4.476
21

Creatief strateeg en columnist

Nadine Ridder werkt als creatief strateeg voor verschillende opdrachtgevers in de marketing- en reclamebranche. Als activist voor een inclusieve maatschappij is ze actief als columnist, co-founder van stichting Include Now en lid van Nieuw Amsterdam Raad, een adviesorgaan bestaande uit 45 millennials die de Amsterdamse gemeenteraad adviseert.

Holland’s Next Top Model laat zien hoe simpel diversiteit is

In Nederland loopt de modewereld verrassend genoeg voor op de media-, film- en reclamebranche op het gebied van diversiteit

foto: Holland’s Next Top Model / Facebook

Dat de door witte mannen gedomineerde media- en reclamewereld door gebrek aan diversiteit de witte norm in stand houdt weten we nu wel. Interessanter is: hoe zorgen we voor verandering?

Er zijn diversiteits-managers, -afdelingen, -events, -werkgroepen en -coalities. We moedigen pogingen aan (Indeed), bespreken mislukte pogingen (DOVE, Manpower, HEMA) en luisteren naar dezelfde smoesjes (‘ze zijn er gewoon niet’ of ‘het leidt te veel af van het onderwerp’).

Hierdoor wordt diversiteit een onnodig gecompliceerd onderwerp waarbij alle risico’s krampachtig worden vermeden. Maar we gaan er volledig mee voorbij aan het echte risico: het merendeel van de Nederlanders herkent zich niet in het eenzijdige beeld van Nederland in media en reclame.

En toen was er Holland’s Next Top Model 2017. Voor wie het niet kent: het is de Nederlandse versie van een Amerikaanse modellenwedstrijd op RTL. Een programma dat vaak is bekritiseerd om verschillende redenen, maar nu complimenten verdiend voor hun diversiteitsaanpak.

Er was een mannelijke winnaar, vier finalisten allemaal van een andere afkomst, Iraans-Nederlandse presentator Anna Nooshin én een zeer diverse jury. De exacte afkomst of geaardheid is niet van iedereen bekend, maar dat is ook totaal irrelevant: de diversiteit spatte van het scherm. Natuurlijk zijn deze mensen bovengemiddeld goed gelukt, maar ze vertegenwoordigen een hele grote groep (jonge) Nederlanders in kleur, geslacht en geaardheid. Nog belangrijker: er is geen woord over gerept. Niet in het programma, maar ook niet in de media. Zó maak je diversiteit de norm: door het niet expliciet te benoemen. Dit was niet de diversiteits-issue of het excuus-programma van RTL: dit was Holland’s Next Top Model anno 2017.

In Nederland loopt de modewereld verrassend genoeg voor op de media-, film- en reclamebranche op het gebied van diversiteit. Verrassend, omdat de modewereld bij uitstek mensen probeert te verleiden met onrealistische beelden. Nog niet zo lang geleden leek het dan ook onmogelijk diversiteit in deze branche te bevorderen.

Karen Swerink kreeg in maart dit jaar nog veel kritiek te verduren naar aanleiding van haar opmerkingen ‘ze zijn er gewoon niet’ in dagblad Metro (lees er meer over in deze column). De gebruikelijke reactie na een rel: excuses aanbieden en hopen dat het zo snel mogelijk weer overwaait zodat als vanouds kan worden gecontinueerd. Maar nu was hoofdredacteur Cécile Narinx van Harper’s Bazaar zo moedig om aan te schuiven bij Pauw om met modeactivist Janice Deul en model Jessica Gyasi de dialoog aan te gaan.

Ze zei onhandige en pijnlijke dingen zoals ‘stylisten hebben een blank canvas nodig’, maar juist deze opmerkingen waren nodig om de pijnpunten te kunnen identificeren. Cécile was bereid om te luisteren, zich kwetsbaar op te stellen en te leren. Het resultaat mag er zijn: er is veel meer kleur in de Nederlandse modebladen dit jaar en dit beperkt zich niet tot de exotische shoots.

HNTM 2017 liet Nederland kennismaken met de nog relatief onbekende generatie GenZ. Deze generatie ís de meest diverse generatie ooit en voor hen is diversiteit net zo natuurlijk als het internet. De makers van het programma hebben goed begrepen dat deze jonge mensen traditionele media niet nodig hebben en nooit massaal zouden kijken naar een programma dat niet aansluit bij hun belevingswereld. Met een sterke sociale mediastrategie transformeerde HNTM hun kandidaten in internet-sterren met vele honderdduizenden volgers. Kandidaten van een televisieprogramma, een medium dat normaliter door deze doelgroep wordt genegeerd. Dit laat dus zien dat er wel degelijk hoop is voor traditionele media, als je begrijpt hoe je deze doelgroep aan je bindt.

Dat een realistische weergave van Nederland voor programmamakers, filmregisseurs en reclamemakers nog steeds onmogelijk is zegt veel over de mentaliteit in deze branches. Volg dus het voorbeeld van de modewereld: luister, stel je kwetsbaar op, leer en Just Do It!

 

Geef een reactie

Laatste reacties (21)