1.096
35

Ondernemer

Oud-bestuurslid landelijk bestuur GroenLinks van maart 2013 tot november 2016. Daarvoor gemeenteraadslid voor GroenLinks in Apeldoorn (2006-2010) en trainer van lokale politici. Ondernemer in het "sociaal domein"; freelance interim-manager en managementtrainer. Thans lid van de Piratenpartij en de Vrijzinnige Partij.

Meer geld, kleine klassen. Is dat echt het recept?

Waar ik echte moeite mee heb, is dat al die meesters en die juffen zo braaf in die bedompte ruimte blijven functioneren die hun schoolbestuur hen biedt

Ik gun de leraren uit het primair onderwijs van harte een beter salaris. Dat zij op 27 juni a.s. de deuren van hun school een uurtje gesloten houden om die eis kracht bij te zetten, snap ik ook. Dat ze een beetje klaar zijn met Sander Dekker vind ik ook heel goed te begrijpen.

Maar ik ondertekende hun petitie niet. Een hogere salaris, kleinere klassen; het is niet synoniem voor verhoging van kwaliteit. Het is waarschijnlijk zelfs niet het juiste recept voor de kwalen waar het basisonderwijs aan leidt.

klaslokaal
cc-foto: Hendrik Ploeger

Waar ik echte moeite mee heb, is dat al die meesters en die juffen zo braaf in die bedompte ruimte blijven functioneren die hun schoolbestuur hen biedt. Dat zij het als hun vak blijven zien kinderen door acht leerstof-/jaarklassen heen te jagen, is een uitholling van hun eigen vak. Terwijl alle basisschoolleerkrachten die ik ken bevlogen, gedreven en betrokken zijn en absoluut het beste willen voor de aan hen toevertrouwde kinderen. Waar ik moeite mee heb, is dat in alle jaren dat ik naar dat onderwijs kijk iedere systeemdiscussie verzandt in een welles-nietes. In een verbaal gevecht over de noodzaak te hervormen of juist alles bij het oude te laten.

Mijn stelling is dat er uiteindelijk maar één (sociaal) domein is: opgroeien! Daar zou de samenleving zich op moeten richten door alles met betrekking tot het opgroeien van onze jeugd in één hand en onder één dak samen te voegen. Dat leek ooit te gebeuren toen in het kabinet Balkenende IV een Programmaminister voor Jeugd en Gezin aantrad. André Rouvoet pakte deze handschoen op. Het was de periode waarin hard gebouwd werd aan de Centra voor Jeugd en Gezin.

“It takes a village to raise a child”, luidt een Afrikaans gezegde. Toen “passend onderwijs” de trend werd, was ik aanvankelijk blij. Eindelijk een integrale visie op opvoeding en onderwijs. Opgroeien is immers de essentie van alles wat we zo goed mogelijk willen regelen voor alle kinderen. Het betekent eigenlijk dat wij minder in plaats van meer moeten regelen. Het betekent vooral dat wij het anders moeten regelen. Gewoon voor ieder kind een seculiere school in de buurt waar het woont. Waar naast onderwijs alles gebeurt dat met opgroeien te maken heeft. Het betekent ook de regie uit handen geven aan ouders en – zodra het kan – aan hun kinderen. Het betekent dat de leraren aan de leervraag van kinderen en de regie die ouders daarop hebben hun expertise toevoegen. Zoals andere professionals in diezelfde leeromgeving hun expertise op zorg, welzijn en opvoeding toevoegen. Niks klas. Niks groep, Niks orde houden en politieagent spelen. Niks aanbodgericht werken. Expertise toevoegen aan dat wat kinderen willen leren en moeten leren. Erop vertrouwen dat de behoefte dat allemaal te leren vanzelf ontstaat. De lessen van Sir Ken Robinson, Maria Montessori, Sugate Mitra, Toshiro Kanamori en vele anderen serieus nemen. Het systeem en de gevestigde belangen aanvallen.

Ik zeg altijd dat het onderwijs is van degene die het krijgt. Niet van degene die het geeft. Leraren moeten hun aandeel in leren doen toenemen en hun aandeel in het onderwijs afbouwen. Die beweging is echt een hoger salaris waard. Meer aanzien ook.
Het komt bovendien tegemoet aan andere wensen. De reductie van de werkdruk en het doen terugdringen van het aantal burn-outs in de beroepsgroep. Werkdruk reduceer je immers alleen door mensen meer ruimte te geven hun werk naar eigen inzicht invulling te geven. De burn-out krijgt minder kans als iemand zich gewaardeerd voelt en werk verricht op een manier die plezierig voelt en geen grote mate van stress veroorzaakt. Precies op die facetten van hun belangrijke taak in de samenleving zou ik hen graag meer ruimte geven hun professie ten volle tot ontwikkeling te brengen.

Alle leraren die het voortouw nemen in die zo noodzakelijke verandering gun ik dat gewenste hogere salaris.

Geef een reactie

Laatste reacties (35)