283
1

oprichter Paz-Holandesa

Marjan van Mourik is oprichter van Paz-Holandesa, een stichting die gratis medische en sociale hulp aan kansarme kinderen in Peru organiseert en verleent.

Niet vergeten: Druppels maken ook een zee

De balans van 2010 opgemaakt vanuit Peru: het ziekenhuis is nog niet af maar er zijn wel winkelcentra geopend

Zo met de oliebollen (niet in Arequipa overigens verkrijgbaar), appelflappen (idem), vuurwerk (dat wel) en knallende kurken van de champagneflessen (gelukkig wel) in het nabije vooruitzicht, toch even tijd maken om de balans van 2010 op te maken.

Over het weer van 2010 uit het Arequipense niks dan goeds te melden, niks anders dan zon, warm en ik kom tot 5 regenbuitjes en goed, de laatste week iedere middag bewolkt, maar toch geheel andere koek dan alle extreme weerstypes waar jullie in Europa door heen zijn gegaan en nog steeds gaan.
Je hoort hier niemand klagen over dat er geen regen valt, hoewel je zou denken dat men water nogal als een essentieel onderdeel van het leven zou beschouwen. Schijnbaar vertrouwt iedereen op dat het hoog in de bergen wel zal vallen en vanzelf naar beneden stroomt via de rivier. En gelukkig valt het hoog in de bergen, de toppen beginnen zelfs weer wit te worden.
Over het kinderziekenhuis in 2010, ja dacht dus werkelijk dat we het in 2010 niet alleen af zouden hebben, echter ook ingericht en een spetterende opening achter de rug. Wel het is bijna af, wat scheelt het? Slechts kozijnen, zijn er minimaal 200, dus kost tijd. Het dak van het operatiecomplex zit er bijna op, her en der moeten nog badkamers c.q. toiletten afgetegeld worden. En de goten ontbreken nog, er moet nog geschilderd worden, de stoepen moeten nog aangelegd worden, zoals ook de tuinen. De inrichting met equipment ligt ook ver achter op schema, als we al überhaupt over een schema kunnen praten. Alleen mijn persoon werkt met een schema, al is dat volkomen zinloos. Ik ben namelijk afhankelijk van andere mensen en ja, als die niks doen of ergens verzanden in hun bureaucratische gedachtenspinsels, dan blijft er niks over van mijn schema.
Het kinderziekenhuis mag dan niet af zijn in 2010, maar we zijn op de goede weg en met in het achterhoofd hoelang men in vroeger tijden (gelukkig) deed over het bouwen van een kathedraal. Waarom haal ik de kathedraal aan? Is toch van een geheel andere dimensie dan een ziekenhuis. Zeker, er is echter een toeval en wel in de aanvangsdatum, de eerste steen voor de kathedraal werd op 15 augustus 1540 gelegd, de eerste steen voor het ziekenhuis 15 augustus 2006.
Verder zijn er gelukkig geen overeenkomsten, want de kathedraal werd tijdens zijn bouw minimaal 6 maal geheel vernietigd door vulkaanuitbarstingen en aardbevingen en begon men opgewekt weer opnieuw. Het bouwwerk was uiteindelijk 1656 klaar, waarna in de loop der tijd nog enige malen delen instortten door natuurgeweld. De laatste verwoesting was tijdens de aardbeving in 2001, waarbij de torens gedeeltelijk instortten en de klok dwars door het dak viel.
Dus om het kort samen te vatten, wij hebben tegenslagen, maar vallen toch aardig in het niet wanneer je de bouwgeschiedenis van de kathedraal leest. Het is ons tot op heden bespaard zes maal opnieuw te moeten beginnen. Wat ook uitermate prettig is voor de financiers van dit ziekenhuis. En last but not least we zijn vier jaar onderweg, ook van een andere orde dan 126 jaar!! 2011 wordt absoluut hoe dan ook het jaar waarin het ziekenhuis geopend gaat worden, inclusief equipment.
Over Arequipa in het algemeen in 2010, de grootste verandering zijn de shoppingmalls. De stad is er een stuk dynamischer door geworden, ja, ook qua verkeer. De stilte van de weekenden bestaat niet meer, iedereen winkelt zich suf. Wat te denken dat er nu eindelijk theelichtjes, kaarsen, terrasmeubelen, een ruime keuze gordijnen etc. te koop zijn?  Je kunt zonder, zeker, het zijn geen zaken waar je leven mee staat of valt, maar geeft wel jeu aan het geheel.
Over onze activiteiten in 2010: we hebben twee operatieprojecten uitgevoerd en vele kinderen daarmee kunnen helpen. Ook zagen we een behoorlijke toename van patienten in de polikliniek, ruim 8500 consulten, waarvan het overgrote deel gratis, maar ook gelukkig groei in betalende patienten. En dat is de mix waarna we streven. Een populatie van gratis, sociaal en particulier en poco-a-poco begint men de weg te vinden. Het in functie krijgen van het ziekenhuis is de sleutel in een verdere groei.
De balans van 2010 is wat mij betreft positief in alle opzichten, uiteraard had ik liever gezien dat het ziekenhuis nu af was en vol met patienten, maar ok, het zal nog enige maandjes van 2011 in beslag gaan nemen omdat te bereiken. En kan niet anders doen dan positief naar voren kijken en handelen.
Dankzij de steun van velen van jullie in Nederland maar ook in Peru, waar ik uiteraard zeer dankbaar voor ben, is het mogelijk te doen wat we doen.
En dat doen bestaat uiteindelijk uit het zorgen voor een betere levenskwaliteit en betere kansen aan kinderen, die anders daar nooit  binnen de Peruaanse samenleving mogelijkheden toe hebben. Een druppel op een gloeiende plaat? Nee, vele druppels maken een zee.
Ik zie gezichten van kinderen veranderen en niet alleen hun gezichten, maar hun hele manier van zijn, zoals Edwin, Rosa, Julio en zo velen anderen. Dat alleen al maakt het allemaal meer dan de moeite waard.

Geef een reactie

Laatste reactie