort. Als je langer dan tien jaar in het buitenland woont en je doet er zelf niets aan, vervalt automatisch je Nederlanderschap. Je wordt voor de gekste dingen door de overheid lastig gevallen, dan kan ze ook wel laten weten dat het tijd wordt om wat aan je nationaliteit te doen.

Het besluit van Ebru Umar zal ongetwijfeld worden aangegrepen om te fulmineren tegen de dubbele nationaliteit. Zij zal ten voorbeeld gehouden worden aan alle Nederlanders van Turkse, Marokkaanse en Argentijnse afkomst om dat andere paspoort nu eens plechtig te verbranden. En opnieuw zullen burgers die er een tweede nationaliteit op na houden, verdacht worden gemaakt.

Nou, ik ken er met drie nationaliteiten. Zij zijn de trotse houders van een Nederlands, een Amerikaans en een Brits paspoort. Dat komt omdat hun ouders – respectievelijk uit Newcastle en ergens in Michigan – zich een dikke veertig jaar geleden voorgoed in Nederland vestigden. Dan kun je zulk een voorrecht genieten.

Internationale liefdesrelaties worden steeds gewoner ondanks alle naar racisme riekende pogingen van de Nederlandse wet om dat zo moeilijk mogelijk te maken, zoals iedereen weet die het ongeluk heeft gehad te vallen op iemand uit Azië, Latijns Amerika of landen waar blanken wonen die domrechts Nederlands tweederangs en visumonwaardig acht, zoals Rusland of de Oekraïne. Deze wetten – laat dat hier benadrukt zijn – kwamen al in de vroege jaren negentig tot stand met de steun en de zegen van de PvdA. Als je iemand hiervoor níet verantwoordelijk kunt stellen, dan is het Geert Wilders. Gelukkig kruipt
het bloed waar het niet gaan kan en overwint ware liefde alle barrières.

Kinderen uit zulke relaties groeien als het goed is op in een wereld van twee talen en twee culturen. Zij zijn zowel thuis in het land van hun vader als van hun moeder. Als ze ook nog twee paspoorten mogen bezitten, geeft hen dat enorme kansen in het latere leven want ze kunnen zowel hier als daar proberen vooruit te komen. Het ligt voor de hand dat zij een brug vormen tussen onze economie en die van het land waar hun vader of moeder vandaan komt. Daar worden twee landen beter van. Je komt het woordje globalisering niet zo vaak meer in de kranten tegen maar dat proces vindt onverminderd voortgang. Iemand die maar één taal spreekt en een beetje Engels brabbelt – het antiek nationalistische ideaal – legt het af tegen de echt meertalige wereldburger.

Dat niet alleen: die wereldburger heeft ook nog familiebanden in verschillende delen van de wereld. Die worden nu door Nederland niet of nauwelijks gebruikt om er zijn (handels)relaties mee te verbreden en te versterken. Integendeel zelfs. Zo richt ons ontwikkelingsbeleid zich niet op arme landen waar veel Nederlanders familie hebben en dat is eigenlijk niet zo goed te begrijpen. En ook in de handelspolitiek is die gedachte ver te zoeken.

Vormen burgers met een tweede paspoort dan geen vijfde colonne? Nee, die vormen geen vijfde colonne. Een vijfde colonne blijft ondergronds en treedt aan de dag als het uur daar is en de aanval van de vijand begint. Mensen met een dubbele nationaliteit zijn daar veel te herkenbaar voor. In de Tweede Wereldoorlog waren de landverraders juist de lui die zich afficheerden als de puurste, de raszuiverste, de diepst gewortelde Nederlanders.

Het is daarom in het belang van Nederland, als zijn staatsburgers er een tweede en zelfs een derde nationaliteit op na kunnen houden. Als zij dat willen natuurlijk. Het mag wel maar het hoeft niet.


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (57)