1.154
8

Gemeentedichter van Veghel

Bas Geeraets is in 1979 geboren te ’s-Hertogenbosch Noord-Brabant en groeide op in Vught.
Zijn middelbare schoolperiode in Den Bosch bracht hem tijdelijk naar de Lerarenopleiding
Nederlands in Utrecht en vanuit daar naar de Kunstacademie in Breda, waar hij in 2005
afstudeerde als beeldend kunstenaar. Na zijn afstuderen is Bas Geeraets gaan werken en is zich naast zijn werk, vanaf 2010 gaan richten op schrijven. Dat resulteerde in een tweetal gepubliceerde columns in dagblad De Pers en in 2011 een publicatie in dichtbundel ‘Dansen op de maat van het ogenblik’ naar aanleiding van de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd. In 2012 is Bas Geeraets uitverkozen tot de Gemeentedichter van Veghel, debuteerde hij in De Leunstoel www.deleunstoel.nl met korte verhalen, schrijft columns en gedichten voor De Koerier (Veghel) en is werkzaam als copywriter op freelance basis.

Paasei fabrikanten, ik vraag u om transparantie!

Verpak ieder paasei in een herkenbare kleur die overeenkomt met de inhoud!

Weer word ik deze ochtend in het ootje genomen. Ik heb honger en het brood uit de vriezer is nog niet geheel ontdooit. Tegen beter weten in, graai ik in de bak vol paaseitjes en pulk – tot vervelens toe – aan een roze/rood-achtige folie. Dat het niet gemakkelijk gaat om de folie van het eitje te verwijderen is tot daar aan toe. Ik vind het vervelend, maar niet verschrikkelijk – had ik slechter geslapen dan was uit woede dat ding tegen de muur beland, doch dit terzijde. Als ik de folie eindelijk van het eitje verwijderd heb en ik het minuscule eitje in mijn mond prop, proef ik tot mijn verbazing de weeïge smaak van witte chocolade. Gadverdamme! En dit op de eerste lentedag.

Retailers zijn er in tijden van crisis bij gebaat een duidelijk en vertrouwd product aan de man te brengen. Met een zwik aan verschillende voorwaarden bij verscheidene producten, zou verheldering fijn zijn. Immers worden we aan alle kanten benadeeld en voorgelogen. Of het gaat over de inhoud van ons voedsel of de garantie van dure apparatuur, doet niet ter zake. Er zit een luchtje aan: bevergeil! Hoe fijn zou het dan zijn als rond Pasen de retailer, de fabrikant en een ieder nu eens de handen ineen slaan en de terreur van paaseitjes terugdringen en de klant geven waar hij in tijden als deze het meest behoefte aan heeft: duidelijkheid.

Paaseitjes. Ze zijn te klein, lastig verpakt en horen bij een feest waar ik over het algemeen weinig mee op heb. Nooit heb ik begrepen waarom men aangekleed wordt op zijn of haar paasbest om vervolgens in een tuin te wroeten naar verstopte eieren. De idioterie van het leven denk ik dan maar. Om de terreur nog wat erger voor mij te maken zijn kleine chocoladeversnaperingen verpakt in diverse kleuren. Met streepjes. Met spikkeltjes. Eenduidigheid is er echter niet. Blauw is bij de ene melk en bij de andere puur, in het geval van lichtblauw komt zelfs de witte variant wel eens voor. Daar schiet niemand toch iets mee op?

Hoe fijn zou het zijn als paaseitjes (naast dat ze van mij wat groter mogen) vaste kleuren hebben, zodat je weet wat je aanschaft. Ik stel de fabrikanten en de retailers van deze chocolade snoepjes dan ook het volgende voor:

Rood = puur
Blauw = melk
Groen = hazelnoot
Geel of crèmekleurig = wit

Elke andere soort met speciale vulling moet twee slagen groter verpakt worden, zodat er ruimte is voor een duidelijke beschrijving van de inhoud. Desnoods met een speciaal kaartje waarop staat wat je in je mond propt, of je kinderen in de kleinere variant van grotere monden proppen.

Niets is zo vies als een uitgespuwd chocolade-eitje door een vierjarige, omdat de vulling niet overeenkwam met de kleur van de ellendige folie. Zeker niet over de paasbeste kleding.

Volg Bas Geeraets ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (8)