2.015
90

Psycholoog en adviseur

Tom Kniesmeijer is psycholoog.
Hij werkte als trainer communicatievaardigheden en raakte daarna verzeild in de reclamewereld, bij grote bureaus als BBDO, TBWA en JWT. Hij was bestuurslid voor branchevereniging VEA en ontwikkelde het innovatieplatform Re:Set.

Daarnaast was hij voorzitter van het COC Amsterdam, schreef een column in sQueeze en trad regelmatig naar voren in de media als deskundige op het terrein van maatschappelijke ontwikkelingen.

NieuweMoskee? NieuwNova!

Kunnen we stoppen met het opblazen van negatieve integratie incidenten en starten met het toejuichen van alle positieve biculturele teams die ons land al kent?

Ik heb de stille hoop dat het massale oranje saamhorigheidsorgasme tijdens het WK voetbal de angel haalt uit de angst dat ‘onze Nederlandse cultuur’ uit elkaar valt. Additioneel voordeel zou namelijk kunnen zijn dat er een beetje lucht komt in de loodzware integratiediscussie. En dat zou tijd worden. We kunnen niet eeuwig met onze rug naar de toekomst staan en hele groepen buitensluiten. Op gegeven moment moeten we weer vooruit, met iedereen die hier woont en blijft wonen. We juichen toch met zijn allen voor hetzelfde team?

In 2009 beschreef ik (in ‘de Seizoenen van de Tijdgeest’) de eerste lichtpuntjes in het gepolariseerde en ongenuanceerde integratiedebat. Een aantal moskeeën in Amsterdam kondigde aan zich meer open te stellen voor de omgeving. In dezelfde periode sprak imam Ahmed El-Ouazzani in Eindhoven zich fel uit tegen antihomogeweld en bezocht een slachtoffer om zijn steun uit te spreken. Deze positieve impulsen verdwenen in de Bermudadriehoek van de media (alle aandacht ging uit naar de vele negatieve incidenten), maar ik voorspelde dat de optimistische initiatieven zich zouden opstapelen. Laten we eens kijken wat de eerste helft van 2010 heeft opgeleverd.

Moslimvrouwenorganisatie Al Nisa introduceerde dit voorjaar de posterserie ‘Echt Hollands’: “een statement om de kracht van diversiteit zichtbaar te maken”. De posters tonen op hilarische wijze de vernederlandsing van de moslima: ook die lust haring, drop en een plakje kaas of houdt van kamperen en gezelligheid. Van slachtofferdenken is geen enkele sprake. Al Nisa wil moslimvrouwen zichtbaar maken en een podium bieden om hun kracht te laten zien.

Slachtofferdenken is ook Izz ad-Din Ruhulessin (23) vreemd. Hij schrijft in de Volkskrant van 29 april een vlammend betoog. “Jonge moslims zijn staatsburgers van Nederland. Het is ons land, we zijn mede-eigenaars. Wij bepalen zelf wat we een positieve bijdrage vinden.” Jonge moslims laten zich volgens Izz niet langer marginaliseren: “wij vormen onderdeel van een strijdbare voorhoede die de weg vrij zal maken, en de rechtmatige positie van deze generatie in de Nederlandse samenleving zal opeisen.”

In juni stapt het Samenwerkingsverband van Marokkaanse Nederlanders (SMN) in de voetsporen van imam El-Ouazzani  en gaat een samenwerking met het COC aan, om zo homoseksualiteit binnen de eigen kring bespreekbaar te maken.
Ahmed Marcouch roept Marokkanen op publiekelijk op te laten zien dat ze van Nederland houden en zich ervoor willen inzetten. Het Amsterdams Marrokkaans Forum pakt die handschoen op en meldt na incidenten tussen joodse en Marokkaanse Nederlanders: “Wij zijn ervan overtuigd dat een samenleving die gebaseerd is op angst voor bevolkingsgroepen mensen zal uitsluiten en niet zal insluiten. Daarom wil het AMF islamofobie, antisemitisme, homofobie en Marokkanenfobie tegengaan en zal hierbij de samenwerking (blijven) zoeken met organisaties met vergelijkbare doelstellingen.”

En om de rij af te sluiten vieren we deze week de introductie van www.nieuwemoskee.nl, misschien wel te omschrijven als het moslimbroertje van Joop. Dit islamitisch platform voor kritische denkers “wil starre denkbeelden over de islam doorbreken en meer diepgang brengen in het felle, maar veelal ongenuanceerde islamdebat”. Elke culturele minderheidsgroep heeft behoefte aan een platform voor reflectie, ideeënvorming en trots. De kritische denkers van NieuweMoskee kunnen een jonge generatie moslims precies dat leveren.

De naam van de site grijpt terug naar de vroegste periode van de islam, toen de moskee naast een ruimte voor gebed ook een plek was waar moslims (mannen en vrouwen) elkaar opzochten om verschillende ideeën, problemen en belangen te bespreken. “Wij zoeken naar frisse nieuwe argumenten die je niet in de krant leest en ook niet in het politieke debat hoort”, zegt redactielid Ceylan Pektas-Weber. Kijk, dat is nu typisch voor maatschappelijke vernieuwers: men vindt dat bepaalde geluiden niet voldoende gehoord worden en brengt ze vervolgens zelf krachtig naar voren.

De media die de laatste jaren bol staan van alle integratieproblemen, zouden wat meer mogen focussen op de zich overal ontplooiende integratieoplossingen. De hier opgesomde maatschappelijke initiatieven zijn mij bijgebleven uit het laatste half jaar, maar alleen omdat ik ernaar zocht. Ze kwamen stuk voor stuk niet verder dan het anonieme middenstuk van de ochtendkranten. Waarom juichen we al deze optimistische Nederlandse moslimteams niet luidkeels en massaal toe met oranje vlaggetjes en sjaaltjes? Hun betekenis voor onze cultuur zou zomaar groter kunnen zijn dan die van een groep voetballers: de dappere biculturele teams spelen geen spelletje maar geven belangrijke voorzetten voor de toekomst van Nederland.

Naast de NieuweMoskee hebben we behoefte aan een NieuwNova. Het wordt tijd dat een actualiteitenprogramma Pektas-Weber of een andere kritische moslimdenker een vaste column of sidekick plek geeft. Het wordt tijd dat Nederland kennis maakt met de groep moslims die zich binnensluit in de Nederlandse cultuur. Het wordt tijd voor een verfrissende lente in de integratiediscussie!


Laatste publicatie van TomKniesmeijer

  • Seizoenen van de Tijdgeest

    2009


Geef een reactie

Laatste reacties (90)