4.206
8

Oprichter House of Animals en Animals Today

Karen Soeters is hoofdredacteur van animalstoday.nl en werd in augustus 2007 benoemd tot directeur van de Nicolaas G. Pierson Foundation, het wetenschappelijk bureau van de Partij voor de Dieren. Zij was projectleider van de veelbesproken klimaatfilm ‘Meat the Truth’, verantwoordelijk voor daarop volgende documentaire ‘Sea the Truth’ en een van de makers van een visueel document over onverdoofd ritueel slachten.
Naast deze activiteiten is ze werkzaam als docent mediapsychologie aan de Hogeschool van Amsterdam bij het Instituut voor Media en informatiemanagement en is Karen bestuurslid bij de Nederlandse Vegetariërsbond en bij Bont voor Dieren.
Tijdens haar studie communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam heeft ze naast beleidsstudies en publieksstudies ook recht en politicologie als verdieping gevolgd. Karen Soeters volgt de problematiek met betrekking tot dierenwelzijn en milieu al zo lang als zij zich kan herinneren. Na haar studie is Soeters werkzaam geweest als onderzoeker voor onder andere een internationaal onderzoeksbureau in New York. Daarnaast is ze als consultant voor verschillende organisaties actief geweest.

Overheid tekent doodvonnis voor jong katje maar laat boosdoeners ongemoeid

Een machtsspel dat niets meer met te maken heeft met volksgezondheid en al helemaal niet met dierenwelzijn

cc-foto: Edwin Bellota

In België is een rel ontstaan omdat een studente een kitten uit Peru heeft meegenomen. Het katje zou rabiës kunnen hebben en moet daarom worden geëuthanaseerd, vindt het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen (FAVV), zeg maar de Belgische NVWA. Nu zijn er natuurlijk strenge regels, want alle dieren die worden geïmporteerd moeten tegen rabiës zijn ingeënt en voldoende afweer hiertegen hebben opgebouwd, om te voorkomen dat de dieren deze ziekte bij zich kunnen dragen. Je moet er toch niet aan denken dat zo’n vreselijk virus ook in België of in ons land voor gaat komen.

Het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen (FAVV) zegt: “Zoals Covid-19, is hondsdolheid een dodelijk virus voor mens en dier. Alle voorzorgen zijn nodig!” Neem dan ook die voorzorgen zou ik zeggen. Bepaal eerst of het diertje überhaupt wel besmet is. Zo kan het kitten, net zoals mensen met Covid, in quarantaine worden gehouden om te bekijken of het diertje wel daadwerkelijk besmet zou zijn met rabiës. Als dat het geval is, dan kan het diertje alsnog geëuthanaseerd worden.

Het wordt nog idioter als je bedenkt dat we vervolgens wel de handel in al die niet ingeënte, of niet voldoende ingeënte te jonge puppy’s, gewoon door laten gaan. Broodfokhondjes die dus niet of onvoldoende beschermd zijn tegen rabiës (hondsdolheid), hetzelfde virus als waarvan de FAVV nu zegt dat het kitten daarmee besmet zou kunnen zijn. Terwijl die handel in puppy’s in zowel België als Nederland gigantisch is. In de EU wordt jaarlijks 1,3 miljard euro verdiend aan hondenhandel. En jaarlijks worden er alleen in Nederland al 60.000 tot 80.000 honden geïmporteerd – en dat zouden er zelfs nog veel meer kunnen zijn.

Puppy’s mogen pas met 15 weken worden geïmporteerd: als ze volledig zijn ingeënt. De inenting tegen rabiës (hondsdolheid), een zoönose die dodelijk kan zijn voor mensen, mag pas gegeven worden na 12 weken. Na de enting moet er nog drie weken gewacht worden voordat een hondje wettelijk gezien op transport mag. Deze 3 weken zijn nodig om te zorgen dat het diertje voldoende afweerstoffen heeft aangemaakt. Maar veel hondjes zijn aanzienlijk jonger dan 12 weken, dus als deze dieren al zijn ze ingeënt – wat vaak niet het geval is – dan zal het diertje onvoldoende afweerstoffen hebben aangemaakt en vormt zo’n hondje nog steeds een risico. Maar deze handel laten we in België en in Nederland gemakshalve maar voor het grootste gedeelte ongemoeid.

En naast rabiës brengen deze te jonge arme dieren ook andere virussen naar Nederland zoals het zeer besmettelijke en vaak dodelijke parvovirus of hondenziekte, zoals aangetroffen bij een beruchte hondenhandelaar in Diessen. Zo’n virus kan verspreid worden van dier op dier, maar ook mensen kunnen het overdragen op dieren doordat ze het via hun handen of kleding verspreiden. Het parvovirus is hardnekkig en kan in een donkere en vochtige omgeving maanden tot jaren overleven. Alleen chloor doodt het parvovirus.

Tegen het parvovirus worden honden in Nederland ingeënt, maar dankzij de enorme winstgevende handel in puppy’s vanuit Oost-Europa komt dit zeer besmettelijke en vaak dodelijke virus gewoon weer voor in Nederland. En wat wordt er aan gedaan? Helemaal niets. Excuus, dat klopt eigenlijk niet. We sturen heel soms een waarschuwingsbrief naar de handelaar dat het toch eigenlijk niet zo mag. Wat zal de handelaar hiervan onder de indruk zijn…

En dan weer even terug naar dat ene kleine katje in België. Dat makkelijk (op rabiës kan niet getest worden helaas) in quarantaine gezet kan worden. Vrijdag moest studente Selena Ali voor de rechtbank verschijnen. Als ze kitten Lee niet onmiddellijk overhandigt aan het FAVV eist de overheidsdienst een dwangsom van 5.000 euro per uur.

Een machtsspel dat niets meer met te maken heeft met volksgezondheid en al helemaal niet met dierenwelzijn. Hypocriet dat is het. Niets doen aan de enorme handel in honden die een enorm risico vormen voor de volksgezondheid maar wel een zielig katje afmaken. En dus sluit ik mij bij deze vanuit Nederland aan bij de duizenden Belgische dierenbeschermers, dierenrechtenorganisatie GAIA en minister van Dierenwelzijn Ben Weyts (N-VA) die studente Selena Ali steunen.

Geef een reactie

Laatste reacties (8)