1.987
42

Econoom

Paul Teule studeerde economie en filosofie in Amsterdam. Hij is docent politieke economie aan de Universiteit van Amsterdam en werkt aan een proefschrift over duurzame economische groei. Daarnaast doet hij freelance onderzoek op het gebied van economie, duurzaamheid en de Europese Unie.

Kom maar door met die Chinese zonnepanelen!

Natuurlijk zijn Europese fabrikanten van zonnepanelen niet blij met Chinese dumppraktijken. En natuurlijk staan er duizenden banen op het spel in die sector. Maar waarom zou het belang van die groep voorrang moeten krijgen boven al die bovengenoemde groepen?

Woensdag bogen Europese lidstaten zich over het compromis dat de Europese Commissie en China afgelopen weekend hebben bereikt over de ‘te goedkope’ zonnepanelen die China naar Europa exporteert.

Chinese exporteurs zullen zich aan een minimumprijs en een maximumhoeveelheid houden en de EU ziet af van de importheffing van bijna 50 procent, die vanaf augustus in zou gaan. Dat is goed nieuws voor de Europese consument, voor de handelaren en installateurs, maar niet voor Europese fabrikanten van zonnepanelen: die stappen nu naar het Europees Hof van Justitie omdat ze vinden dat de Commissie niet ver genoeg gaat. Maar waarom zou de Commissie überhaupt iets tegen China ondernemen?

Het is geen geheim dat China haar zonne-industrie vertroetelt. Sinds 2008 is de productiecapaciteit van zonnepanelen door overheidssubsidies vertienvoudigd en China is nu ’s werelds grootste producent. Subsidies zijn ook ingezet om buitenlandse markten te veroveren. Chinese fabrikanten hebben nu tachtig procent van de Europese markt in handen. Of die subsidies slim zijn vanuit Chinees oogpunt is de vraag – China heeft overduidelijk een bubbel geblazen met overcapaciteit als gevolg. Die bubbel lijkt nu leeg te lopen en veel grote Chinese fabrikanten zitten diep in de schulden of zijn bankroet – denk aan Suntech.

Maar wat kan ons dit eigenlijk schelen? Als de Chinese overheid ons geld toestopt om zonnepanelen op onze daken te monteren, wat is dan het probleem? Als consument kan ik dat alleen maar toejuichen, zeg ik, Milton Friedman indachtig. Als importeur, installateur of projectontwikkelaar zou ik de Chinese overheid ook zeer erkentelijk zijn. En wat te denken van alle bakkers en slagers waar we het geld uitgeven dat dat we besparen op zonnepanelen? China, xièxiè! Bedankt!

Er is overigens nog een groep die er belang bij heeft dat we ‘niets doen’, namelijk alle Europese exporteurs die China dan niet uit vergelding zal gaan lastigvallen met importheffingen – zoals Franse wijnboeren die elk jaar 170 miljoen liter wijn naar China verschepen. We moeten ons natuurlijk niet laten chanteren, maar feit blijft dat er veel Europese exporteurs zijn wier belang op het spel staat.

Natuurlijk zijn Europese fabrikanten van zonnepanelen niet blij met Chinese dumppraktijken. En natuurlijk staan er duizenden banen op het spel in die sector. Maar waarom zou het belang van die groep voorrang moeten krijgen boven al die bovengenoemde groepen?

Toegegeven, je zou kunnen zeggen: duurzame energie, dus ook zonne-energie, heeft de toekomst, dus we moeten zorgen dat de Europese industrie niet kapot wordt geconcurreerd. Maar, zo heb ik me laten vertellen door Gustaaf Haan van de Zonnefabriek, zonnepanelen zijn niet zo ingewikkeld en Europa zal genoeg kennis in huis blijven hebben om panelen te produceren, mochten de Chinezen hun sterke marktpositie misbruiken. Bovendien zit er ook veel technologie in de installatie, zoals de omvormers, waar de Duitsers de onbetwiste marktleider zijn.

En wat hebben we liever: dat we massaal overschakelen op schone energie of dat we minder massaal overschakelen op Europese schone energie? Als ik de Europese Commissie mag geloven zijn Europese fabrikanten niet eens in staat om alle zonnepanelen te leveren die nodig zijn om de Europese CO2-doelstelling te halen.

Dus laat maar doorkomen die goedkope Chinese panelen!

Dit artikel verscheen ook op Sargasso

Geef een reactie

Laatste reacties (42)