7.436
132

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Wie op de PVV stemt moet niet zeuren over de gevolgen

Je gaat er niet dood van als je politieke heiland in de oppositie zit

cc-foto: Chris Potako
cc-foto: Chris Potako

Er is het nodige te doen over het lijden van de PVV-stemmer die straks verweesd achterblijft als de rest van de politiek na 15 maart een cordon sanitaire optrekt rond Wilders en zijn schare Kamerleden. Zij proeven dan niet het zoet, maar het zuur van de overwinning, zoals de burgers uit een vorige generatie die in 1977 gevolg gaven aan het “Kies de minister-president” van de PvdA en hun vertrouwen schonken aan Joop den Uyl. Ondanks zijn 54 zetels werd deze uiteindelijk toch buitengesloten. Er kwam een coalitie tot stand tussen VVD en CDA. De twee protagonisten Van Agt en Wiegel lieten “ome Joop” vier jaar smachten in de politieke woestijn, want net als Rutte-II maakten zij een complete regeringsperiode af.

Het mag niet zo zijn, luidt een veelgehoorde redenering, dat de PVV-kiezer in de hoek wordt gezet. Daarom gaat het niet aan Wilders en zijn partij van te voren uit te sluiten. Dat is intolerant. Dat is anti-democratisch. Dat is discriminatie.

De discussie over het lot van de PVV-stemmers heeft een wat demagogisch karakter. Dat is bijna altijd het geval als mensen in een gedachtenwisseling worden gereduceerd tot kiezer, belastingbetaler, weggebruiker, enzovoorts. Het gaat vooral mis als dit soort termen in het enkelvoud worden gebruikt. “De PVV-kiezer mag niet worden gemarginaliseerd.” “De belastingbetaler profiteert/is het slachtoffer. De weggebruiker is de melkkoe van de overheid.”

In de werkelijkheid bestaat de kiezer, de belastingbetaler, of de weggebruiker niet. Nederland wordt bevolkt door zeventien miljoen mensen in al hun volheid, die belasting betalen, van de weg gebruik maken en als ze dat willen, hun stem uitbrengen. Het is misleidend en misschien niet helemaal netjes, ze uitsluitend af te rekenen op één enkel aspect van die volheid: stemmen op de PVV. Er valt niet zoveel te zeggen over de aard van de mensen die op 15 maart het hokje van Wilders rood maken. Het zijn allemaal complexe individuen. Je kunt niet vaststellen of ze racist zijn en evenmin of ze met hun stem een protest laten horen en als puntje bij paaltje komt, helemaal niets tegen de islam of oosterse buren hebben. Dat weet je niet.

Wel stellen mensen die hun stem uitbrengen, een politieke daad, die politieke gevolgen heeft. Ook al is dat niet wat men verwacht, zoals heel veel stemmers op PvdA en VVD in het recente verleden hebben ervaren. Zij kregen wat zij juist hoopten te voorkomen.

In het geval van de PVV ligt dat anders. Wie op de PVV stemt, geeft macht aan een politiek leider die discriminatie tot politiek beginsel heeft verheven, aan een man die voor het eerst sinds Alva de tiran geloofsvervolgingen op touw wil zetten. Kijk maar in zijn programma. Daar staat het. In nog geen a-4tje wordt alles opgesomd. De persoonlijke motivatie van de mensen die voor Wilders gaan, doet er niet toe. ook niet wat zij zelf zouden willen met hun leefomgeving. Dit is het effect van hun stem. Zij versterken de positie van díe man, met dát programma.

Dat betekent dan een hele gok, want de kans is groot dat hij met zijn partij alléén komt te staan in een parlement waarvan de meeste leden het discriminatoire karakter van zijn ideologie principieel afwijzen. Zij raken hem of zijn partij dan ook met geen tang aan.

Dat is het risico als je op zo’n man stemt. En daar moet je dan later niet over zeuren. Misschien kunnen mensen die erg lijden onder het effect van hun stem op de PVV zelfhulpgroepjes vormen met SP-kiezers als therapeut. Die hebben veel ervaring in de politieke woestijn. En voor het overige: je staat vol in het leven. Je gaat er niet dood van als je politieke heiland in de oppositie zit. Dat is geen veroordeling van jou als persoon. Je wordt nergens van uitgesloten. De man op wie je stemde wel. Die heeft het er dan zelf naar gemaakt. Net als Den Uyl in 1977.

 

 

 

 

 


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (132)