684
15

Schrijver/theaterwetenschapper

Alexandra Smith (1975) is Neerlandica en studeerde in 2011 cum laude af als theaterwetenschapper, gespecialiseerd in o.a. narratologie en politiek theater. Ze werkt freelance als (boek)redacteur, tekstschrijver en is journalist voor diverse off- en online magazines. Alexandra richtte in 2013 Fabel op, van waaruit ze schrijf- en communicatietrainingen verzorgt. Ze debuteerde eind 2011 met de roman Schemervlucht en werkt momenteel aan een thriller. Verder werkt ze al 18 jaar als commercieel model. Je kan Alexandra volgen op haar weblog alexandraschrijft.blogspot.nl, fabelaars.nl of op alexandrasmith.nl.

Microkredieten veroveren de wereld

Miljoenen armen krijgen hiermee toegang tot energie, drinkwater en gezondheidszorg

Microkredieten veroveren de wereld. Hoewel het succes ervan sterk afhankelijk is van de betrouwbaarheid van betrokken organisaties, kunnen we er niet meer omheen.

Muhammad Yunus richtte ooit de Grameen Bank op en wordt beschouwd als de grondlegger van microkrediet. Hiervoor ontving hij de Nobelprijs voor de Vrede. Dichter bij huis denken we aan koningin Máxima, die met haar inzet voor microkredieten veel publiciteit kreeg.

Helaas hangt aan microkrediet ook een negatieve connotatie, sinds bekend werd dat sommige partijen woekerrentes vroegen en winst maken belangrijker begonnen te vinden dan het welzijn van de doelgroepen die ze bedienden.

Ik kreeg onlangs zelf de kans om van dichtbij mee te maken wat microkrediet kan betekenen als het op de juíste manier wordt ingezet.

Sceptisch
Een beetje sceptisch was ik wel, toen ik hoorde over het bestaan van een Nederlandse stichting die Female Leadership Journeys organiseerde naar ontwikkelingsgebieden in Azië. De opbrengst per reisdeelnemer zou gebruikt worden om microkredieten te verstrekken aan 10 lokale vrouwen. Die konden dan een onderneming starten. Van banken kregen deze vrouwen geen lening, omdat mensen zonder inkomen en bezittingen als risico worden beschouwd. Aangezien er 9 vrouwen meegingen, betekende dat wij als groep goed waren voor 90 microkredieten. Het concept klonk bijna te mooi om waar te zijn: elke reisdeelnemer werd getraind op persoonlijk leiderschap en tegelijkertijd konden ze arme vrouwen empoweren. Maar het werd nog mooier: we zouden zelf de vrouwen uit het project ontmoeten.

Inmiddels ben ik een paar dagen terug uit Indonesië, waar de laatste reis naartoe ging. En ik heb er geen spijt van: ik heb zelf kunnen zien waar het geld aan besteed wordt!

De initiatiefnemer: Microkrediet voor Moeders
Voornoemde reis werd georganiseerd door stichting Microkrediet voor Moeders, die alleen samenwerkt met betrouwbare financiële partners. In Indonesië (Yogyakarta) is dit Komida. Ik heb zowel de organisatie als de vrouwen ontmoet. Ik heb zelf meegewerkt in hun onderneming om te proeven hoe dit was. Deze vrouwen waren blij dat ze geld verdienden met leningen die ze konden terugbetalen; meestal binnen een jaar al. Ze konden hun kinderen naar school sturen en hun toekomstperspectief verbeteren. Maar het grootste voordeel vonden ze nog dat ze de mogelijkheid hadden wekelijks samen te komen in een groep: bespreken waar ze tegenaan liepen in privé- of werksituaties en gecoacht worden hierop. Dit is iets wat ze nooit eerder hadden gekend in hun leven.

Tegengestelde werelden
Ik heb bij de arme gezinnen geslapen en het viel me op dat ze niet alleen ontzettend gastvrij waren, maar ook berustend hun leven leidden. Het zijn gezinnen waarbinnen ieder gezinslid zijn plek kent en de glimlach als basisprincipe hanteert. Hoe tegengesteld onze werelden ook waren, het was deze glimlach die ons met elkaar verbond.

Na de negatieve publiciteit over microkredieten ben ik blij dat de opwaartse trend nog lang niet voorbij is. Steeds meer arme gezinnen krijgen toegang tot energie, drinkwater en gezondheidszorg en dat mag nog veel meer. Want ondanks dat het miljoenen zijn, bereiken we nog maar 10%.

Empowerment
Wat is het doel van stichting Microkrediet voor Moeders? Volgens directeur Angelique Timmers dat zij zich in gebieden waar ze microkredieten verstrekken uiteindelijk ook kunnen terugtrekken. Om door de allerarmsten een onderneming te laten starten uiteindelijk de middenklasse te vergroten en te zorgen dat het systeem lokaal wordt doorgezet. In de toekomst wil ze graag aansluiting vinden bij de meer welgestelden en ze aanspreken op hun verantwoordelijkheid om zelf bij te dragen aan het ontwikkelen van hun eigen land. Dat vind ik een mooie gedachte: de ultieme empowerment.

Stichting Microkrediet voor Moeders is al actief in 8 landen in Azië en hielp de afgelopen acht jaar ruim 20.000 vrouwen aan microkredieten. In oktober vertrekt een nieuwe Female Leadership Journey naar Sri Lanka. Op 25 juni organiseert de stichting een (gratis) inspiratiebijeenkomst over deze reis, waarvoor nog enkele plaatsen beschikbaar is. Er worden twee reizen per jaar georganiseerd.


Dit artikel verscheen eerder op de weblog van Alexandra Smith. Volg haar ook op Twitter

Het meest recente boek van Alexandra Smith is Schemervlucht

 

 

 

Geef een reactie

Laatste reacties (15)