3.268
33

Schrijver en eerwraakdeskundige

Celal Altuntas (1972) is schrijver en eerwraak-specialist. Celal is geboren in Diyarbakir (Turkse Koerdistan) kwam als vluchteling op zijn twintigste naar Nederland. Zijn debuut "Het dorp van zeven broers" is recentelijk ook in het Turks uitgebracht. Celal is vooral betrokken bij de maatschappelijke en cultureel gerelateerde ontwikkelingen in Nederland.

Koerden en Turken zijn de strijd moe

Ik heb nooit ruimte gegeven aan haat in mijn hart

PKK-bestuurslid Murat Karayilan heeft een staakt-het-vuren officieel aangekondigd. Op 21 maart heeft de leider van de Koerdische guerrillabeweging PKK, Abdullah Öcalan, zijn aanhangers opgeroepen een staakt-het-vuren in acht te nemen. Ook riep hij op tot een geleidelijke terugtrekking van Koerdische strijders van Turks grondgebied.

Met deze historische oproep moet er een einde komen aan het 29 jaar durende geweld tussen de Turken en de Koerden. Bij de strijd zijn tienduizenden doden gevallen. 

PKK heeft al eerder heel vaak eenzijdig staakt-het-vuren aangekondigd maar de Turkse kant weigerde mee te werken aan een politieke oplossing. Het Turkse systeem heeft jaren lang overdreven geweld gebruikt tegen de Koerden maar dat heeft nooit tot succes geleid.

De strijd heeft in ruim 29 jaar tienduizenden mensen het leven gekost. Zeventienduizend mensen zijn vermoord zonder te weten waar ze begraven zijn door Turkse soldaten, politie en militie. Miljoenen mensen zijn gevlucht uit Koerdistan, de gevangenissen zitten vol met de journalisten, politici, denkers, schrijvers, kinderen en vrouwen.

De PKK heeft natuurlijk ook fouten gemaakt en wat mij betreft mogen ze beide hun verhaal komen doen bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. Verder heeft deze vuile oorlog voor een langdurige haat gezorgd tussen de Koerden en Turken. 

Er is onrust binnen de Koerdische en Turkse gemeenschap en dat is wel te begrijpen. De Koerden weten niet wat hun te wachten staat en zijn er bang voor dat het een valstrik is van de Turkse regering. Gezien de geschiedenis kan ik me de angst van de Koerden wel voorstellen. Vanuit Turkse kant is er ook angst dat de PKK weigert mee te doen met het staakt-het-vuren en dat de Koerden straks meer gaan opeisen van de Turkse regering, zoals een onafhankelijke Koerdistan.

Het is een beetje koffie dik kijken. Zowel de Koerden als Turken moeten hun wantrouwen naar elkaar toe opzij zetten en een positieve houding nemen. Beide kanten hebben pijn gevoeld en als dit niet ophoudt zal de pijn en haat alleen maar toenemen. 

Zoals de wereldberoemde Koerdische schrijver Yasar Kemal zegt: De bergen, stenen, Koerden, Turken en zelfs de doden zijn moe van deze strijd en op dit moment kan vrede een mooi gedicht zijn.

Ik en mijn familie hebben veel meegemaakt, zoals dat ons dorp is platgebrand, mijn vader is gemarteld, neven zijn om het leven gekomen. Wat mij betreft is het genoeg geweest en ze moeten doorgaan met de dialoog om deze kwestie op vredig op te lossen opdat de Koerden, Turken en alle andere inwoners van Turkije en Koerdistan samenleven. Ik heb nooit Turken gehaat en zal ook niet doen. Ben wel boos geweest, teleurgesteld, verdrietig maar heb nooit ruimte gegeven aan haat in mijn hart. 

De Koerdische kwestie is niet meer op te lossen met wapens, dat heeft de praktijk ons allemaal laten zien. Ik hoop dat de Turkse regering en de PKK de weg van de Colombiaanse regering en de FARC, de ETA en de Spaanse regering, de IRA en de Britse regering zullen volgen en de wapens voorgoed vaarwel zullen zeggen. Koerden en Turken kunnen in een moderne democratie samenleven en elkaars culturen en talen als een verrijking ervaren in plaats van als een bedreiging. 

 

Celal schreef onder de naam Reber Havin ‘Het dorp van de zeven broers’


Laatste publicatie van CelalAltuntas

  • Regen zonder modder

    Het leven van een asielzoeker in Nederland

    oktober 2016


Geef een reactie

Laatste reacties (33)