517
5

Oprichter stichting Al Eureka

Na in 2011 gewonde Libiërs in Nederland te hebben ondersteund, is mijn aandacht voor de Libische ontwikkelingen aanwezig gebleven en zelfs vergroot. De afgelopen jaren heb ik vele maanden in het land doorgebracht. Samen met enkele Libiërs heb ik een educatie-kenniscentrum, stichting AL Eureka, opgericht.

Laat humanitaire hulp voorrang krijgen

Waar mensen nog leven, hoort het helpen van mensen voorop te staan.

Terwijl er gesteggeld wordt over politiek, over wel of niet militair ingrijpen sterven er onnodig mensen puur en alleen omdat er geen hulp is of komt. Meer en meer lijkt het er op dat bepaalde groepen gelijk hebben en dat zij er niet toe doen. Mensen doen er niet toe en in elk geval niet een ander behalve de ikke.

Hoewel Libië niet het enige land is waar dit zich afspeelt, gaat het nu even over Libië. Meer en meer ziekenhuizen en klinieken in Libië moeten hun deuren sluiten omdat er geen hulpmiddelen, geen medicijnen meer zijn voor mogelijke patiënten. Ziekenhuizen en klinieken die nog open zijn, geven bij de patiënten en hun familie aan dat ze zelf medicijnen en andere hulpmiddelen moeten meenemen, aangezien zij het niet hebben of tekorten.

Deze week moest een diabetes kliniek in Benghazi zijn deuren sluiten voor meer dan 65.000 patiënten. Er is geen insuline meer en ook geen andere materialen. Dit gaat alleen over een kliniek in Benghazi en alleen over diabetes, elders in het land en andere zijn al eerder gesloten.

Met de huidige ontwikkelingen dreigt er een kans te ontstaan dat straks meer mensen komen te overlijden door het ontbreken van medische zorg dan door een kogel in Libië. Waarom? Absoluut het is een chaos in het land. Absoluut zijn veel zaken onduidelijk. Absoluut is er geen eenvoudige en snelle en stabiele weg maar er zijn wel mogelijkheden om hulpverlening te verstrekken, want waarom lukt het de Danish Demining Group wel en kunnen anderen het niet?
Terwijl heel en heel voorzichtig er kleine signalen zijn dat het rustiger lijkt te worden in het land, lijkt het aan de bovenkant erger te worden. Waarbij men eerder zou kunnen zeggen dat het land in brand stond, is er nu meer sprake van een extreme hitte. Licht ontvlambaar, maar toch. Waarbij er inderdaad ook nog steeds locaties zijn waar grote problemen zijn, waaronder IS en gevechten.
Steeds vaker keren mensen terug naar hun huis, nadat ze deze ontvlucht waren, omdat anderen hen betichten Gadaffi aanhangers te zijn. Ook zijn er ondertussen al diverse groepen uit de gevangenissen vrijgelaten die hiervan werden beticht en zijn er kleine bewegingen en gesprekken gaande tussen Misrata en Twaregha, andere conflicten zijn iets gekalmeerd. De onrust is niet over, nog lang niet. Alleen zijn er op lokaal niveau steeds vaker en meer ontwikkelingen te zien die laat zien dat de ‘heat’ zakt. 
Waar de onrust zakt, neemt de nood toe. In het zuiden heeft men al een jaar geen brandstof (ook niet om te koken), diverse voedingsmiddelen en geen medicijnen gehad. Het is normaal om zelf je verband mee te nemen als je een ziekenhuis bezoekt in Libië. Periodes waar men op vele locaties in het land meer dan 12 uur zonder stroom zit is onacceptabel, maar meer en meer normaal.
De ‘internationale’ noodzaak om Libië te helpen lijkt zich te richten op het stoppen of indammen van de vluchtelingenstroom die vanuit Libië naar Europa trekt. Hulpverlening voor de mensen in het land of het nu de Libiërs zelf zijn of de migranten wordt aan het land overgelaten, terwijl het land te kampen heeft met extreme tekorten. Artsen zonder Grenzen heeft een post in het land en probeert wat ze kunnen te doen. Ze kunnen het alleen niet alleen, meer hulp is nodig en met name meer hulp en ondersteuning voor de Libische Rode Halve Maan. Dat naast de Libische gewonden en doden, ook de migranten probeert te helpen en de doden van het strand haalt.
Een argument dat de politieke situatie moeilijk is of de conflicten, gevechten gevaar opleveren lijkt mij niet voldoende. Waar (nog) mensen leven, hoort het helpen van mensen voorop te staan. Daar is altijd een weg voor te vinden, ook als het een lange weg is.

Voor vragen of hulp, kunt u mij mailen ysnitjer@aleureka.org 

Geef een reactie

Laatste reacties (5)