1.780
42

Jonge ambtenaar van het jaar

Katherine Diaz (1983) is gezinsmanager bij Bureau Jeugdzorg Amsterdam, Promovenda bij het Zijlstra Center en sinds 17 januari ook Jonge Ambtenaar van het Jaar 2013. Zij heeft een Master in Sociale Psychologie en een Master in Medische Antropologie en Sociologie. In haar werk houdt ze zich bezig met het begeleiden van gezinnen, het implementeren van projecten en het onderzoeken van de maatschappelijke relevantie van Bureau Jeugdzorg.

‘Om het imago van de ambtenaar te verbeteren’

Finalespeech van de zojuist verkozen 'Jonge ambtenaar van het jaar'

Elk jaar vindt in januari de verkiezing van ‘Jonge Ambtenaar van het Jaar’ plaats. De winnaar is ‘enthousiast over werken bij de overheid. Hij of zij toont lef en initiatief, behaalt goede resultaten, is creatief, zoekt continu naar vernieuwing, verbetert het imago van jonge ambtenaren, is niet ouder dan 35 jaar en minimaal drie jaar werkzaam binnen de overheid’. Deze verkiezing is in het leven geroepen om het nuttige en onmisbare werk van jonge, ambitieuze ambtenaren onder de aandacht te brengen. De kandidaten houden tijdens de finale onder meer een speech om te vertellen waarom zij denken dat ze de titel verdienen. Hieronder de speech van de winnaar van dit jaar, Katherine Diaz.

Ik wil jullie een verhaal vertellen over een klein meisje. Een meisje dat op haar vijfde samen met haar moeder naar Nederland kwam, in de hoop op een betere toekomst. Een meisje dat haar familie en vriendjes achterliet en terecht kwam in een voor haar totaal onbekende wereld. Een wereld waarin de straten schoon zijn, waarin je ’s avonds veilig buiten kunt lopen en waarin alle kinderen naar school kunnen. En anders dan haar moeder, hoefde het meisje niet urenlang naar school te lopen, maar kon ze gebruik maken van een goed geregeld openbaar vervoer.

De overgang was in eerste instantie moeilijk voor haar. Ze kende niemand en ze sprak de taal niet, waardoor ze een beetje geïsoleerd dreigde te raken. Maar gelukkig had het meisje een lieve, geduldige juf, die elke dag de tijd nam om woordjes met haar te oefenen en al snel sprak ze goed Nederlands en kon zij veel vriendjes maken.

Het meisje kon goed leren en mocht naar het gymnasium. Dankzij goede voorzieningen, kon ze ook gaan studeren. Als eerste van haar familie haalde het meisje een echt universitair diploma.

Het meisje, inmiddels een jonge vrouw, ging werken in het bedrijfsleven en deed daarnaast veel vrijwilligerswerk. Maar al snel besefte ze dat ze dat niet genoeg vond en dat ze meer wilde. Meer teruggeven aan de maatschappij waar ze zoveel aan te danken had. Ook wilde ze iets betekenen voor die kinderen, voor wie een mooie toekomst niet zo vanzelfsprekend lijkt. En daarom ging ze werken voor bureaujeugdzorg als gezinsmanager.

Dagelijks wordt zij geconfronteerd met de meest schrijnende situaties. Zoals het gezin waarbij de vader jaren geleden vertrok en de moeder zo depressief is, dat het zoontje van 12 nu elke dag voor zijn broertjes moet zorgen. Of het gezin dat zo arm is, dat mamma geen geld heeft voor warme winterkleding voor haar jonge kinderen. Of de jongen die door iedereen is afgeschreven omdat hij keer op keer in aanraking blijft komen met de politie. En die diep van binnen eigenlijk gewoon een goed voorbeeld wil zijn voor zijn kleine dochtertje. Voor deze gezinnen wil ze het verschil maken en samen met haar collega’s en andere instanties doet ze dat ook.

Nu staat zij voor u als trotse finalist voor Jonge Ambtenaar van het Jaar. Met mijn nominatie voel ik me nu vooral een ambassadeur voor de Jeugdzorg. En dat smaakt naar meer. Ik wil graag ambassadeur worden voor de juf die zoveel geduld had met dat meisje, voor de agenten die ervoor zorgden dat zij veilig buiten kon spelen en voor de brandweermannen die haar lieve kat Petra van het dak hebben gered. En voor al die andere, bijzondere ambtenaren die zich dagelijks keihard inzetten voor onze samenleving.

Waarom juist ik de jonge ambtenaar van het jaar zou moeten worden? Omdat ik me als geen ander wil inzetten om het imago van de ambtenaar te verbeteren, zodat zij de waardering krijgen die zij verdienen. Daarbij wil ik een inspiratie zijn voor jongeren en ze laten zien dat je met hard werken heel ver kunt komen. Ook binnen de overheid.

Ik dank u!

Geef een reactie

Laatste reacties (42)