1.298
30

Journalist

Brenda Stoter is geboren en getogen in Rotterdam. Sinds 2010 is ze als freelancer werkzaam in de journalistiek en schrijft ze voornamelijk voor het AD, stichtingen en bedrijven. Eerder schreef ze artikelen voor de Elsevier, Roest, HP/De Tijd, stichting Music Matters en werkte ze mee aan het Hoofdboek. Ze is gespecialiseerd in de multiculturele samenleving, jongerencultuur, Rotterdam, Egypte en Rwanda.

Mijn toiletrol kost 128,20 euro

De gemeente Rotterdam is opzoek naar geld en heeft bedacht dat ondernemers die vanuit huis werken een extra afvalstoffenheffing moeten betalen

De gemeente Rotterdam heeft weer wat nieuws bedacht in haar zoektocht naar geld: een extra afvalstoffenheffing voor ondernemers die vanuit huis werken. De aangepaste verordening Bedrijfsreinigingsrecht (BRR) kost 128,20 euro per jaar. Dit is het standaardbedrag, iedere ondernemer moet dit betalen. De directeur van de Gemeentebelastingen Rotterdam kijkt niet naar de hoeveelheid afval die een ondernemer produceert. Volgens hem is dit namelijk niet te controleren. Belachelijk vind ik het.

Als freelance journaliste (ZZP’er) werk ik voornamelijk voor het AD Rotterdams Dagblad. Naast de reportages en losse interviews werk ik ongeveer 20 uur per week op kantoor. Het werk dat ik thuis verricht komt neer op maximaal 5  tot 10 uur per week. De rest van de tijd ben ik buiten of op kantoor. Dat betekent dat ik thuis hooguit een kopje koffie in een beker drink. Misschien eet ik een boterham, maar die had ik ook mee kunnen nemen naar kantoor of op reportage. Natuurlijk ga ik ook wel eens naar de wc, dus die ene extra toiletrol per twee weken valt er ook onder. De rest eet of drink ik buitenshuis. Aan oploskoffie ben ik hooguit een pot per maand kwijt. Ik kost de gemeente twee extra toiletrollen en een pot oploskoffie per maand. Een simpel rekensommetje.

Werken doe ik voornamelijk digitaal. Mijn stukken print ik nooit uit, die gaan per e-mail naar de redactie. Een printer heb ik wel, maar die gebruik ik alleen wanneer ik iets per post moet verzenden. Er komt geen prullenbak aan te pas. Daarnaast werk ik ook wel eens in de trein of bij familie. Kortom, ik ben weinig thuis. Het lijkt mij dat een ondernemer zoals ik minder afval produceert dan iemand die op kantoor werkt, maar daar wordt niet naar gekeken. Nee, je bent een ondernemer dus je produceert afval! En die ‘berg’ kost je 128, 20 euro per jaar.

Wanneer een ondernemer zich inschrijft bij de KvK, krijgt hij of zij opeens allerlei post binnen van instanties die iets van ze willen. Verzekeringen hier en offertes daar. Deze bedrijven bezorgen mij extra afval. De belastingdienst en de gemeente sturen ook om de haverklap post. Afval, afval en nog een afval. Helaas valt daar weinig aan te doen. Beter gezegd, daar zouden ze wat aan moeten doen.

Jullie zullen het vast wel weten, maar een freelancer verdient niet zoveel. Ik kan me geen verzekeringen veroorloven en ook een pensioenvoorziening heb ik niet. Ik woon nog in een studentenflat, waar ik ook al afvalstoffenheffing voor moet betalen. Mijn laatste rekening bedroeg 250 euro. Dat vind ik al belachelijk veel, laat staan wanneer die 130 euro er nog eens bovenop gegooid wordt. Daarnaast betaal ik aan de KvK, mijn accountant en aan de NVJ. Kortom: hartstikke veel kostenposten. En nu komt dit er ook nog eens bij.

Verschrikkelijk. Wat is de volgende stap? Mensen met een uitkering of arbeidsongeschikten extra belasting laten betalen? Zij zitten immers vaker thuis en produceren dus nog meer afval. Het klinkt een beetje gek, maar ik zie het wel gebeuren. Die laatste beslissing ging me ook net één stapje te ver.

In één ding geef ik ze gelijk. Het is inderdaad moeilijk te controleren hoeveel afval een thuiswerker produceert. Want wanneer ga ik privé of zakelijk naar de wc? En als ik een kop koffie na mijn uitgetypte stuk drink, ben ik dan aan het werk? Moet ik twee prullenbakken aanschaffen of flikker ik alles in één emmer? Dat ik daar überhaupt al over moet nadenken, vind ik ronduit belachelijk. O nee, wacht even. Ik hoef er niet over na te denken, want er wordt geen onderscheid gemaakt! Vrijstelling aanvragen op basis van het wel of niet produceren van afval kan niet. Daar is goed over nagedacht.

Het wordt de Rotterdamse ondernemer niet makkelijk gemaakt. De gemeente Rotterdam is haastig op zoek naar geld. Plukken waar er te plukken valt. Wel een beetje jammer dat ze hier de ondernemers voor gebruiken. In tijden van financiële crisis heb je deze mensen juist hard nodig. Zij stimuleren de economie. De gemeente zou de ondernemer juist moeten ontzien, in plaats van hem extra te straffen. Want zo zie ik het, als een straf. Een straf die me 128,20 euro extra per jaar kost. Een toiletrol met gouden velletjes.

Dit artikel verscheen eerder op de website van Brenda Stoter Boscolo

Geef een reactie

Laatste reacties (30)