1.174
40

Journalist, publicist

Uitgever en hoofdredacteur van www.amerika.nl

Positivo in de problemen

Wanneer heeft Rutte eens op een rijtje gezet wat er goed gaat in Nederland, hoe inclusief we zijn, hoeveel kansen onze kinderen krijgen, ondanks het geklaag uit het electoraat? Kunnen we eens een succesverhaal horen?

De afbladdering van Mark Rutte is begonnen. Het gegoochel met cijfers over de Griekse redding en de blunder in het claimen van een groot succes, maken Rutte en zijn minister van Financiën ongeloofwaardig. Volgende keer moeten we eerst even aan de andere deelnemers vragen of wat Rutte zegt wel klopt. Het is een opmerkelijke misstap. Het laatste waar je Rutte van zou verdenken is intellectuele slordigheid of regelrechte domheid. Maar wat was het dan als hij de enige is die het niet heeft begrepen? Ideologische blindheid? Daar had ik hem tot nu toe ook niet van verdacht.

Ook de terreur in Noorwegen voegt naar mijn stellige overtuiging toe aan de ballast die onze vrolijke premier moet meetorsen. Niet alleen zit Rutte in een regering met de supervertegenwoordiger van het gedachtegoed dat de terrorist leidde, de premier is zelf mede schuldig aan het scheppen van een sfeer van zorg, ontevredenheid en mislukking. Het was Rutte die braaf Cameron en Merkel napraatte in zijn negatieve praat over onze mislukte samenleving.

Zijn negativisme staat in scherp contrast met zijn omarming van de ‘hard werkende Nederlander’ en voedt de denkwereld van hen die een tegenstelling zien tussen hardwerkende limburgers en friezen en Nederlanders die een geïmmigreerde grootouder of ouder hebben en, zo suggereert Rutte, niet hard werken. Hij gaat Nederland meer Nederlands maken, alsof het rommeltje om ons heen niet zo Nederlands is als coffeeshops en botheid. Hij doet geen moeite om de EU te verdedigen, integendeel. Rutte’s kwade broertje, Maxime Verhagen, gooide daar nog wat negativisme overheen door zijn diepe begrip te tonen voor de ‘terechte’ angst voor alles wat met buitenland te maken heeft.

Rutte wordt vaak neergezet als een positivo. Ik heb dat altijd onterecht gevonden. Zijn schets van Nederland als samenleving is negatief en pessimistisch, het zijn alleen de individuen die hem optimistisch stemmen en dan ook nog alleen die harde werkers, niet u en ik dus die een heel andere samenleving zien, een die vaak goed functioneert en de kinderen van immigranten, mede-Nederlanders, hard werkende en succesvolle burgers heeft gemaakt. Zijn regering laat zich steunen door een wandelende tijdbom, behalve als die ergens anders mee bezig is, want dan steunt de oppositie hem.

Positivo? Wanneer heeft Rutte eens op een rijtje gezet wat er goed gaat in Nederland, hoe inclusief we zijn, hoeveel kansen onze kinderen krijgen, ondanks het geklaag uit het electoraat? Kunnen we eens een succesverhaal horen?

Rutte is de premier, dus hij mag als grootste negatieveling worden beschouwd. Maar dit verwijt gaat ook andere partijen aan. Niemand en al helemaal niet de dolende sociaal democraten en bestuursgeile D66’ers zetten een coherent ander verhaal neer. Wat er goed gaat met Nederland en waarom en tot welke beleidsconsequenties dat moet leiden – een sophisticated verdediging van de verzorgingsstaat door Job Cohen of Ronald Plasterk zou welkom zijn, al betwijfel ik of de laatste dat in zich heeft. Dijsselbloem misschien?

Ik ben geen grote fan van Ronald Reagan maar één ding kon de great communicator heel goed: positieve campagnes voeren. Hij praatte mensen moed in, niet angst. Hij hing de vlag uit voor een multicultureel Amerika dat in veel opzichten disfunctioneler en in vrijwel alle opzichten minder succesvol is als ons multiculturele Nederland. Optimisme is tegengif.

Van mij mag Rutte bladderen. Als de rest van ons maar eens een behoorlijk verhaal ontwikkelen en vertellen. Een alternatief ontwikkelen. Zou ook wel plezierig zijn als die onvermijdelijke verkiezingen straks komen. Dan valt er ten minste wat te kiezen.

Dit artikel is eerder verschenen op het weblog van Frans Verhagen, Amerika.nl

Geef een reactie

Laatste reacties (40)