1.642
13

Student Journalistiek en Nieuwe Media

Frances Vermeeren (Rotterdam, 1992) studeert Journalistiek en Nieuwe Media. Naast haar studie werkt ze mee aan Vrouw&Passie Magazine, is ze redactielid bij Omroep Zuidplas en vervult ze de functie PR en communicatie bij De Jonge Krijger (projectbureau voor jongeren, werk en scholing). Schrijven doet ze het allerliefste en hier houdt ze zich dagelijks mee bezig in haar blog.

Journalisten door het lint

Het lijkt alsof de druk van het nieuws brengen van een aantal journalisten beesten heeft gemaakt

“Journalisten hebben dezelfde rechten als burgers, maar wel met een streepje voor”, vertelde een woordvoerder van politie Hollands Midden mij. Afgelopen week was ik bij een bijeenkomst van Omroep Zuidplas waar de presentatie ‘Journalisten aan het lint’ werd gegeven. Hoe ga je als journalist om met calamiteiten? Opvallend genoeg bleek de presentatie een les in etiquette te zijn.

Verbaasd hoorde ik uitspraken als ‘Behandel de hulpdiensten zoals jijzelf wil worden behandeld’ en ‘Blijf beleefd’. De woordvoerder benadrukte dat je je aan de (verkeers)regels moet houden, moet blijven nadenken en bovenal dat je de aanwijzingen van hulpdiensten moet opvolgen. “De hulpdiensten hebben geen moeite met journalisten, zolang ze niet in de weg worden gelopen en met respect worden behandeld.”

Dat is toch allemaal logisch? Dacht ik. De woordvoerder beantwoordde al snel mijn stille vraag. Hij vertelde verhalen waarbij journalisten als een malle kwamen aanrijden en de politie commandeerden dat zij erdoor moesten. Ook was het voorgekomen dat journalisten zich opdringerig gedroegen naar slachtoffers of de familie en vrienden van deze slachtoffers. Terwijl de hulpdiensten levens probeerden te redden, klaagden de journalisten ‘dat zij zo toch niet konden werken’.

Beesten 

Het lijkt alsof de druk van het nieuws brengen van een aantal journalisten beesten heeft gemaakt. Doordat gebeurtenissen nu binnen enkele secondes het internet over kunnen gaan, denken sommige journalisten dat dit betekent dat ze nog sneller, haastiger en onbeschofter te werk moeten gaan. Want die scoop moeten ze hebben. Ik begrijp als geen ander de adrenaline die je kunt krijgen van het brengen van nieuws, maar waar stopt de journalistiek en begint de sensatielust?

Beste vrienden
Journalisten in deze tijd zullen zich moeten realiseren dat er altijd iemand dichter bij het nieuws staat dan zij. De buurjongen van het afgebrande huis zal waarschijnlijk al lang een foto op Twitter hebben geplaatst, voordat de verslaggever ter plaatse is. Het enige wat de journalist dan daar nog kan doen, is de buurjongen ‘beleefd’ vragen om een interview. 

Journalisten kunnen daarnaast leren samenwerken met ‘burgerjournalisten’. Het internet is geen tegenstander maar een vriend. Voor de hedendaagse journalistiek is het zijn beste vriend. Burgers die graag veel berichten posten op social media zijn goud waard. Dankzij het grote medium kun je als journalist nu meer invalshoeken krijgen dan ooit. Ik denk dat wanneer dit wordt omarmd, de artikelen alleen maar van betere kwaliteit zullen worden.

Je moet in het journalistieke vak van de 21ste eeuw niet proberen om tegen de snelheid van internet op te werken. Journalisten hebben daardoor heel misschien als eerste een nieuwtje, maar worden zij daardoor ook gezien als betere mensen? De journalisten die nu blind achter nieuws aan rennen, maken het dat presentaties als ‘Journalisten aan het lint’ nodig zijn. ‘Journalisten door het lint’, zou een betere titel zijn. 

Geef een reactie

Laatste reacties (13)