2.004
45

Neerlandicus

Neerlandicus. Gepensioneerd docent Nederlands. Oud-afdelingssecretaris en voorzitter PvdA voormalig lid gemeentelijke commissies.

De Olympische Spelen: niet meedoen is belangrijker dan verliezen

Voorstanders houden niet op ons wijs te maken dat de kosten voor de baten uit gaan en dat uiteindelijk de kassa overvloedig zal rinkelen. De feiten van de Spelen die de afgelopen decennia zijn gehouden vertellen ons echter iets geheel anders.

Op zichzelf geeft het een interessante samenhang; de Olympische Spelen en de noodzakelijke aanpak van de infrastructuur in ons land. Zoals bekend meent hare gelukzaligheid mevrouw Edith Schippers dat het naar ons land halen van de Olympische Spelen in het gezegende jaar 2032 serieus moet worden onderzocht, al plaatst zij godzijdank wel de voorwaarde dat de belastingbetaler akkoord moet gaan. Nou, mevrouw Schippers, ik niet.

Afgezien van tal van andere kanttekeningen die er te maken zijn; er zit een behoorlijke tegenstrijdigheid in de wens om de Spelen naar ‘de provincie’ Nederland te halen. De infrastructuur in ons land moet nadrukkelijk op de schop omdat het vast loopt in het land. De stoelgang die velen van ons dagelijks in de vierwieler maken leidt tot een dusdanig ernstige obstipatie dat de darmen van de economie op springen staan. Te veel verkeer op de wegen, te veel reizigers in de treinen. De inzet van de Spelen is naast de medailles voor de sporters ook de – hopelijke – positieve balans die dan vooral moet bestaan uit een toename van het toerisme. Zie daar waar het hier knelt. Nog meer toerisme. Zit Nederland daar echt op te wachten. De intussen radeloze Amsterdammer, die bij een luchtopname in het hoogseizoen geen straatsteen meer kan ontdekken, vast en zeker niet en ook de mensen in Giethoorn die helemaal geen zin hebben om Chinees te leren beslist ook niet.

Nog meer toerisme. Alsof Amsterdam nog op de kaart moet voor de internationale reiziger uit Japan, de VS, Bahrein of Argentinië. Amsterdam dat zichzelf kunstmatig uitbreidt met Amsterdam Castle (het Muiderslot), Amsterdam Beach (Zandvoort), the Amsterdam Lakes (de Friese Meren) en de Van Gogh enclaves in Brabant om in de stad zelf de druk enigszins van de ketel te halen.

De kosten voor het organiseren van de Olympische Spelen mogen geschat worden op zo ongeveer tussen de 12 en 28 miljard Euro. De aanpak van de infrastructuur mag dan nog zo hard nodig zijn, hoe bestaat het dat een land dat zegt geen geld te hebben voor allerhande andere noodzakelijke investeringen om en nabij de vijftien miljard euro wil neertellen voor de Olympische Spelen. Natuurlijk, voorstanders houden niet op ons wijs te maken dat de kosten voor de baten uit gaan en dat uiteindelijk de kassa overvloedig zal rinkelen. De feiten van de Spelen die de afgelopen decennia zijn gehouden vertellen ons echter iets geheel anders.

En dan nog. Zelfs als, op papier, de totaal aanpak van de infrastructuur, gezien het volkomen vastlopende personen- en goederen vervoer, een grote uitgave in het kader van die Spelen deels zou rechtvaardigen, is daar ook altijd nog het probleem dat niemand weet hoe ons land en hoe de wereldeconomie er in 2032 en de jaren daaraan voorafgaand voor staan. Je moet er toch niet aan denken dat we, indien verkozen, aan onze verplichtingen moeten voldoen een crisissituatie a la 2008. Waar leiden die verplichtingen dan toe. Bezuinigingen in de zorg, kortingen op de sociale uitkeringen, schrappen in het onderwijsbudget? Leidt het tot meer voedselbanken, meer armoede, nog meer kinderen die zonder ontbijt op school komen. Het klinkt misschien allemaal wat dramatisch, maar klinkt het ook onlogisch? Brazilië is een goed, of beter een slecht voorbeeld. Kandidaat gesteld toen de bomen er tot in de hemel groeiden om vervolgens aan de slag te moeten toen het economisch bergafwaarts ging. De Olympische Spelen: niet mee doen is belangrijker dan verliezen.

Geef een reactie

Laatste reacties (45)