231
3

Columniste

Debby van den Bergh is schrijfster en auteur van de roman 'Vlucht naar Curaçao' en de kindergedichtenbundel 'Gediggies' waarvan de volledige opbrengst naar Stichting Kika is gegaan. Daarnaast zijn publicaties van haar hand zijn te lezen in de verhalenbundels 'Oma waait uit en andere Haagse verhalen', 'Mooie kerst achter de duinen', 'Haagse humor bestaat niet?', 'Puur Gelul' en 'Hemels Genot'. Ook zijn er gedichten van Debby opgenomen in de gedichtenbundels '‘Poëzie op Pootjes 2, 3 en 4’, ‘Mooi weer wolken’, ‘Mijn mooiste gedicht’, ‘Huilend in Den Haag’, ‘De vrede van Den Haag’, ‘De zee is van iedereen’ en ‘Lokale liefde’.

Moedeloosheid

Waar zou ik me nog druk over maken?

Wat ik doe als ik een column wil schrijven is vooral veel lezen. Er is in het nieuws altijd wel iets te vinden dat me triggert. Iets waarover ik mij verbaas, erger of waar ik om moet lachen en er vervolgens op een absurdistische manier mee aan de haal ga.
Maar het is me dit keer niet gelukt om mijn verbazing, ontsteltenis of ergernis om te zetten in een sappige cynische mening.

Het was eerder moedeloosheid die me overviel. Waar zou ik me nog druk over maken? En daarbij, wie interesseert zich überhaupt voor mijn venijnige blik op de wereld en wie hoop ik daarmee te kunnen beïnvloeden? U ziet, het leven van een columnist gaat niet over rozen.

Robert M. gaat in beroep tegen zijn vonnis. Het Kunduz akkoord wordt omarmd omdat we allemaal dachten dat als het huidige kabinet zou aanblijven, er nog meer verkloot zou worden, maar dit akkoord gaat in de portemonnee net zoveel pijn doen.

Er worden dagelijks mannen opgepakt voor het maken van, of hebben van, kinderporno, al dan niet van hun eigen kinderen, Robert M.’s vonnis ten spijt. De goedhartige Antilliaan Ramsis Kwidama duikt in de Nieuwe Maas, verdrinkt omdat hij een jongen wil redden van de verdrinkingsdood en de ouders van het kind, gered door een voorbijvarende schipper, vinden het niet de moeite waard om de nabestaanden te bedanken voor zijn heldhaftige daad.

Vrouwen die geen eigen leven hebben kunnen massaal oranje, korte, geile jurkjes aanschaffen  om tijdens het aankomend EK nog een beetje aandacht van hun vent te krijgen. Een columnist zoals ik, kan er (met een grijns op de smoel, dat dan weer wel) donder op zeggen dat ze met voorgaande zin weer wordt uitgemaakt voor gefrustreerde feministische mannenhaatster. De werkeloosheid stijgt genadeloos. Komende zomer wordt het vast kloteweer. Duizenden kinderen worden dagelijks verkracht door wellustige mannen die hét niet kunnen op iemand van hun eigen leeftijd. Ondanks de drugspas is in Maastricht de drugsoverlast erger dan ooit. De piepjonge baby die Robert M, misbruikte, fotografeerde en filmde krijgt een flesje warme melk van zijn mentaal ingestorte moeder. In Nederland regent het terwijl het in Curaçao constant 29 graden is. DWDD gaat met zomerreces en het enige wat televisiekijkend Nederland nog heeft, is Zomergasten. Wij denken na over onze vakantiebestemming en ondertussen boeken hordes mannen een reisje naar Thailand, een wonderschoon land met beschikbare kindertjes. Er worden weer nota’s opgesteld waarin vette kerstbonussen voor directeuren worden aangekondigd. We worden gebeld door marketeers van Unicef voor een bijdrage, terwijl de directeur in 2011 een jaarsalaris kreeg van 501.469,65 euro.

En net als ik, bent u verbaasd, geërgerd, verontwaardigd of lachen we om deze dingen omdat we lamgeslagen zijn. Weerloos omdat we denken weerloos te zijn. We ondergaan.

Maar morgen schijnt de zon, en volgens mij worden we Europees Kampioen.

Verscheen ook op Debby’s blog


Laatste publicatie van DebbyvandenBergh

  • Vlucht naar Curaçao

    Roman

    2015


Geef een reactie

Laatste reacties (3)