637
7

oud-hoofdredacteur NOS Journaal

Nico Haasbroek werkte voor VARA en VPRO onder andere als correspondent in Duitsland en New York, was hoofdredacteur van Radio en TV Rijnmond en van het NOS-Journaal.

Oliebollenfile

Om in het nieuwe jaar nog over oliebollen te schrijven is nogal 
oubollig.

Toch kan ik daar niet om heen, omdat ik op 31 december twee en een half uur bij een temperatuur rond het vriespunt in een
voetgangersfile voor een oliebollenkraam heb gestaan.

Hoe kwam ik – en met mij dus honderden mensen – zo gestoord?

Omdat de bollen van bakker Richard Visser al jaren de beste van Nederland zijn?

Omdat ik vlakbij de kraam op de hoek van de Heemraadsingel en de Vierambachtstraat in Rotterdam woon?

Omdat mijn dochter van appelbollen houdt?

Omdat ik soms van kuddedieren gedrag houd?

Ik weet niet wat de doorslag gaf. Maar ik ging om 11.55 uur in de hele lange rij staan en ik had er wel een uur voor over. Achter mij stond een jonge vrouw met wie ik in gesprek raakte. Ze bleek bestuurskunde te studeren. Ik vroeg waar haar oma vandaan kwam. Uit het noorden van Turkije, zei ze. Na een tijdje kwam haar vriend ons gezelschap houden. We waren het er over eens dat Turkije niet tot de Europese Unie zou toetreden. Mijn argument was dat ze daar te trots voor zijn. Hij beaamde dat in zijn woorden.

Ondertussen bewoog de rij tergend langzaam in de richting van de kraam. Opeens viel mijn oog op een mededeling dat er alleen oliebollen werden verkocht, terwijl ik vooral in de rij was gaan staan voor de appelbollen. Even overwoog ik om de rij te verlaten, maar ja, ik was al wel een paar meter opgeschoven. Maar ging ik mijn afspraak om 14.00 uur halen? En eigenlijk was ik van plan om maar een stuk of vier oliebollen te kopen. Het werd 13.00 uur. Er kwam een man voorbij met bladen vol met zakken bollen. Ik denk wel een paar honderd. Nu begreep ik waarom het zo traag ging. Hoeveel bollen zou iedereen gemiddeld kopen? En wat als het beslag ineens op is? Dan heb ik heel lang voor niks staan te vernikkelen. Zou de bakker al miljonair zijn?

Met omstanders maakten we berekeningen. Aantal dagen maal aantal uren maal aantal mensen maal aantal bollen maal negentig cent per bol. Ik bedacht om heel veel bollen te kopen om die vervolgens weer achter aan de rij voor een hogere prijs te verkopen, maar mijn voorbuurman zei dat dat strafbaar is. Er liepen agenten rond om een oogje in het zeil te houden. Ook betrapte ik me er op dat het wel iets heeft om op de laatste dag van het jaar met Jan en alleman in een rij te staan. Goed voor de gemeenschapszin. Deel van een oliebollen hype.

We vroegen ons ook al stampvoetend af waarom bakker Visser de verkoop niet zo organiseerde dat het sneller ging. Ik denk omdat je meer gaat kopen als je langer gewacht hebt. Wie gaat er nu voor vier oliebollen twee uur in een rij staan? De afspraak ging ik niet halen. Het bleek dat de man die ik moest spreken te laat was omdat bij de kraam het verkeer was vastgelopen. Ik sms-te dat het twintig minuten later zou worden, maar dat ik zou trakteren op een heerlijke bol. Uiteindelijk kocht ik om 14.23 uur met inmiddels bevroren voeten elf oliebollen en twee appelflappen. En nu, ruim 24 uur later, heb ik er twee opgegeten. Verrukkelijk. Gelukkig 2010.

Geef een reactie

Laatste reacties (7)