2.285
77

Voormalig parlementair verslaggever

Ik heb geruime tijd gewerkt als politiek verslaggever en correspondent Brussel van het ANP. Daarna heb ik onder meer gepubliceerd op de The Postonline, Historiek en Frontbencher. Ook verschenen er enkele boeken van mij. ‘Van verzuiling tot versplintering’ uit 2015 is het laatste.

In een dictatuur mag je een dictatuur geen dictatuur noemen

Wilders en zijn talrijke fans willen een land waarin iedereen kan zeggen wat hij wil, zolang hij (of zij) maar het rechts-populistische geluid vertolkt

Nederland is volgens PVV-leider Geert Wilders ‘een politiek-correcte dictatuur van de links-liberale meerderheid’. Nogal wat mensen zijn het daar mee eens. Zij menen dat je in Nederland niet mag zeggen wat je vindt. Althans niet als je opinie afwijkt van wat die links-liberale meerderheid wenselijk acht.

Deze rechts-populisten wijzen vaak op het ‘minder-Marokkanenproces’, dat de afgelopen jaren voor zo ontzettend veel publiciteit zorgde. Wilders werd in het proces schuldig bevonden aan groepsbelediging. Volgens zijn achterban omdat hij tijdens een verkiezingsbijeenkomst in 2014 iets had gezegd wat de politiek-correcte linkse meerderheid niet zinde.

Dictatuur
Geert Wilders (PVV) in debat met Rob Jetten (D66) tijdens de APB

De PVV-leider kreeg ondanks zijn veroordeling overigens geen straf, iets wat in een echte dictatuur ongetwijfeld wel zou zijn gebeurd. En die straf zou zeker verder zijn gegaan dan een geldboete. Nou ja, in een echte dictatuur zou Wilders er niet over gepiekerd hebben te zeggen wat hij gisteren bij de Algemene Politieke Beschouwingen (en bij diverse eerdere gelegenheden) betoogde. Hij zou er niet eens de kans voor hebben gekregen. Een kenmerk van een dictatuur is namelijk dat je niet mag zeggen dat je in een dictatuur leeft.

Geloof maar niet dat burgers in pakweg Noord-Korea zich kunnen beklagen over de manier waarop hun land wordt geregeerd. Doen ze dat toch, dan wacht hun een strafkamp. Dat veronderstellen we tenminste, want hoe Kim Jong-un daadwerkelijk afrekent met zijn tegenstanders gaat hij ons niet aan onze neus hangen. Het is heel goed denkbaar dat de realiteit nog veel erger is dan we vermoeden.

Iets beter zijn we op de hoogte van de gang van zaken in het Hongarije van Victor Orbán, de grote held van Wilders. Maar Hongarije is dan ook geen echte dictatuur. In dat land mag je wél zeggen wat je vindt. Je mag het in elk geval proberen. Als je mening nogal tegendraads is zul je echter weinig succes hebben. Want de Hongaarse media zijn voor een belangrijk deel in handen van verstokte regeringsgetrouwen, en die houden niet van kritiek. Een oppositie in het  parlement bestaat wel, maar ze heeft nauwelijks iets in te brengen.

Dat neemt niet weg dat Orbán democratisch is gekozen, met een overtuigend aantal stemmen. Hij kan dus rekenen op de steun van een groot deel van de Hongaren. Als je onder democratie verstaat dat de meerderheid van het volk alles mag bepalen, zonder enige rekening te houden met de belangen van de minderheid, dan is Hongarije wellicht een democratie. Zo niet, dan kun je het je afvragen.

Maar hoogstwaarschijnlijk is dat wel wat Wilders en zijn talrijke fans bedoelen. Zij willen een land waarin iedereen kan zeggen wat hij wil, zolang hij (of zij) maar het rechts-populistische geluid vertolkt. Andere geluiden zijn minder welkom, en eigenlijk taboe.

Gelukkig mag je in Nederland, binnen de grenzen van de bepaald niet strenge wet, wel elke opvatting verkondigen die je goeddunkt. Je mag links-liberaal zijn, maar ook rechts-populistisch. Het is aantoonbare nonsens om te beweren dat je in dat laatste geval de mond wordt gesnoerd. Wie bijvoorbeeld op Twitter of vergelijkbare vergaarbakken kijkt komt tot heel andere conclusies. Wie bepaalde kranten leest of tv-programma’s bekijkt eveneens.

Bovendien: de PVV is de op één na grootste partij in de Tweede Kamer, zowel in werkelijkheid als volgens de polls. Zoiets zou in een echte links-liberale dictatuur toch helemaal niet mogelijk zijn?

Geef een reactie

Laatste reacties (77)