305
2

schrijfster/journalist

Annemarie Haverkamp is 42 jaar. Geheel onverwacht kwam haar zoon Job in 2004 ernstig gehandicapt op de wereld. Eenmaal van de schrik bekomen, besloot Annemarie in De Gelderlander een column te schrijven over Job. Omdat ze de buitenwereld graag wil laten zien hoe het echt is, het dagelijks leven met een gehandicapt kind. De columns werden gebundeld in twee boeken. Haar eerste non-fictieroman Dolgelukkig zijn wij verscheen 19 oktober 2010 bij uitgeverij Nieuw Amsterdam. Het taboedoorbrekende boek genereerde veel media-aandacht. Annemarie studeerde culturele antropologie, werkte als redacteur, redactiechef en columnist bij De Gelderlander, was chef van het Arnhem/Nijmegen-magazine Luxity en is nu hoofdredacteur van universiteitsblad Vox.

Prestatie

Ik ben er even stil van. Een boekbespreking. Met Job.

Job – dertien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt.

Of we een boekbespreking willen voorbereiden met Job, vraagt de juf. Haar verzoek staat in het schriftje dat elke dag van huis mee naar school gaat en weer terug. Ik ben er even stil van. Een boekbespreking. Met Job.

Ja maar, denk ik. Job kan helemaal niet lezen. Laat staan een presentatie houden. Maar dat weet de juf ook. Hier is dus over nagedacht.

cc-fot: Seth M

Ik zoek naar een handleiding. ‘Hoe bereid je met je niet-lezende kind een boekpresentatie voor?’ Zit er niet bij. Het lijkt erop dat dit meer een test voor mij is dan voor mijn zoon. Maar ik heb lang genoeg in leidinggevende functies gezeten om te weten hoe ik moet delegeren. Dus vraag ik de pgb-begeleidster of zij thuis met Job aan de slag wil. Mijn smoes: ik moet een weekend weg – het is nog waar ook.

Een moment kijkt ze me glazig aan. Vermant zich dan snel. ‘Oké.’

Als ik na een paar dagen weer thuiskom, heeft Job uit zijn kast zelf een boek uitgekozen: Aladdin. Behalve de geïllustreerde papieren versie heeft hij ook de ‘telefoon’ erbij gepakt. Zo noemt hij de soort van tablet die bij het verhaal hoort. Als je op icoontjes drukt, wordt het avontuur voorgelezen. Ook een vorm van delegeren; dit is een kind van mij!

Samen met de begeleidster heeft hij al geoefend. Aan de hand van vragen kan hij vertellen over de geest, Jasmine en Aladdin

Op de grote dag gaan boek en telefoon mee naar school. ’s Middags lezen we in het schriftje dat Job ‘heel erg zijn best heeft gedaan’ en ‘het heel leuk vond’. Het mooie van deze speciale school is dat het erom gaat dat je het gedaan hebt en niet om of de prestatie een vijf of een negen waard was. Daar leer ik dan weer van.


Laatste publicatie van Annemarie Haverkamp

  • Job gaat viral

    November 2016


Geef een reactie

Laatste reacties (2)