5.701
13

Historicus, schrijver en columnist NRC

Zihni Özdil (1981) is historicus, schrijver en columnist voor NRC Handelsblad. Hij is in kranten en op televisie een veelgevraagd commentator op politieke, economische en culturele ontwikkelingen. Zijn standpunten zijn door de media omschreven als ‘onorthodox’ en ‘hard, maar gedocumenteerd'. Zijn boek Nederland mijn Vaderland (Uitgeverij De Bezige Bij) verscheen in oktober 2015.

‘Ik heb niks tegen homo’s, maarrr..’

De Turkse boot op de Gay Pride van dit jaar kreeg veel publiciteit. De mensen op deze boot zijn zeer moedig en verdienen alle steun. Het werk van Turks-Nederlandse activisten begint langzaam zijn vruchten af te werpen, maar er is nog een lange weg te gaan

‘Van der Sar die schele…homoseksuele!’ Aldus het begin van een voetballiedje dat ik als kind van mijn blanke vriendjes leerde in Rotterdam Zuid. Ook anno 2012 is ‘homo’ een scheldwoord in het alledaagse leven in armere wijken alsook in het studentenleven.

Frank de Boer
Daarnaast tonen de scherpe opmerkingen van Frank de Boer, die blijkbaar gepromoveerd is in de genetica, aan dat homofobie alive and kicking is. Het heeft alleen een nieuw jasje gekregen. Net als racisme. In Nederland is het tegenwoordig taboe om te wijzen op diepgewortelde racistische structuren die nog steeds manifest zijn. Toen ik twitterde over de racistische angstkaart die zonder verdere uitleg op pagina 16 van het nieuwe PVV-programma verschijnt kreeg ik veel verontwaardigde reacties: ‘Moslims of allochtonen zijn toch geen ras!’

De samenleving is dus schijnbaar een laboratorium voor genetische biologie. Het is volgens deze drogredenering anno 2012 vrijwel onmogelijk om racistisch te zijn. Alleen kale neonazi’s zijn racistisch. De sociale, culturele en politieke dimensies van racisme bestaan kennelijk niet meer.

Terug naar de homoseksualiteit. De opmerkingen van Frank de Boer staan niet op zichzelf maar illustreren de heteronormatieve consensus in onze samenleving. Deze consensus is subtieler en veel minder tastbaar dan de expliciete homohaat in uitspraken van marginale imams die met regelmaat de voorpagina’s van de kranten halen. Door zich af te zetten tegen deze ‘haatbaarden;  kunnen rechtgeaarde verlichten zichzelf op de borst kloppen.

Stereotype gay
Maar zijn subtiele homofobe en racistische culturele structuren niet veel gevaarlijker, juist omdat ze vaak onbenoemd blijven? Zijn het niet dezelfde rechtgeaarde verlichten die zo geprogrammeerd zijn door de heteronormatieve consensus waardoor ze bij een bericht over homo’s steevast stereotype beelden kiezen? Zijn het niet dezelfde progressieve producers die in films en series de stereotype van de altijd flamboyante gay waar je vooral om moet kunnen lachen in stand houden?

Het feit dat homoseksuelen net zo divers zijn als heteroseksuelen dringt zodoende nauwelijks door in de samenleving. Integendeel, in de beeldvorming geldt als norm de ‘vrouwelijke’, flamboyante en seksverslaafde nicht die ‘van nature’ gericht is op beroepen als kapper. Het zou anno 2012 vanzelfsprekend moeten zijn dat homo’s net zo vaak stoer, saai en, ja, ook voetballer zijn.

Het zijn in mijn ervaring vrijwel altijd burgerlijke (en vaak opgeleide) types die hun verlichte blik op homoseksualiteit etaleren met uitspraken als: ‘Ik heb helemaal niets tegen homo’s, zolang ze maar van mij afblijven’. Ja natuurlijk, alle homo’s willen elke man in hun radius bespringen zodra ze de kans krijgen.

Een ander regelmatig terugkerend adagium is: ‘Ik heb niets tegen homo’s, maar ze moeten normaal doen’. Ja natuurlijk, elke homo doet dagelijks zijn boodschappen in een leren broek met ontbloot achterwerk.

De Turkse boot
De Turkse boot op de Gay Pride van dit jaar kreeg veel publiciteit. De mensen op deze boot zijn zeer moedig en verdienen alle steun. Want als het gaat om de acceptatie van homoseksuelen bevindt de Turks-Nederlandse gemeenschap zich nog in dezelfde fase als de rest van Nederland zich bevond in pakweg 1960. Homoseksualiteit is een onbespreekbaar taboe in de meeste gezinnen. Ook is een coming-out nog te vaak oorzaak voor uitsluiting en soms geweld.

Maar het werk van Turks-Nederlandse activisten begint langzaam zijn vruchten af te werpen. Evenementen zoals Pink Istanbul hebben in de afgelopen jaren homoseksualiteit zichtbaarder- en daarmee minder ‘vreemd’ gemaakt. Behalve de te verwachten bedreigingen waren veel Turkse reacties op de boot van dit jaar in de trant van ‘ik heb niks tegen Turkse homo’s, maarrr…’

Maar een volwaardige acceptatie van homo’s in heel Nederland kan niet plaatsvinden wanneer een deel bereid is om homofobe houdingen te accepteren ‘zolang er maar discussie’ is. De organisatie van de Turkse boot is wat dat betreft goed ingebed in de poldercultuur. In hun verklaring staan de opmerkelijke zinnen: ‘Niet iedereen hoeft dezelfde mening te hebben. Je hoeft Turkse homo’s niet te accepteren. Zolang er maar op een waardige manier over gesproken kan worden.’

Excuseer de godwin maar deze uitspraak is eigenlijk net zo absurd als dat het CIDI zou zeggen dat niet iedereen joden hoeft te accepteren, zolang er maar een waardige discussie is. Mij dunkt dat iedereen alle homo’s moet accepteren, net zoals iedereen hetero’s accepteert. Er valt niet ‘waardig’ te discussiëren over racisme of homofobie.

De Gay Pride is in zijn algemeenheid te apolitiek en draagt bij aan de heteronormatieve consensus, juist omdat er onvoldoende alternatieve beelden zijn. Vrolijke, dansende, ‘vrouwelijke’ homo’s zijn immers niet bedreigend. Een van de redenen waarom de Gay Pride ook heel populair is onder hetero’s.

Homo’s die kritiek hebben op het stereotype bevestigende karakter van de huidige vorm van de Gay Pride worden vaak weggezet als ‘zeikerds’. En stel je voor dat ze ooit eens zouden gaan samenwerken met mensen die het diepgewortelde culturele racisme willen bestrijden.

Ik heb niks tegen hetero’s en blanken maar daar zouden de meesten denk ik heel erg bang van worden.

Volg Zihni Ozdil ook op Twitter


Laatste publicatie van Zihni Özdil

  • Nederland Mijn Vaderland

    2015


Geef een reactie

Laatste reacties (13)