4.596
51

Dichter/kunstenaar

Quinsy Gario (Nederlandse Antillen, 1984) heeft Theater-, Film- en Televisiewetenschap gestudeerd aan de Universiteit Utrecht en is begonnen aan Comparative Women's Studies in Culture and Politics. Hij heeft zijn eigen radioprogramma genaamd Roet In Het Eten dat twee wekelijks op Mart Radio wordt uitgezonden.

Hij is lid van het Pan-Afrikaans kunstenaars collectief State of L3, het Antilliaans schrijverscollectief Simia Literario, redactielid van Andy's Art & Culture Market en redacteur bij Space Invaders. Van zijn hand zijn twee dichtbundels uitgekomen. In november 2011 won hij MC Theater's Hollandse Nieuwe Theatermakersprijs 2011. Een week later werd hij gearresteerd in Dordrecht voor zijn kunstproject Zwarte Piet Is Racisme.

Op 30 oktober 2012 kwam zijn theaterstuk uit genaamd Geit In Blik bij Podium Mozaïek dat over de formatie van het nieuwe kabinet gaat.

Nu Máxima de neventroon bestormt; mag de Gouden Koets thuisblijven?

Het enige wat mensen is bijgebleven van de Slavernijherdenking is dat Maxima de tekst van Bob Marleys Redemption Song kende.

Koningin Maxima zal tijdens Prinsjesdag op de neventroon plaatsnemen. Het is voor het eerst in de geschiedenis van onze jonge monarchie dat een vrouw daar plaats neemt. Emancipatie! Het is dan ook een punt waar Maxima zich in de afgelopen jaren vaak voor heeft ingezet. Een verandering als deze in de traditie kan je dus best vooruitgang en modernisering noemen. Diezelfde mensen die deze vooruitgang deze dagen bejubelen kunnen hun afschuw over het moderniseren van het transport van het koningshuis op Prinsjesdag niet verbergen.

De Gouden Koets, jonger dan de neventroon, is een punt waarop mensen zich nu tegenspreken. Feministen, onze voorvechters voor de gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen, blijven ook vaak stil wanneer de Gouden Koets ter sprake komt. Solidariteit is ver te zoeken bij Nederlandse feministen.

Rutte en Nederlandse feministen zwijgen over slavernijverleden
Het omstreden paneel Hulde der Kolonies werd in een ingezonden brief in de Volkskrant ontmaskerd als een loftuiting richting de gewelddadige onderwerping van anderen voor ons financieel gewin. Maar toen Barryl Biekman, Harry van Bommel (SP) en Mariko Peters (GroenLinks) bijvoorbeeld de Gouden Koets ter discussie stelden kregen ze geen ruggensteun van onze feministen.

Biekman werd geridiculiseerd bij Pauw en Witteman en ook door minister-president Mark Rutte. En de premier is degene die nota bene gelijkwaardigheid en eigen kracht als een speerpunt in zijn regeerperiode heeft opgenomen. We gaan de geschiedenis niet vernietigen, zei hij. Volgens mij was dat ook niet het punt. Maar wij verschillen van mening over hoe om te gaan met ons koloniaal verleden. Hij wil er geen onderzoeksgeld meer aan uitgeven en ik vind dat je dan juist de geschiedenis aan het vernietigen bent.

De kortzichtige en emotioneel beladen reacties van Rutte en anderen ging dan ook niet in op de oproep. Ons koloniaal verleden zit verpakt in romantische nostalgie van de Tempo Doeloe of in heldhaftige verhalen van Michiel de Ruyter of Jan Pieterszoon Coen. Alles wat daar afbreuk aan doet wordt met geweld de kop ingedrukt.

Ook kijken naar de positie van vrouwen in die periode wordt naar de rand van het onderzoeksveld geschoven of afgedaan als niet ter zake doende. Toen Henk den Heijer in de serie De Slavernij de verkrachting van tot slaaf gemaakte Afrikaanse vrouwen bagatelliseerde was de stilte binnen Nederlandse feministische kringen oorverdovend. In het jaar van de herdenking van 150 jaar afschaffing slavernij heeft nog geen een prominente Nederlandse feminist zich als bondgenoot uitgesproken.

Maxima is een ander type allochtoon
Dit jaar heeft mevrouw Biekman weer een pleidooi gericht aan het koningshuis om de Gouden Koets thuis te laten. Inmiddels zouden ze haar wel moeten kennen omdat het koningskoppel net als zij aanwezig was bij de herdenking van de afschaffing van slavernij afgelopen 1 juli in het Oosterpark in Amsterdam. Hun eerste herdenking als Koning en Koningin en meteen ook een gemiste kans. Want ze kwamen met lege handen. Geen krans en geen toespraak. De officiële positie van het kabinet is dan ook diepe spijt neigend naar berouw, maar op zo’n moment geen krans leggen is het tonen van onverschilligheid. Er alleen zijn om er te zijn omdat het verwacht wordt is de menigte een rad voor de ogen draaien. Dan hadden ze net zo goed als de minister-president weg kunnen blijven.

Het enige wat mensen dan ook is bijgebleven van hun aanwezigheid is dat Maxima de tekst van Bob Marleys Redemption Song kende. Het was een beetje sneu om te zien hoe de video werd gedeeld met daarin een houterige en duidelijk niet op zijn gemak uitziende Willem Alexander naast een Maxima dat zachtjes de woorden van het nummer over haar lippen liet gaan. Mensen grepen naar elke strohalm om ten minste iets goeds over hun aanwezigheid te kunnen zeggen. Want allochtonen blijven zich onterecht identificeren met Maxima omdat ze uit Latijns-Amerika komt en Nederlands met een accent spreekt. Waar Nederland anderen vertelt om hun achtergrond in hun thuisland te laten wordt die van haar constant bejubeld om aan te geven hoe divers en tolerant Nederland wel dan niet is. De realiteit voor andere Latijns Amerikaanse vrouwen is wel compleet het tegenovergestelde.

#SolidarityIsForWhiteWomen
Hoe Maxima en Willem Alexander er bij zaten is net Nederlands feminisme. Witte mannen staan er een beetje houterig en onwillig bij en witte vrouwen nemen alleen oproepen voor gerechtigheid mee als ze er zelf iets aan overhouden. Entertainment zoals in het geval van Maxima. Een paar weken geleden was op Twitter dan ook de hashtag #SolidarityIsForWhiteWomen wereldwijd trending. De hashtag bracht naar voren hoe in het Westen feminisme zelf uitsluiting in de hand werkt. Wanneer zwarte, bruine, Aziatische, migranten, moslim en transseksuele vrouwen steun nodig hebben krijgen ze vaker dan niet ‘volgende keer beter’ als antwoord.

En nu bij een evenement dat een nieuwe frisse wind door de monarchie zal doen waaien – zowel Prinses Beatrix als Prinses Margriet en Pieter van Vollenhoven blijven weg – hangen er nog teveel gekoesterde spinnenwebben. Nu we toch al bezig zijn met moderniseren omwille van de gelijkwaardigheid van vrouwen is het tijd om eens goed de bezem door de rest van onze stoffige en achterhaalde tradities te halen. Gezien een vrouw nu op de neventroon zal plaats nemen kunnen we ook het gebruik van de Gouden Koets herzien.

Dit artikel verscheen op de website Roet in het Eten. Volg Quinsy Gario ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (51)