Laatste update 15:59
877
6

Burgemeester van Arnhem

Ahmed Marcouch was tot 2017 Tweede Kamerlid voor de PvdA. Hij volgde het Individueel Technisch Onderwijs (ITO) en de mts. Na de middelbare school werkte hij tien jaar bij de Amsterdamse politie, waarvan de laatste vijf jaar als brigadier. Hij had een baan als leraar maatschappijleer aan het ROC en was procesmanager jeugdbeleid van de Gemeente Amsterdam. In april 2006 werd hij stadsdeelvoorzitter van Slotervaart. In maart 2010 werd hij met twaalfduizend voorkeur stemmen gekozen in de gemeenteraad. Toen hij op 17 juni bovendien gekozen werd als Tweede Kamerlid, moest hij op 8 september 2010 zijn zetel in de gemeenteraad opgeven.
Op 1 september 2017 werd Ahmed Marcouch geïnstalleerd als burgemeester van Arnhem.

Huiselijk geweld moet stoppen, linksom of rechtsom

Slagen wij erin huiselijk geweld te stoppen, dan voorkomen wij dat de slachtoffers van nu de daders van morgen worden

Huiselijk geweld moet stoppen, dat is het doel van huisverboden. Als burgemeester van Arnhem benut ik daarom voluit mijn bevoegdheid om plegers van huiselijk geweld de toegang tot hun eigen huis te ontzeggen, ook zonder aangifte bij de politie. Dat is belangrijk. Want als er één plaats ter wereld veilig hoort te zijn, dan is dat thuis.

Geweld
Met auteur Roelie Bosselaar

Het is jammer dat aangifte doen problematisch is, maar ik begrijp het wel. De situatie is voor slachtoffers van huiselijk geweld emotioneel enorm gecompliceerd; de hand die hen slaat, is immers ook de hand die hen heeft liefgehad, dus slachtoffers willen de talloze spijtbetuigingen en beloften van beterschap geloven. Aangifte of niet, organisaties als kinderopvang, ziekenhuizen en scholen zijn gelukkig wel degelijk verplicht een eigen meldcode uit te voeren, waarin zij actie moeten ondernemen als zij bedplassen, blauwe plekken of gebroken botten signaleren: hulp zoeken of het vermoeden van huiselijk geweld melden bij meldpunt Veilig Thuis. Het aantal meldingen groeit, onder meer ambulancepersoneel meldt vaker en dat vind ik geen slecht teken.

Twintig keer politiebezoek
Huiselijk geweld signaleren kun je leren. Alleen al daarom is het heel goed dat slachtoffers opstaan en ons tot intieme deelgenoot maken van de verwoestende werking van huiselijk geweld. Roelie Bosselaar is zo’n dappere auteur. Met haar boek ‘Afzien’ dat zij 21 maart publiceert, biedt zij ons de gelegenheid van dichtbij te zien wat acht jaar huiselijk geweld gaandeweg kapot maakt. Het trof mij dat Bosselaar tot op de dag van heden pijn lijdt, ik kon het navoelen bij de presentatie van haar boek. Zonder huisverbod blijkt huiselijk geweld gemiddeld maar liefst zes jaar aan te houden en staat de politie soms wel twintig keer voor de deur zonder resultaat. Als agent heb ik zelf ook slachtoffers uitvoerig moeten overreden om zich los te maken; zoals een meisje in de Indische buurt, uit Marokko, die in ons land door haar schoonfamilie als voetveeg werd behandeld en toch haar koffers pas pakte toen ik met haar ouders voor de deur stond.

Slachtoffers worden daders
De tijd van het huisverbod benutten wij door de hulpverlening stevig in de steigers te zetten; voor het hele gezin – ook voor de daders. Slagen wij erin huiselijk geweld te stoppen, dan voorkomen wij dat de slachtoffers van nu de daders van morgen worden. Maar liefst dertig procent van de plegers van huiselijk geweld hadden daar als kind zelf mee te maken, zelf mishandeld of machteloos toeziend hoe hun ouders elkaar kapot maakten.

Alle reden om een flinke stap extra te zetten voorbij het huisverbod richting opvoeding en scholing, naar de gouden driehoek van ouders, docenten en kinderen. En als wij dan ook nog jongerenwerkers, politieagenten en zorgverleners betrekken, zien wij de start van een pedagogische wijk, waarin de hele buurt meehelpt dat kinderen opgroeien tot zelfstandige burgers die zich niet achter de voordeur klein laten maken, maar in de samenleving voluit meedoen #Afzien

Geef een reactie

Laatste reacties (6)