1.202
11

Student Journalistiek en Nieuwe Media

Frances Vermeeren (Rotterdam, 1992) studeert Journalistiek en Nieuwe Media. Naast haar studie werkt ze mee aan Vrouw&Passie Magazine, is ze redactielid bij Omroep Zuidplas en vervult ze de functie PR en communicatie bij De Jonge Krijger (projectbureau voor jongeren, werk en scholing). Schrijven doet ze het allerliefste en hier houdt ze zich dagelijks mee bezig in haar blog.

Mama, ik heb mijn zusje doodgeschoten

Jong geleerd is oud gedaan

Begin deze maand werd een meisje doodgeschoten in Amerika. Zomaar kwam haar leven ten einde. Ze was geen slachtoffer van een schoolshooting. Ze kwam niet om door een aanslag. Er was geen schutter die wraak wilde nemen.

Het meisje was twee jaar oud en werd gedood door haar broertje van vijf jaar oud, met een kindergeweer dat hij had gekregen van zijn ouders als verjaardagscadeau. 

De ‘kindvriendelijke wapens’ worden steeds populairder in Amerika. Het bedrijf Keystone Sporting Arms verkoopt jaarlijks ongeveer 60,000 exemplaren van deze wapens. Het geweer dat het meisje doodde was een .22 kaliber Crickett. Op de website is een plaatje te zien van een vrolijke schildpad met geweer in de hand. Daaronder staat de slogan: ‘My first rifle’. Natuurlijk is de Crickett ook verkrijgbaar bij Walmart, in het roze of met een motiefje. Het wapen wordt verkocht alsof het Lego is.

Angela Armstrong is lid van de NRA en sprak voor Keystone Sporting Arms vlak nadat het tweejarige meisje omkwam. Ze zei er geen problemen mee te hebben: “Het is geen speelgoed. Het draait allemaal om volwassen verantwoordelijkheid. Je moet een verantwoordelijke eigenaar zijn.”

Ik vraag mij sterk af hoe kinderen een verantwoordelijke eigenaar kunnen zijn van een geweer. En wanneer ben je een verantwoordelijke ouder als je je kind een wapen cadeau geeft? Het is een middel gemaakt om dieren en mensen schade toe te brengen. Veel andere definities zijn er niet. Zouden die ouders hun kinderen ook laten spelen met een mes?

Het tegengeluid dat een aantal Amerikanen geeft om hun wapenbezit goed te keuren is dat het bij hun cultuur hoort. De NRA noemde het op hun jaarvergadering ‘een cultuurstrijd‘. De vicepresident noemde zijn leden zelfs ‘vrijheidsstrijders’. Een verwoede poging van Obama om een strengere wapenwetgeving te handhaven, mislukte. De wapenlobby is groot en machtig en de groep tegenstanders daardoor klein. Ook wanneer een onschuldige peuter omkomt.

Ik geloof niet in “guns don’t kill people”. Het is inderdaad bij volwassen personen altijd een keuze of een vlaag van verstandsverbijstering om de trekker over te halen. Maar in hoeverre is deze uitspraak van toepassing op een vijfjarig kind? Kan die jongen zichzelf ooit nog in de spiegel kijken? Wat voor gevolgen heeft dit voor de rest van zijn leven? Ja, uiteindelijk zijn het de mensen die het doen. Maar een wapen maakt de daad een stuk makkelijker. Jong geleerd is oud gedaan.

Volg Frances Vermeeren ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (11)