860
20

Leerkracht basisonderwijs

Maddy Hulshof is leerkracht, ze schrijft regelmatig over het opgroeien van haar zoon Gijs (16 PDD-NOS). Over mooie verrassende momenten maar ook over moeilijke keuzes. Gijs zit in het examenjaar van het regulier voortgezet onderwijs.

Meeloper

Gewoon meelopen, dat betekent nogal wat voor Gijs. Dat vergt een enorme inspanning voor iemand met autisme, zoals hij. 

“Hij loopt gewoon mee”, zegt ze. “Wat een ontwikkeling; de jaren hiervoor liep Gijs achter de andere jongens, nu naast!” Vandaag is het een dag met een gouden randje. We vallen allemaal een beetje stil. Zij: het zorgteam van school en wij: zijn ouders. Hij loopt gewoon mee: een kleine stap voor de mensheid, een grote stap voor Gijs.

Gewoon meelopen, dat betekent nogal wat voor Gijs. Meelopen houdt in dat je weet waar je naartoe moet en dat je ondertussen zelfs tijd hebt om het gezellig te hebben met degene naast je. Dat vergt een enorme inspanning voor iemand met autisme zoals Gijs. Zeker op deze reguliere middelbare school waar de omgeving niet helemaal is ingericht op wat Gijs dagelijks nodig heeft. Een bewuste keus van ons, zijn ouders. Hij kan dit aan, denken wij, hier kan hij groeien mits hij hulp krijgt van deskundigen die zijn leeromgeving afstemmen op wat hij nodig heeft.

Afstemmen kost geld. Gijs heeft hiervoor een ‘rugzak’ met daarin budget om begeleiding in te kopen die ervoor zorgt dat Gijs en de leraren in zijn omgeving zo goed mogelijk kunnen samenwerken. Beide kanten leggen een stukje van de weg af onder het toeziend oog van de begeleider. Dit werkt voor  Gijs al 8 jaar prima! Maar komend jaar moet hij zijn rugzak inleveren, niet omdat autisme ‘over’ is, maar omdat er bezuinigingen aan komen. Er hebben teveel kinderen een ‘rugzak’ vindt de regering, dus worden ze allemaal afgepakt. Kinderen mogen best autisme of een andere door een psychiater vastgestelde aandoening hebben, maar op school moet dat dan maar een tandje lager of even uit. Alsof je bij een huis in aanbouw de fundering weg haalt.

Ik weet niet of Gijs nog mee kan blijven lopen op deze school, straks als er geen begeleiding meer is. Het team is willend, de leraren betrokken. Maar op het journaal zag ik ook een aardrijkskundeleraar die zei dat hij niet zat te wachten op ‘al die autisten en halve Aspergers’. Mijn kind…Weggezet als een B-product dat niemand wil hebben… Want wat als hij niet meer op deze school kan blijven? Als Gijs ondanks dat hij zo zijn best doet niet meer in de pas mee kan? Het zorgteam kijkt bedenkelijk: ‘Speciaal onderwijs… maar…

Oh God, ik begrijp het al: dit is geen eenvoudige optie, zoiets als links of rechtsaf. Dit is een beslissing met haken en ogen. Speciaal onderwijs bezuinigt ook: minder plekken in grotere klassen met minder deskundigen om hen te begeleiden. Daar komt bij: speciaal onderwijs is duurder. In plaats van de ‘rugzak’ die Gijs vanaf volgend jaar niet meer heeft, hangt er nu een prijskaartje op zijn rug: voor het speciaal onderwijs kost hij 10.000 euro per jaar. Geld dat er wel is en wordt beheerd door Samenwerkingsverbanden, maar die dat geld ook kunnen en mogen gebruiken voor een kapotte CV-ketel.

Ik maak me zorgen, hoop dat Gijs niet instort. Denk aan alle kinderen voor wie het nog moeilijker is om staande te blijven in een drukke niet afgestemde omgeving. Denk ook aan mijn werk als leerkracht op een gewone basisschool: ook ik moet straks werken met een grotere groep kinderen waarvan  gemiddeld  25%  extra afstemming vraagt. Ik weet niet alles, en kon hiervoor altijd terecht bij ambulante deskundigen, maar die worden allemaal ontslagen: 6.000 mensen. Er komt wel weer iets voor in de plaats, maar dat is er nog niet, bovendien heet het niet voor niets bezuinigingen.

Ik dwing mezelf te focussen op vandaag: Gijs die stappen zet, Gijs die meeloopt.  Een zonnig blij plaatje waar ik stil van wordt. Ik wil dit graag zo houden. Daarom loop ik mee:  6 maart op de landelijke stakingsdag tegen de bezuinigingen op onderwijs. Ik moet stappen zetten zodat mijn zoon en al die andere kinderen mee kunnen blijven lopen. Ik kan niet anders: als leerkracht, als moeder, als mens.

Geef een reactie

Laatste reacties (20)