3.330
88

Actief participerende burger/ Humanist

Geboren in Lisse. Afgestudeerd als civiel ingenieur aan de TU Delft. Eerste werkkring aan de RU Utrecht als onderzoeker op het gebied van landschapsecologie.

Daarna 12 jaar fractiemedewerker van de TKfractie PvdA op het gebied van milieu, natuur en energie. Vervolgens werkkringen als adviseur bij VNG, Milieubeleid Rotterdam en Milieudienst Rijnmond. In 2007 met prepensioen. In 1991 bedankt als PvdAlid en in 1994 lid GroenLinks.

Van 2010-2014 bestuursvoorzitter GL Den Haag maar inmiddels geen GL-lid meer. Ruim 11 jaar regio-voorzitter Vluchtelingenwerk geweest. Vader van 2 kinderen en grootvader van 3 kleinkinderen.

Journalisten en redacteuren maken de Nederlandse geest rijp voor een grexit

Klakkeloze en eenzijdige berichtgeving van de meeste redacteuren van kranten is doorspekt met partijdige terminologie

Ik volg de berichtgeving in de verschillende media, en met name als abonnee/lezer van de Volkskrant, over de EU inzake Griekenland met meer dan gewone belangstelling. Beurtelings met ergernis, instemming, verontwaardiging en verbazing.

Ergernis over de klakkeloze en eenzijdige berichtgeving van de meeste redacteuren van kranten, doorspekt met partijdige terminologie en feitelijk gericht op het rijp maken van de Nederlandse geest voor een grexit. Een zeldzame uitzondering vormen de bijdragen van VK-redacteur Peter de Waard, die ook kritische vragen stelt over de dubieuze rol van andere EU-landen bij de oorzaken van de crisis en de technocratische opstelling van de EU-leiders en leiders van andere EU-landen. Gelukkig wordt in antwoord op feitelijke vragen zowel in de VK als NRC een aantal hardnekkige vooroordelen over de Grieken weggenomen, hetgeen overigens geen genuanceerdere opstelling van diezelfde redacteuren oplevert. En gelukkig is er bij de Volkskrant nog wel ruimte voor andere opinies, zoals van Thomas van der Dunk,  Rens van Tilburg en Paul Krugman.

Verontwaardiging over de hypocriete houding van de Nederlandse regering, bij monde van Jeroen Dijsselbloem en Mark Rutte. Rutte die in Brussel EU-taal en in Nederland anti-EU-taal bezigt. Vervolgens geeft de Nederlandse regering wel steun aan de EU-eisen aan Griekenland van btw-verhoging en belastingontduikingsaanpak, maar blaast bij enige tegendruk de eigen btw-verhoging af en is voor grote bedrijven nog steeds een belastingparadijs. Ook een bank als ABN AMRO met schuldkwijtschelding van belastinggeld van netto 15 miljard euro van een faillissement redt, maar dat voor Griekenland faliekant afwijst. En ook het zeer recente bericht dat de staat (de belastingbetaler) zwaar verlies lijdt op de verkoop van een van faillissement geredde verzekeraar SNS Reaal laat dezelfde hypocrisie zien.

De kern van het probleem in de EU-benadering vormt naar mijn mening de eenzijdige focus op neoliberale markteconomie en financiën. De andere Europese waarden als solidariteit, gelijkwaardigheid, pluriformiteit  e.d. worden hieraan volstrekt ondergeschikt gemaakt en zelfs genegeerd. Waar is dezelfde  hardnekkigheid als het gaat om de bestrijding van de ondermijning van waarden als persvrijheid en rechten van minderheden door bijvoorbeeld EU-lid Hongarije? Ook andere lidstaten die EU-waarden ondermijnen worden slechts vermaand.

Ik vraag me met verbazing af waarom de EU-leiders zich zo hardnekkig en technocratisch zijn blijven focussen op de eis van bezuinigingen in de wetenschap dat deze bezuinigingen Griekenland zeker nog verder  in de armoede-afgrond zullen duwen. Inmiddels heeft de laatste onderhandelingsronde van de eurolanden, met als uitkomst een (voorlopig) akkoord, feilloos blootgelegd dat het eigenbelang van de EU-leiders, de vrees voor hun eigen achterban en de vrees voor de uitkomst van de komende verkiezingen in Spanje en Portugal leidraad zijn in hun handelen. Dat blijkt ook wel uit hun uitspraken over het akkoord die gericht zijn op afdekking naar hun eigen achterban. Sommigen gaan zelfs openlijk zo ver dat ze de hun onwelgevallige, maar door de aanzienlijke meerderheid van de Grieken gesteunde Griekse regering willen inruilen voor een (marionetten)regering met oude zondaars. Dan ben je wel ver afgedreven van een democratische unie. En gemakshalve ook vergetend dat de vorige Griekse regeringen, die er een puinhoop van hebben gemaakt, nauw verwant waren aan hun eigen politieke stromingen (sociaaldemocraten en christendemocraten).

Deze Griekse regering die met de rug tegen de EU-muur is gezet mag nu puim ruimen. Logisch dat termen als dwang, eurobeulen, waanzin, wraakzucht, onhaalbaarheid, zelfs waterboarding door critici worden gebruikt. Eén ding is vrijwel zeker; de Grieken zullen nooit in staat zijn tot terugbetaling van hun schuld. Dat zou de eerlijke boodschap van de bange EU-leiders aan hun achterban moeten zijn. Ik krijg de stellige indruk dat achter de schermen stevige Amerikaanse druk vanwege de geopolitieke gevolgen de doorslag heeft gegeven om een grexit te vermijden.

Het gevolg van dit hele armzalige proces is dat het draagvlak voor een verdergaande politieke unie in de meeste EU-landen verder afbrokkelt en daarmee het tegengestelde effect is bereikt. In dit opzicht is het voor de EU vijf voor twaalf en het is zeer de vraag of de EU deze neerwaartse spiraal nog kan ombuigen. Dat vereist wel dat ze hun achterban het eerlijke verhaal vertellen over het wezen van een politieke unie en dat ze loskomen van hun monomane focus op markteconomie en bezuinigingen. Hopelijk komen de EU-leiders nog los van hun hardnekkigheid en bieden ze Griekenland (in de naaste toekomst) meer soelaas. En gaan ze andere waarden dan alleen markteconomie en financiën meer daadwerkelijke, gelijkwaardige betekenis toekennen.  

Geef een reactie

Laatste reacties (88)