1.039
7

Journalist

Ewoud Kieviet is freelance journalist die werkt voor verschillende landelijke en regionale omroepen als verslaggever en redacteur

Nederland past enige bescheidenheid in het Ruslanddebat

'Laten we eerst ervoor zorgen dat bij ons geen Dolmatov-gevallen meer voorkomen, voordat we onze morele superioriteit aan andere landen willen opleggen'

Vorige week kreeg de Russische journaliste en activiste Oksana Tsjelisjeva de PEN-Award uitgereikt tijdens het schrijversfestival Writers Unlimited in Den Haag. De prijs is bedoeld als erkenning voor schrijvers die zich inzetten voor de vrijheid van meningsuiting. Tsjelisjeva schrijft kritisch over de Russische opstelling in het Tsjetsjeense conflict met betrekking tot de schending van mensenrechten.

“Ook blijft ze de aandacht vestigen op de inperking van de vrijheid van meningsuiting in Rusland onder president Poetin”, aldus Farah Karimi van Oxfam Novib bij de uitreiking. En juist over die inperking, specifiek de vrijheden van Russische homo’s en lesbiënnes is een stevig maatschappelijk debat gaande in ons land. Tsjelisjeva was niet alleen voor het ontvangen van de prijs naar Nederland gekomen. De Russische journaliste was in Den Haag om met de Nederlandse Staat te onderhandelen over een schadevergoeding voor de moeder van Aleksandr Domatov.

Politiek vluchteling
Dolmatov pleegde vorig jaar zelfmoord in een cel in Nederland. Hij had politiek asiel aangevraagd, maar dat was afgewezen. Uit onderzoek bleek later dat de overheid onzorgvuldig was omgegaan met de asielaanvraag. De Rus bleek ten onrechte in vreemdelingendetentie te zitten.

Tijdens haar speech op de openingsavond van Writers Unlimited wreef Tsjelisjeva het Nederlandse publiek de feiten nog maar eens goed onder de neus. In het Nederland dat het zo hoog op heeft met haar eigen normen en waarden pleegde een politiek vluchteling zelfmoord. En wat waren de gevolgen? Verantwoordelijk staatssecretaris Fred Teeven kon zonder al te veel omhaal van woorden blijven zitten op zijn post. Want ja, “het gaat hier om een incident”. Hij overleefde een motie van wantrouwen en daarna was de storm van maatschappelijke onrust weer snel geluwd.

Hooliganisme
De afgelopen tijd waren er wel verschillende zaken in met name Rusland waar wij Nederlanders ons erg druk over maakten. Bijvoorbeeld over Pussy Riot: een Russisch feministisch punkbandje dat tijdens een kerkdienst in de Christus Verlosserkathedraal in Moskou een lied speelde en daarmee de dienst verstoorde. Ze werden gearresteerd en beschuldigd voor hooliganisme en veroordeeld tot twee jaar strafkamp.

Later op de openingsavond van Writers Unlimited haalde schrijver en oud-Ruslandcorrespondent Frank Westerman Pussy Riot aan. “Russische strafkampen zijn absoluut verschrikkelijk en ik wil daar niets aan afdoen, maar ik vind het verwonderlijk dat ik tijdens de zaak van Pussy Riot in geen enkele Nederlandse krant iets las over de banaliteit van het optreden van deze band. Is het niet erg respectloos naar Russische gelovigen, om zo los te gaan in een kerk? Het lijkt wel alsof wij vinden dat vrijheid van meningsuiting betekent dat je alles maar kan doen, dat er geen grenzen zijn.”

Morele superioriteit
Deze opmerking van Westerman trof me, want hoewel wij Nederlanders er als de kippen bij zijn om misstanden in andere landen aan de kaak te stellen en ‘onze waarden’ op te dringen aan andere bevolkingsgroepen, lijkt het wel of we voor onszelf een andere standaard hanteren. Laten we eerst ervoor zorgen dat bij ons geen ‘Dolmatov-gevallen’ meer voorkomen, voordat we onze morele superioriteit aan andere landen willen opleggen.

Hiermee wil ik niet zeggen dat geen enkele kritiek oorbaar is, maar wel dat de huidige balans wel erg doorgeslagen is naar het veroordelen van andere landen, zonder onszelf de maat te nemen.

Geef een reactie

Laatste reacties (7)