1.677
39

Journalist

Johannes Dolislager (1989, Groningen) heeft al zijn hele leven iets met de journalistiek. Via de radio en de krantenwereld kwam hij uiteindelijk bij de VARA terecht waar hij werkt als internetredacteur. Toch kruipt het krantenbloed waar het niet gaan kan en daarom werkt hij in de avonden, vrijdagen en weekenden nog voor diverse huis-aan-huisbladen in Noord-Nederland. Gedurende zijn 7-jarige carrière daar heeft hij een netwerk opgebouwd en kwam daardoor op plekken die voor anderen gesloten bleven. Wat hij overgenomen heeft van het gebied is de nuchtere kijk op de wereld. Een feestje is leuk, maar hoeft zeker niet met kaviaar.

Plaats kinderen sneller uit huis

Angst voor schade in ontwikkeling is overdreven, zeggen professionals

Zondagmiddag werd door een passant een lichaam gevonden in een duiker nabij Cothen. Bij nadere inspectie bleek er nog een tweede lichaam bij te liggen. Het waren de broertjes Julian en Ruben. Waarschijnlijk gedood door hun eigen vader. Het betekende het einde van een nationale emotionele achtbaan, die al twee weken duurde.

Het gebruikelijke riedeltje dient zich alweer aan. Politici staan vooraan om te melden dat de rol van Bureau Jeugdzorg onder de loep gehouden moet worden. Het lijkt erop dat politici tegenwoordig standaard met deze uitspraak komen na een familiedrama. Elke keer weer moet de rol van Bureau Jeugdzorg onder de loep worden genomen. Elke keer is het weer deze organisatie die fouten gemaakt heeft. Elke keer zijn het weer de hardwerkende medewerkers van deze organisaties en de vele ketens van gastgezinnen er omheen die met de nek aangekeken worden.

Deels is dat terecht. Bij Bureau Jeugdzorg zijn de laatste jaren diverse fouten gemaakt. Door de complexiteit van een grote organisatie en daarmee gepaard gaande bureaucratie duurt het soms maanden voor probleemgezinnen duidelijk in kaart gebracht zijn. Het vraagt veel inzet van medewerkers, buurtagenten en welstandsmedewerkers om een gezin te nomineren voor ‘Onder Toezichtstelling’.

Toch mag niet elk familiedrama afgedaan worden met deze ‘veroordeling’ van politici. De afgelopen jaren heb ik voor mijn werk met tientallen mensen gesproken die bij Jeugdzorg werken of een gastgezin hebben. Steeds komen de fouten van de organisatie boven tafel. In elk gesprek. Iedere dag weer. En dat doet de medewerkers pijn. De mensen die onderaan de ladder staan, weten namelijk wel wat verstandig is. Zij houden er geen politieke agenda op na en hebben een groot hart voor deze kinderen. Hun boodschap is simpel en eenduidig: plaats kinderen uit probleemgezinnen sneller uit huis.

Vandaag de dag moeten de problemen in een gezin echt mega zijn, voordat er toestemming komt om in te grijpen. Er wordt nog steeds geredeneerd vanuit het idee dat het ‘uit huis plaatsen’ puur en alleen schade zou opleveren aan de ontwikkeling van het kind. Daarnaast zijn hulpverleners bang voor de rechtszaken die de ouders van deze kinderen – vaak in of rond een scheiding – aankondigen. Het is het egoïsme van papa en mama dat ervoor zorgt dat de kinderen thuis mogen blijven wonen. Omdat hulpverleners weten dat rechtszaken wel slopend zijn, wordt het er maar bij gelaten.

Nee als we met z’n allen het aantal familiedrama’s willen beperken – voorkomen kun je het namelijk nooit – zou het verstandig zijn om Jeugdzorg meer handvatten te geven om in actie te komen. Geef ze maar, indien nodig door snelle tussenkomst van een rechter, de middelen om kinderen uit huis te plaatsen.

Volg Johannes Dolislager ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (39)