8.059
130

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Nederlanders hebben steeds minder begrip voor elkaars gebruiken

'Jouw tradities zijn allemaal mooi en aardig maar ze mogen niet strijdig zijn met wat volgens mensen met een andere culturele achtergrond voor kwaad doorgaat'

Net als leerkrachten en zorgmedewerkers zijn politie-agenten matig betaalde professionals, die te weinig vertrouwen krijgen van hun superieuren. Zij worden bij hun werkzaamheden gehinderd door allerlei als zinloos ervaren bureaucratische controlesystemen. Tegelijkertijd constateren zij dat de topbestuurders onvoldoende voor hen en hun belangen opkomen maar liever handjeklap spelen met hooggeplaatsten op hun eigen niveau. Ondertussen zitten zij met de gebakken peren, falende computersystemen, versleten faciliteiten en een steeds toenemende werkdruk

Een Turkse bruiloft in Göppingen, cc-foto: Dierk Schaefer

Nu en dan komt dat tot een uitbarsting. Dan is het slaghoedje een incident die de beroepsgroep herkent als typerend voor hun benarde werkomstandigheden. Bij de politie was dat de confrontatie met een Turkse bruiloftsstoet. Een agent bracht die tot stilstand omdat er teveel werd getoeterd waarop een woedende feestganger hem met één klap op het achterhoofd een zware hersenschudding sloeg. Het onmiddellijk ‘ach en wee’ van de politietop wordt door de dienders op straat niet serieus genomen. Zij eisen meer dan morele verontwaardiging. Zij willen strengere straffen voor wie de hand legt op ambtenaren in functie. Agressieve burgers mogen er niet langer met een werkstraf van afkomen. Zij moeten daadwerkelijk brommen.

Intercultureel aspect
Er zit echter een tweede kant aan de zaak, die deze kwestie overstijgt. Het komt wel vaker voor dat een politieman in een handgemeen met woedende burgers gewond raakt. Toch veroorzaakt juist dit Rotterdamse incident bijzonder veel ophef en al die andere incidenten niet. In de publiciteit wordt er sterk de nadruk op gelegd dat de dader deel uitmaakt van een Turks bruiloftsgezelschap. Er is een intercultureel aspect.

Wie in een gemeente woont met veel inwoners van Turkse komaf, weet dat bij hen het huwelijk een grootse aangelegenheid is. De bruidegom verschijnt met zijn hele familie en een paar muzikanten voor het huis van zijn toekomstige schoonouders waar hij hemel en aarde moet bewegen om de keus van zijn hart mee te mogen nemen. Zij wordt zogenaamd door haar broers en zussen verdedigd. Die houden de deur dicht en laten zich niet verleiden door de handen euro’s waarmee de bruidegom aankomt. Dat is allemaal de echo van de bruidsroof op de Aziatische hoogvlaktes. Uiteindelijk wordt de bruid natuurlijk vrijgelaten en dan gaat het naar stadhuis en trouwpaleis. Omdat de bruiloftsgasten allemaal dikke enveloppes meenemen, kan ieder bruidspaar die dag sultan en sultane zijn. De feestelijkheden vinden vaak genoeg plaats in dit soort omgevingen.

Getoeter
Vroeger trok de stoet zingend en dansend door het dorp. Tegenwoordig gaat het per auto. De zang heeft plaats gemaakt voor luid getoeter. De afgelopen decennia maakten weinigen zich daar druk over. Die mensen vierden feest en als Feyenoord kampioen is gaat de vlakke hand ook op de claxon. En het is tenslotte niet alle dagen feest.

Sinds een jaar of wat is dat veranderd. Op de sociale media lees je dat Turkse bruiloftsstoeten als overlast worden ervaren. Men laat er handhaving op los. Je mag immers niet onnodig claxonneren op straat. De politie houdt zo’n stoet dan staande met het bonnenboekje in de hand. Ik stel hier met nadruk dat ik de woede en de verontwaardiging deel van de gewone dienders over wat hun collega overkwam. Dat is het punt niet.

De vraag is waarom zo’n toeterende bruiloftsstoet vroeger geaccepteerd werd en nu niet meer. Dat komt omdat we minder dan vroeger bereid zijn om elkaar onze eigen gewoontes en gebruikten te gunnen. We willen die niet zien, ruiken, horen of voelen, in ieder geval niet aan de openbare weg. Dit jaar zijn er bijvoorbeeld voor het eerst kritische vragen gesteld over het islamitische offerfeest waarbij gezinnen koeien en schapen laten slachten voor zichzelf en de armen. Dat wordt in verband gebracht met dierenmishandeling. Protest tegen ritueel slachten gaat hand in hand met oproepen om het besnijden van jongetjes te verbieden waarbij dan de joden onder de moslims moeten lijden.

Zwarte Piet
De omslag is begonnen met de aanval op Zwarte Piet. Deze mythische figuur moet volgens een deel van de bevolking worden aangepast of zelfs verdwijnen omdat hij een racistisch karakter zou dragen. Ontkenningen van traditionele sinterklaasvierders worden niet geaccepteerd. Het ziet er naar uit dat Zwarte Piet zijn langste tijd heeft gehad. De voorstanders voeren een achterhoedegevecht maar deze interculturele strijd heeft wel geleid tot een verschuiving van de nationale normen. Jouw tradities zijn allemaal mooi en aardig maar ze mogen niet strijdig zijn met wat volgens mensen met een andere culturele achtergrond voor kwaad doorgaat. Jouw eigen uitleg van waar het allemaal voor staat, doet er verder niet toe. Die nieuwe norm heeft de politie toegepast op toeterende Turkse bruiloftsstoeten. Die nieuwe norm is een van de redenen waarom Nederland nu een boerkaverbod kent. Die nieuwe norm heeft tot gevolg dat allerlei feesten en tradities onder het vergrootglas worden gelegd. Daarom moet de Schiermonnikoogse hanentraditie het ontgelden, evenals het Limburgse ganstrekken ook al wordt daarvoor al meer dan een eeuw geen levende gans gebruikt.

De cocktail van strijd tegen een cultureel gebruik met geweld tegen een politieman heeft de uitzonderlijke verontwaardiging over het Rotterdamse incident veroorzaakt. Nogmaals, de dader verdient een stevige douw. Er zijn geen verzachtende omstandigheden.

Toch is het van betekenis om vast te stellen waarom juist dit incident zoveel ophef veroorzaakt. Het legt getuigenis af van het feit dat Nederlandse burgers elkaar steeds minder gunnen en steeds meer gebruiken van anderen weigeren te dulden of te accepteren.

Daar wordt het land niet vrolijker op.


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (130)