5.082
72

Opiniepeiler

In 1971 ben ik afgestudeerd als Sociaal Geograaf bij de UvA in Amsterdam. Na een korte periode als wetenschappelijk medewerker ben ik 15 jaar actief geweest als onderzoeker, tussen 1973 en 1975 bij Inter/View, daarna samen met Hedy d’Ancona (Cebeon) en vanaf 1980 als mededirecteur van Inter/View. Vanaf 1976 was ik in de media actief op het terrein van verkiezingsonderzoek. Eerst bij Vara’s In de Rooie Haan. Later o.a. in Achter het Nieuws en NOVA.
In 1984 werd ik assistent van Anton Dreesmann, waarbij onder andere het project Micro Computer Club Nederland werd opgezet en ik directeur werd van Headstart in de Verenigde Staten. Bij de beursgang van Inter/View in 1986 werd ik gevraagd als voorzitter van de raad van commissarissen te functioneren. Dat heeft tot 1999 geduurd. Na vier jaar (1991-1995) te hebben gewerkt bij ITT Gouden Gids op het terrein van marketing en business development was ik drie jaar CIO bij Wegener Arcade. Daarbij onder meer verantwoordelijk voor de interne IT en de internetactiviteiten. Van 1998 tot en met 2001 ben ik CEO geweest van Newconomy.
Sinds 2002 run ik www.peil.nl, een opiniepanel, waarmee actuele ontwikkelingen in de Nederlandse samenleving op de voet gevolgd kunnen worden. En ik ben betrokken bij een aantal vernieuwingsprojecten op het terrein van technologie en media.

‘Mooie breuk’

Hoe de PvdA nu kan profiteren van een val van het kabinet

Wat zich al een tijd aandiende lijkt zich nu aan het afspelen: de eindfase van het vierde kabinet Balkenende. De kans lijkt groot dat al voor de gemeenteraadsverkiezingen dit kabinet gevallen is, want het lijkt erop dat de PvdA haar lessen getrokken heeft uit de twee verkiezingen van 2006.

Er werd steeds gesteld dat het kabinet niet zou gaan vallen omdat de peilingen slecht waren voor CDA en PvdA. Mijn reactie was dat naarmate de verkiezingsdatum nadert dit argument minder belangrijk wordt, maar ook dat het best zou kunnen dat CDA en PvdA van een “mooie breuk” electoraal zouden kunnen profiteren.
En wat zich nu voor onze ogen afspeelt lijkt zich volgens dat scenario te voltrekken.
Als de regeringspartijen redelijk goed met elkaar zouden samenwerken dan is de gok voor de partijen om tot aan de verkiezingen door te gaan waarschijnlijk de beste. Maar als het onderling slecht gaat, weinig nog zonder conflicten gedaan krijgt en persoonlijke irritaties een rol gaan spelen, dan is de kans groot dat het op een bepaald moment fout gaat.
Het is duidelijk dat in ieder geval het laatste half jaar de onderlinge verhoudingen in het kabinet zijn verslechterd. Tegelijkertijd stevent in ieder geval de PvdA af op een dramatische uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen. De ervaring leert dat na een hele slechte uitslag er bij een regeringspartij een interne dynamiek gaat ontstaan waardoor de stabiliteit van het kabinet (verder) wordt ondergraven.  In 1982 en in 2006 viel het kabinet binnen enkele maanden na de gemeenteraadsverkiezingen.
Stel dat je in de leiding van de PvdA zou zitten. En je beseft niet alleen dat het slecht gaat binnen de coalitie, maar ook dat na slechte verkiezingsuitslagen en alles wat er nog meer op het bordje ligt denkt dat het kabinet in de komende maanden onderuit gaat dan zou ik mijn knopen tellen en waarschijnlijk de strategie gaan volgen die de PvdA nu heel duidelijk volgt:  Of er wordt VOORAFGAAND de gemeenteraadsverkiezingen besloten dat onze wensen t.a.v. de missie in Uruzgan wordt ingewilligd of dit is het einde van het kabinet. 
Cruciaal hierbij is het woord “VOORAFGAAND”.  Op drie manieren zou de PvdA hier namelijk voordeel van kunnen hebben:
1. De breuk komt op een punt waar het grootste deel van de kiezers met enige sympathie voor de PvdA achter staat (weg uit Uruzgan).
2. Door deze breuk heel kort voor de gemeenteraadsverkiezingen zullen die verkiezingen door die breuk worden overschaduwd en voor een deel een soort referendum daarover worden. En dan is de kans niet gering dat de PvdA daar electoraal (wat) van profiteert.
3. In de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen die dan waarschijnlijk in mei 2010 worden gehouden versterken de PvdA en Bos hun electorale positie. Men distantieert zich expliciet van het CDA en in dat krachtenveld zou Bos best eens wat linkse kiezers terug kunnen halen, zeker als we zien dat bij de recente debatten Kant en Pechtold het niet goed deden.
Als deze “mooie breuk”  inderdaad in de komende anderhalve week plaatsvindt dan zou de Gemeenteraadsverkiezingen best eens een hogere opkomst kunnen hebben dan normaal en een wat andere uitslag dan we tot nu toe dachten. En de Tweede Kamerverkiezingen (op 19 mei?) zouden wel eens fors kunnen gaan afwijken van de huidige peiling.
Het blijft dan echter onverlet dat daarmee de regeerkracht na die verkiezingen nog verder achteruit gaat dan nu het geval is. Ons systeem is fors uit het lood geslagen en dat lijkt na de volgende verkiezingen, waarbij de kans klein is dat er een krachtiger regering met drie partijen zal komen, nog erger te worden. Dan is het hoog tijd voor de invoering van een ander politiek systeem om ervoor te zorgen dat in de 21e eeuw Nederland een politiek stelsel heeft dat krachtig en flexibel op de vele veranderingen in de wereld en in Nederland reageert. Zie hiervoor o.a. mijn stukken uit 2003.

Geef een reactie

Laatste reacties (72)