536
2

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variërend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

Lachtherapie bij het kerstdiner

Als het alleen bij eten blijft, zakt de kerst als een plumpudding in elkaar

Kerstmis, het feest van eten en glimlachen. Het is weer zo ver. Vanavond de eerste eetronde, dan morgen het hoofdprogramma met uitgebreid ontbijt en een maaltijd die van lunch tot en met souper doorloopt. En dan op tweede kerstdag gezamenlijk eten met vergeten familieleden met vergeten voedsel, de opgewarmde kliekjes van de dag ervoor. Misschien kom ik een dezer dagen nog terug op het eten, maar ik heb het gevoel dat het een hopeloze zaak is en dat het eigenlijk het hoofdbestanddeel van ons kerstfeest is. Haal je dat weg, dan zakt de kerst als een plumpudding in elkaar. Nee laat me iets vertellen over die glimlach.

Die glimlach heb je verschillende dagen nodig. Het is één van de belangrijkste verdedigingsmiddelen voor mensen in vredestijd. Ontwapen de mensen in je omgeving met een glimlach. Jij glimlacht en de spiegelneuronen in het gelaat van de ander worden aangezet om ook te glimlachen en je voelt je beide prettig, want uit onderzoek blijkt dat glimlachen zorgt dat mensen zich prettiger voelen. Het maakt eigenlijk niet eens uit of het een echte of gespeelde glimlach is.

Ik moet denken aan het nummer Peg van Steely Dan. Peg kan fantastisch glimlachen en zet alle mannen naar haar hand, maar in het nummer wordt Peg gewaarschuwd: Glimlach naar me, glimlach naar me, maar kijk uit want als je het te veel doet “it will come back to you”. Een onverbloemde waarschuwing voor de gefakete glimlach.

Vorig jaar schreef ik al eens over een onderzoek waaruit blijkt dat 70 procent van de mensen niet eens een nepglimlach herkent. Maak je dus geen zorgen. Maar wat is in hemelsnaam een nepglimlach. Jaren lang is gedacht dat wie alleen met de mond glimlacht de boel nept, maar dat de echte glimlach gekenmerkt wordt door het samentrekken van de ogen en de kraaienpootjes die daarbij ontstaan. Dat blijkt onzin.

Niet glimlachen blijkt overigens meer iets te zijn voor vechters. Van 152 bokskampioenen bleken degenen die bij de ontmoeting met de pers vlak voor de wedstrijd niet glimlachten het vaakst te winnen en dat gold helemaal voor degenen die via een knock out de wedstrijd beslisten. aldus The Guardian. Je ziet erg nuttige informatie voor de omgang met elkaar.

Een leuk testje om het effect te zien van het glimlachen doe je met een potlood. Stop het uiteinde tussen je lippen en probeer het zonder je handen te gebruiken horizontaal te houden. Je mond zal zich tuiten en wat je doet is zo ongeveer het tegengestelde van een glimlach. Doe je hetzelfde met je tanden (doe maar even, want dan voel je het zelf) dan krijg je een echte glimlach met mondhoeken die omhoog gaan en samentrekkende ogen en al.

Grappig genoeg blijkt dan ook meestal dat het betere gevoel dat bij glimlachen hoort op te treden en bij mensen met stress blijkt die minder te worden. Je kunt het ook met chopsticks doen. Als halverwege het kerstmaal de gesprekken doodvallen en er niets meer te lachen valt, zeg dan tegen de gasten dat ze even het dessertlepeltje pakken voor deze oefening: uiteinden tussen de tanden en pomp de sfeer een beetje op met twaalf nepglimlachen. Alles beter dan met een overvol lijf en een gevoel van uitzichtloosheid een kerstdepressie in te schuiven.


 

Het laatste boek van Ivan Wolffers is ‘Als de tijd voor altijd stil zou staan

Volg Ivan Wolffers ook op Twitter
Ivan schrijft voor Joop elke dag een Gezond Weetje van de Dag: 
klik hier voor een overzicht


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (2)