407
3

Directeur Amnesty International

Eduard Nazarski is sinds maart 2006 directeur van Amnesty International, afdeling Nederland. Hij werkte 15 jaar bij VluchtelingenWerk Nederland, waar hij eerst verantwoordelijk was voor de ondersteuning van vluchtelingen en later voor de beleidsbeïnvloeding. De laatste 6 jaar van zijn dienstverband was hij er algemeen directeur. Nazarski was tot zomer 2008 voorzitter van de European Council on Refugees, een samenwerkingsverband van 65 NGO's in 28 landen in Europa.

Met verve of met verf, een wereld van verschil

Bedreigingen zijn geen bommen en bommen zijn geen bekladding. Maar ze zijn allemaal verwerpelijk

Volgens De Telegraaf worden Nederlandse politici bedreigd vanwege het vreemdelingenbeleid. De bedreigers zouden het oneens zijn met de huidige praktijk van vreemdelingendetentie en met de plannen om illegaal verblijf strafbaar te stellen. Ook het huis van een IND-directeur werd eerder deze week met verf beklad door mensen die blijkbaar een mening over deze zaken willen uiten. ‘IND = Moord’ stond er op z’n huis, naar verluidt namens de actiegroep De Kwade Kwasten.

Een mening hebben wij bij Amnesty ook. We zijn tegen de strafbaarstelling van illegaliteit en vinden dat vreemdelingendetentie minder en menselijker moet. De overheid lijkt te zijn vergeten dat deze vorm van detentie niet gaat over straf volgend op een misdrijf, en zelfs niet volgt op verdenking ervan. Vreemdelingendetentie dient ertoe mensen, die zich anders zouden onttrekken, beschikbaar te houden voor uitzetting.

Dat gezegd hebbende, hoop ik dat de berichten over bedreiging en bekladding niet meer reflecteren dan hooguit sporadische kwaadwillendheid. Ik vind het een slecht idee, die bedreigingen. En het is helaas ook niet de eerste keer. Wie herinnert zich niet de beroemde foto van een vorige staatssecretaris van Justitie met vreemdelingenbeleid in zijn portefeuille? Het was 1991. Aad Kosto (PvdA) bekijkt met een poes op zijn arm de restanten van zijn huis. Een bomaanslag door mensen die, naar eigen inzicht, het toen ook al beter met de mensheid voor hadden dan de staatssecretaris. Het voorspelbare resultaat was dat Kosto op slag op meer sympathie in en buiten Den Haag kon rekenen en zijn beleid op meer acceptatie. Het Nederlandse asiel- en vreemdelingenbeleid is er in de jaren die volgden alleen maar strenger op geworden.

Bedreigingen zijn geen bommen en bommen zijn geen bekladding. Maar ze zijn allemaal verwerpelijk. En voor zover het politieke daden zijn, is het averechtse politiek. Zij leiden af van de werkelijke discussie over het vreemdelingenbeleid en met name het toelatings- en uitzettingsbeleid. Dat is een serieus debat en dat moet het blijven. Zeker nu binnen enkele weken de staatssecretaris met een nieuwe visie op vreemdelingendetentie komt.

Politieke discussies voer je met argumenten. Die zet je soms kracht bij, maar dat doe je dan met verve in de publieke ruimte, niet met verf in de persoonlijke levenssfeer. 

 

Waarom wordt vreemdelingendetentie toegepast? Hoe ziet zo’n detentieregime eruit? Lees de Vraag & Antwoord over vreemdelingendetentie

Geef een reactie

Laatste reacties (3)