Laatste update 13:37
1.924
19

Geboren 1969, Rotterdam. Vertaler. Woonachtig in het zuiden van Italië.

Kleingeestige Grote Denkers

Europa bestaat voor dit soort denkers uit een cirkel met een straal van pak ‘m beet 600 kilometer met Brussel als centrum. Een klein, in zichzelf gekeerd wereldje van louter grote steden

Sinds Kick Out Zwarte Piet poogde om naar Dokkum te reizen voor een demonstratie tijdens de nationale Sinterklaasintocht hoor je weer veel over de tegenstelling stad en platteland, of liever: het westen en de rest van het land. Als Rotterdammer met vijf jaar Maastricht en dertien jaar Tilburg achter de kiezen, kan ik daar wel over meepraten. Maar het is pas sinds ik in Italië woon dat ik zie hoe beperkt, hoe provinciaal het denken van de zich wereldwijs wanende stedeling eigenlijk is.

Europese grote denkersDit is de ‘Europese’ kaart van Buienradar. Een enkele dappere meteoroloog is doorgedrongen tot Civitavecchia maar heeft het niet aangedurfd om door te zetten tot aan de poorten van Rome. Finland, de Baltische staten, Portugal, Malta, Griekenland, Bulgarije en Roemenië bestaan helemaal niet. En toch is dit Europa. Het is het Europa van kleingeestige grote denkers als Hein-Anton van der Heijden die voorstelt om het vliegen binnen Europa te verbiedenDe Europese Unie zou met dit soort visionair beleid in één klap een deel van haar verloren elan terug kunnen krijgen, steekt de politicoloog maar vast even de loftrompet over zijn eigen idee.

Het zou mij op dit moment in het gunstigste geval iets minder dan een dag kosten om vanuit mijn huis in de provincie Cosenza, Italië, met de trein naar Rotterdam te reizen. De snelste optie is inclusief een fikse busrit van Turijn naar Lyon, want de milieubeweging (!) heeft de aanleg van het HSL-traject tussen die twee steden hevig weten te vertragen. Die “schone” treinen hebben heel veel infrastructuur nodig die heel veel landschappen grondig de vernieling in helpt. Maar dat terzijde.

Europa bestaat voor dit soort denkers uit een cirkel met een straal van pak ‘m beet 600 kilometer met Brussel als centrum. Een klein, in zichzelf gekeerd wereldje van louter grote steden. Je bent al een echte avonturier als je er over Milaan begint. Laat staan over Cagliari, de hoofdstad van het eiland Sardinië wat nu al economisch lijdt onder zijn natuurlijke isolement: steeds meer bedrijven kiezen voor het vasteland. Knappe jongen die er een HSL naartoe weet te trekken.

Het kan geen verrassing zijn dat Van der Heijden aan de UVA doceert: zijn stuk typeert het soort denken dat ook in het Nederlandse westen voor grote wijsheid geldt en in de rest van het land alleen maar ellende veroorzaakt, gewoon omdat niemand over de ‘buitengebieden’ nadenkt. Zo heb je een probleem als je brand hebt in Zeewolde, of ziek bent in Noordoost-Gelderland. Of als je politiehonden wilt inzetten om, ik noem maar wat, een geblokkeerde snelweg bij Dokkum te ontruimen. Of moet ik het even over de aardgaswinning hebben als je nog niet overtuigd bent?

Reality check: we hebben ten zuiden van Salerno maar één snelweg: de beruchte Salerno – Reggio Calabria, grotendeels tweebaans; en er ligt alleen een spoorwegnet wat er ook in 1905 al lag. Zou je de luchthavens sluiten, dan houdt het hier gewoon op. En ik stel me zo voor dat dit voor de buitengebieden van landen als Roemenië, om nog te zwijgen van het eilandenrijk Griekenland, nog in veel sterkere mate geldt. En we weten allemaal hoe welkom we zouden zijn als gelukszoekers binnen die magische cirkel die West-Europa heet.

De snelweg Salerno – Reggio Calabria | Foto: Rob van Kan

Dit artikel verscheen eerder op de site van Rob van Kan

Geef een reactie

Laatste reacties (19)