1.027
47

GroenLinks gemeenteraadslid Amsterdam

Evelien is geboren op 28 oktober 1984 in Bussum. Ze woont sinds 2003 in Amsterdam. In 2008 woonde ze een half jaar in Nairobi (Kenia) om te werken voor de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties, daarna ging ze een jaar studeren in New York (2008/2009) waar ze ook werkte voor een organisatie in Harlem die Afrikaanse vluchtelingen bijstaat met sociale, medische en juridische kwesties. In deze periode van 540 dagen in het buitenland hield ze een blog bij. Vanaf juni 2009 is ze weer terug in Nederland. Op 1 januari 2010 begon ze als promovendus aan de Universiteit van Amsterdam, waar ze onderzoek doet op het gebied van internationaal vluchtelingenrecht en internationaal strafrecht. Daarnaast is ze sinds haar terugkeer uit New York ook lid van de gemeenteraad van Amsterdam voor Groenlinks. Op 3 maart 2010 werd ze opnieuw gekozen in de gemeenteraad. Ze publiceert op persoonlijke titel.

Homohuwelijk

Tijdens de discussie over de hogeschooldocent die geen handen meer wilde schudden met vrouwen kwam ook de zogenaamde weigerambtenaar weer bovendrijven

De ambtenaar die met een beroep op gewetensbezwaren weigert geliefden van het gelijke geslacht te huwen. Ik vind, net zoals bij de docent, dat mensen die in openbare dienst werken in de uitoefening van hun beroep niet mogen discrimineren op basis van geslacht, geaardheid, afkomst of levensovertuiging.


Dat betekent dus ook dat ambtenaren die weigeren in de volle breedte hun functie uit te oefenen een stevig gesprek met hun leidinggevende moeten hebben. Als daarna nog geweigerd wordt om homostellen te huwen, dan moet die ambtenaar een baan zoeken waar zijn gewetensbezwaren hem niet in de weg zitten.

Vaak wordt gesteld: laten we voor een praktische oplossing kiezen. Er zijn genoeg andere ambtenaren die met alle plezier homostellen in de echt willen verbinden, waarom zou je ambtenaren met tegenzin dwingen een huwelijk te sluiten? Dat is tenslotte ook niet zo gezellig voor het toekomstig echtpaar.

Maar het gaat hier niet over gezelligheid, het gaat om het grondbeginsel van gelijkheid. Bij wet zijn homostellen gelijkgesteld aan heterostellen, en iedereen – vooral een ambtenaar – dient die wet uit te voeren. Daarnaast kan op basis van gewetensbezwaren ook een huwelijk tussen een moslim en een katholiek worden geweigerd, of tussen een Aziaat en een Nederlander. Waar houdt het op?

Het is waar dat de vrijheid van godsdienst een groot goed is in Nederland. Je mag naar het gebedshuis van je keuze, je mag aanbidden, verafgoden en verheerlijken wie je wil. Maar dat betekent niet dat je godsdienst ook in de weg mag staan bij de uitoefening van je werk bij de overheid. Er is niet voor niks een scheiding van kerk en staat. De vrijheid van godsdienst komt overigens niet eens in het geding: die vrijheid behoudt een ambtenaar, hij mag best tegen het homohuwelijk zijn. Maar op zijn werk past hij zich aan.

Bij navraag over Amsterdamse weigerambtenaren aan de wethouder Personeelszaken tijdens de gemeenteraadsvergadering verzekerde hij mij dat er geen gewetensbezwaarders zijn in onze hoofdstad. Mooi zo. Laten we ervoor zorgen dat dat ook zo blijft.

Dit artikel verscheen eerder op de website van Evelien van Roemburg

Geef een reactie

Laatste reacties (47)