1.657
28

Europarlementariër Verenigd Links

Kartika Liotard (1971) is Europarlementslid sinds 2004. Tot juni 2010 was zij dat voor de Socialistische Partij. Na een intern conflict besloot ze toen verder te gaan als onafhankelijk parlementariër. Liotard is lid en ondervoorzitter van de GUE/NGL, de 35 leden tellende fractie van Europees Verenigd Links. Liotard is vicevoorzitter van de parlementaire intergroepen over Ouderen en Dierenwelzijn. Verder is zij lid van de commissie Milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en plaatsvervanger in de commissies Ontwikkelingssamenwerking en Rechten van de vrouw en gender-gelijkheid. Voor het Europees Parlement verzorgt zij het officiële contact met de EU-voedselveiligheidsorganisatie EFSA. Liotard was tot haar verkiezing teammanager juridische zaken bij Laser (ministerie van LNV). Daarvoor werkte zij voor de wetswinkel in Nuth. Tussen ’96 en ’98 was ze bestuurslid van de SP-Westelijke Mijnstreek en daar verantwoordelijk voor de SP-Hulpdienst. In 2009 verscheen 'Poisoned Spring', een boek van haar en Steve McGiffen over privatiseringen in de watersector.

Niet zomaar…

Begin deze maand stapte ik uit de SP. ‘Mijn partij’ - al 22 jaar - is mijn ‘ex-partij’ geworden. Niet zomaar. Mijn ‘ex’ kon er namelijk niet mee leven, dat ik vrouwen- en ouderenrechten verdedig. Dat ik mij inzet voor milieu- en dierenwelzijn. Dat ik begaan ben met ontwikkelingshulp en voedselveiligheid...

Geen enkele doelstelling tegen armoede formuleren in het ‘Europees jaar van de strijd tegen armoede’? Van gezondheidszorg een marktproduct maken in plaats van het een recht te laten zijn voor iedereen? Consumenten misleiden door het gebruik van onbegrijpelijke etiketten op ons eten? Kan dat allemaal zomaar? Wat mij betreft niet!

Gezond of niet?
Volgende week staat voedseletikettering op de Europese agenda. Hoe moeten voedselfabrikanten op hun product vermelden of het wel of niet gezond is? In elk geval duidelijk! Ik wil wéten wat ik eet. Ik wil wéten dat mijn ‘gezonde’ Actimel-ontbijtje bol staat van de suiker, dat mijn Weight Watchers-salami vol zit met vet en zout, dat mijn bio-appelsapje nóg meer calorieën telt dan een beker Sprite… en liefst natuurlijk vóórdat ik heb genoten van al deze tussendoortjes…

En dat kan…
in één oogopslag, met gemakkelijk te begrijpen kleurcodes op voedingsetiketten. Groen voor weinig suiker of vet, oranje voor de middenmoot en rood voor ‘verboden’ lekkernijen. Een knallend rood stoplicht op dat heerlijke stuk chocolade… Het beweegt je tóch om niet zomaar een tweede stuk uit de kast te pakken. Dinsdag 15 juni 2010 blijkt of het parlement dit ‘consumentenstoplicht’ groen licht geeft.

Light
Nu het toch over voedingstermen gaat; een ‘light-versie’ van de gebeurtenissen begin deze maand, wil ik jullie niet onthouden. Begin deze maand stapte ik uit de SP. ‘Mijn partij’ – al 22 jaar – is mijn ‘ex-partij’ geworden. Niet zomaar. Mijn ‘ex’ kon er namelijk niet mee leven, dat ik vrouwen- en ouderenrechten verdedig. Dat ik mij inzet voor milieu- en dierenwelzijn. Dat ik begaan ben met ontwikkelingshulp en voedselveiligheid… Niet zo sociaal van mijn ex. Hij dreigde zelfs mij te dumpen. Gelukkig heb ik geleerd om mijn exen zelf te dumpen, voordat ze dat bij mij doen. Voordeel: geen geruzie meer en tíjd voor mijn idealen. Tot zover de light-versie van dit verhaal.

Niet Zomaar…
gebruik ik in dit stuk voortdurend de woorden ‘niet’ en ‘zomaar’. Ondanks – en misschien wel dankzij die breuk – met mijn ex blijf ik mij namelijk sterk maken voor linkse idealen in Europa. Voor de onderwerpen die ik aan mijn 32.000 kiezers heb beloofd. De link tussen deze belofte en de woorden ‘niet zomaar’? Die vind je op www.NietZomaar.EU. Daar staat trouwens ook de link naar een kort YouTube-filmpje over voedingsetikettering, dat ik van harte aanbeveel.

Geef een reactie

Laatste reacties (28)