2.690
5

Communicatieadviseur

Maureen (geboren 1973) is zelfstandig communicatieadviseur, schrijver en copywriter. Ze bracht een aantal jaar van haar jeugd door in Parijs en woonde op latere leeftijd in Rome en Cannes, maar woont nu in Almere Buiten. Ze studeerde Frans en Communicatie. Maureen schrijft voor verschillende websites en haar columns gaan meestal over vrouwenzaken en het leven in het dagelijks bestaan. Ze werkt op dit moment aan haar debuutroman.

Ik ben niet van de Kringloop

Ik begon inmiddels aan mezelf te twijfelen, had ik mezelf soms opgegeven als vrijwilliger voor de Kringloop in een alweer vergeten vlaag van altruïsme?

cc-foto: Jaclyn Miller

Een onbekend 06-nummer belde me om 7.30 uur op donderdagochtend. Ik twijfelde even, maar nam toen toch maar op. Als iemand je voor 8.30 uur belt, dan is het vast belangrijk.

De vroege beller bleek een wat oudere, deftige meneer die wilde weten ‘hoe laat ik er zou zijn’. ‘Ik weet niet precies wat u bedoelt? Hebben wij een afspraak?’, vroeg ik. ‘Jazeker, in Aerdenhout.’ Mijn brein werkte op volle toeren, wat was ik vergeten? Wat is er in Aerdenhout? We zijn net verhuisd naar Haarlem en Aerdenhout is vlakbij. Zit daar onze nieuwe tandarts?

Meneer Van Gils klonk een beetje ongeduldig. ‘U bent toch van de Kringloop?!’ Aha, verkeerd nummer. ‘Ik snap het al, u heeft een verkeerd nummer gebeld, ik ben namelijk niet van de Kringloop.’ Maar meneer Van Gils raakte duidelijk gefrustreerd. ‘Jawel, u bent wél van de Kringloop. U komt een bank en tafel ophalen, dat hebben we gisteren afgesproken.’

Ik wist van niks. Ik vroeg welk nummer hij had gebeld, want sorry, maar ik was toch echt niet van de Kringloop. ‘Mijn nummer eindigt op 427’, zei ik oplossingsgericht. Maar ja, dat had meneer Van Gils ook staan. ‘En uw nummer begint met 5512.’ Ja, dat klopte inderdaad ook.

Ik begon inmiddels aan mezelf te twijfelen, had ik mezelf soms opgegeven als vrijwilliger voor de Kringloop in een alweer vergeten vlaag van altruïsme? ‘En wat nu dan?’, vroeg hij. We waren al tien minuten aan het bellen en werden er allebei een beetje moedeloos van. Ik overwoog heel even om mezelf alsnog aan te melden bij de Kringloop.

‘Nog één keer uw volledige nummer alstublieft’, zei meneer van Gils gedecideerd. Ik herhaalde braaf mijn 06-nummer maar werd halverwege onderbroken door meneer Van Gils. ‘Zei u nou 9, dus niet 7?’ Dat klopte. ‘Ach, mijn welgemeende excuses, dan bent u inderdaad niet van de Kringloop.’ ‘Nee!’, riep ik blij en opgelucht, ‘Nee! Ik ben niet van de Kringloop!’ Ik kon hem wel zoenen. We hingen op en ik ging naar mijn werk, gewoon een kantoor in Amsterdam.

Onderweg realiseerde ik me dat het dus echt waar is dat iedereen zijn eigen waarheid heeft en dat je op je kop kunt gaan staan om de ander te overtuigen van de jouwe, maar zolang iemand anders vindt dat jij van de Kringloop bent, dan ben en blijf je toch echt van de Kringloop. Het wordt pas ernstig als je begint te twijfelen aan jouw waarheid omdat de ander zo overtuigd blijft van de zijne. We zien het pas als we het doorhebben en tot die tijd kun je niet veel meer doen dan blijven vertrouwen op de nummers in je eigen hoofd en hart.

Geef een reactie

Laatste reacties (5)