2.647
0

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variërend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

Je kind van je nieuwe liefde lijkt op je ex

Wetenschappers ontdekken dat vorige partner rol speelt bij bevruchting. Althans, bij fruitvliegjes.

Je moet er toch niet aan denken dat je als moeder eindelijk bij het wiegje van je net geboren baby’tje staat en je vader, die altijd al gek was op je ex omdat ze fan van de zelfde voetbalclub waren, zegt “Gut, hij lijkt een beetje op Jan.” En als je dan goed kijkt dan zie je het ook. Jan. Je was zo blij dat je van hem af was. Het was zo´n vergissing van je om ooit met hem om te gaan. Hij neemt wraak op je en kijkt vanuit de wieg naar je.

Iedereen met een beetje verstand van erfelijkheid weet dat het onmogelijk is. Bij de versmelting van Henk´s zaadcel en jouw eicel komt de helft van jullie beider genetisch materiaal bij elkaar en daar komt dan een nieuw individu uit voort. Er kan niets anders tussen komen. Aristoteles dacht daar ooit anders over en bedacht het concept van de telegonie. Daarbij zouden eigenschappen van oude partners wel een rol spelen. Dat was de reden dat vorsten nooit met gescheiden vrouwen mochten trouwen. Sinds de wetenschap echter duidelijk maakte hoe de bevruchting echt verloopt ligt het idee van de telegonie op de vuilnisbelt van idiote ideeën. Wat kon Aristoteles – een man die in een laken rondliep – er in zijn tijd ook over weten? Onzin. Of misschien toch niet?

Onderzoekers van de University of New South Wales in Australië haalden de telegonie echter weer van stal en hebben vastgesteld dat bij fruitvliegjes de telegonie wel degelijk bestaat. Laten we nu maar hopen dat het mechanisme niet bij andere levende soorten ook bestaat, anders hebben we misschien nog een hoop aan elkaar uit te leggen.

De onderzoekers manipuleerden de grootte van de mannelijke vliegen (voor de echte natuurliefhebbers: de Telostylinus angusticollis), plaatsen ze in een ruimte met vliegenvrouwtjes en je snapt wat er gebeurde. Vliegen weten niet beter en paren er dus flink op los. Ze zetten de vrouwtjes daarna weer apart en plaatsten ze na een tijdje samen met nieuwe mannetjes. Vervolgens werd gekeken naar de nakomelingen van de vrouwtjes met de nieuwe partners. Toen bleek dat de grootte van de jonge vliegjes niet werd bepaald door de mannetjesvliegen die de echte vaders waren, maar door de vorige partners van de vrouwtjes.

De onderzoekers zijn natuurlijk opgewonden. Ze hebben zoals ze het zelf noemen een heel nieuwe manier van overerving ontdekt, die onze ideeën ondersteboven gooit. In hun woorden: “Net toen we dachten dat we het allemaal begrepen presenteert de natuur ons met een draaibal.” Ja, in Australië houden ze nog al van cricket en daar bewonderen ze die draaiballen waar je geen antwoord op hebt als slagman.

Mocht het begrip telegonie ooit bij mensen ook een rol spelen, zit dan niet in de put. De vader van je baby zal alleen maar denken dat het kind op jou lijkt en zijn familieleden roepen “O, wat lijkt hij op Henk.” En ja, er moet toch ook een goede reden geweest zijn geweest dan je het met Jan deed. Een klein beetje van Jan in het kind dat je met Henk hebt zal heus geen kwaad kunnen.


Het laatste boek van Ivan Wolffers is ‘Als de tijd voor altijd stil zou staan

Volg Ivan Wolffers ook op Twitter
Ivan schrijft voor Joop elke dag een Gezond Weetje van de Dag: 
klik hier voor een overzicht


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (0)