23.632
177

Coördinator Comité Dierennoodhulp.

Sandra van de Werd (1963) is veganist en oprichtster en coördinator van Comité Dierennoodhulp.

Ik ben er klaar mee om als racist weggezet te worden omdat ik opkom voor dieren

Een dier zonder stress, angst en pijn doden is onmogelijk. Halal vlees bestaat daarom niet.

Ik ben er helemaal klaar mee om door mensen als Fati Benkaddour in haar opiniestuk ‘Het Slachtofferfeest’ (Joop, 3 augustus 2020) weggezet te worden als racist, Moslimhater en Jodenhater omdat ik tegen het offeren van dieren ben. Het is goedkoop en oneerlijk om mensen zo weg te zetten en een manier om inhoudelijk niet in te gaan op de kritiek over het offerfeest. Namelijk: Is het in de huidige tijd nog wel geoorloofd om een dier te offeren? Een offer is iets van jezelf, iets wat je pijn doet om het af te staan, en dat is niet het leven van een ander. Ik zou voor mijn gevoel eerder een racist zijn als ik expres niet het dierenleed aan de kaak zou stellen omdat het om iemand van Turkse, Marokkaanse, Joodse of Surinaamse komaf zou gaan.

cc-foto: Jai79

Uiteraard gaat al het andere dierenleed in de ‘gewone’ slachthuizen tijdens het offerfeest ook door. Het klopt helemaal wat Fati Benkaddour hierover zegt. De dieren in de bio-industrie hebben een verschrikkelijk dieronwaardig leven, het vangen van de dieren is wreed, het transport naar het slachthuis is dieronterend en de slacht is gruwelijk. Alle slacht is afschuwelijk en gaat gepaard met hoe dan ook veel dierenleed. Daar protesteren dan ook genoeg dierenvrienden tegen. Fati Benkaddour geef ik het grootste gelijk in haar mening over de Nederlandse bio-industrie. Waar het mis gaat in haar opiniestuk is dat zij volledig voorbijgaat aan het feit dat ook het gros van de moslims net als de meeste andere Nederlanders dit dierenleed uit de bio-industrie gretig consumeren. Bij moslims is het enige verschil dat het dier geen varken is en de dieren halal geslacht zijn. Maar het leven is even ellendig geweest, vrijwel al deze dieren komen ook uit de bio-industrie die zij zelf zo hekelt.

“Het slachtmes moet vlijmscherp zijn, het dier mag geen ander dier geslacht zien worden en het dier moet een goed leven hebben gehad”, aldus Fati Benkaddour over het halal slachten. Koosjer en halal omgaan met het dier betekent inderdaad dat het dier tijdens het leven en de slacht geen stress mag ervaren. Maar er zijn maar zeer weinig moslims die dat naleven en om die reden enkel biologisch vlees, zuivel en eieren kopen. Bovendien is een dier zonder stress, angst en pijn doden onmogelijk. Halal vlees bestaat daarom niet. Tenzij het dier door een ongeluk gestorven is of van ouderdom. Echt halal is het helemaal niet om dieren te eten. Fati Benkaddour hekelt het dat over deze ‘humane’ regels nooit gesproken wordt. Maar als die regels niet nageleefd worden, wat zij zelf ook betwijfelt, is het de vraag of dat zo zinvol is, zeker als er onder moslims zelf hier weinig over gesproken en gediscussieerd wordt.

In haar opiniestuk maakt Fati Benkaddour onderscheid tussen de Nederlander die kritiek heeft op het offerfeest en meedoet aan de bio-industrie en de moslims. Letterlijk schrijft zij: “Samengevat is het racistische afweermonster duidelijk een herkauwer, hypocriet en blind voor het eigen comfort dat stoelt op de eigen bloederige en mishandelende industrie.” Dat onderscheid maken klopt niet, want het meeste halal vlees komt ook uit deze bloederige en mishandelde industrie. Waar dus ook moslims deel van uit maken net zoals iedere andere Nederlander die vlees eet. En ook de kooi-eieren liggen nog in de meeste Turkse en Marokkaanse buurtsupers te koop. Dat is niet bepaald halal.

Het doden is enkel de manier die verschilt. Ongeacht dat de ‘gewone’ slacht ook gruwelijk is, is het onverdoofd slachten vaak nog een langere lijdensweg. 40 seconden mag een dier gruwelijk lijden voor het alsnog verdoofd wordt. Iedere seconde met pijn en angst duurt heel lang en is een seconde te veel. Bij runderen kan deze doodstrijd tot wel een kwartier duren.

Ik ben tegen iedere vorm van dierenleed, onderdrukking en uitbuiting van dieren. Ik vind dat dieren met respect behandeld moeten worden en recht hebben op hun eigen leven. En ja, ik heb een hekel aan het gedrag van mensen die dat doen. Of zij nu moslim, jood, christen of ongelovig zijn, of een andere huidskleur hebben, dat doet er niet toe. Als joden hier Jom Kippoer zouden vieren en met een kip boven hun hoofd zouden slingeren om hun zonden weg te wassen, dan zou ik actievoeren. Net zoals ik ieder jaar actievoer tegen het vele vlees vreten tijdens het christelijke vredesfeest Kerstmis. En daarom protesteer ik tegen het offeren van dieren op het Offerfeest. Iets wat naast wreed ook helemaal niet nodig is: men mag ook geld offeren voor hulp aan arme mensen en andere diersoorten. Ik vraag me af wat er gebeurd was als Ibrahim zijn zoon wel had moeten doden… Dan zouden we toch ook niet toestaan dat moslims hun zonen offeren?

Volgens Fati Benkaddour heeft de kritiek op het offeren van dieren een heel ander motief: Moslim- of Jodenhaat. Volgens haar heeft het niets met dieren te maken, hun zware leed, hun wrede leven of lugubere dood. Maar met de eigen onstilbare honger naar dominantie en zelfverrijking. Dat zijn nogal wat harde beschuldigingen en harde woorden van haar kant. Ik ben geen racist. Integendeel, ik ben tegen iedere vorm van discriminatie, ook die op andere diersoorten. Ik kom voor niet menselijke dieren op en ben juist tegen dominantie en zelfverrijking. En ik ben het spuugzat dat mensen zoals Fati Benkaddour keer op keer de discussie of het ethisch wel kan om een dier te offeren en onverdoofd te doden op een ander spoor brengen door hen die opkomen voor dieren uit te maken als racist.

Geef een reactie

Laatste reacties (177)