992
17

Boswachter Natuurmonumenten

André Donker werkt als boswachter voor Natuurmonumenten aan de nieuwe eilandgroep de Markerwadden in het Markermeer. Hij schrijft opinies is betrokken bij landelijke actualiteiten, achterbanraadplegingen en debatten over de natuur in Nederland. 

Prikpil voor wilde dieren

Geboortepeperking bij wilde dieren zorgt ervoor dat je ze niet meer hoeft af te schieten, maar moeten we wel aan geboortebeperking doen?

Grote wilde dieren, kunnen die aan de prikpil voor geboortebeperking? En zo ja, hoeven we dan niet meer te schieten? In basis wellicht een goede gedachte. Vandaar ook dat ik als boswachter juist hier zoveel vragen over krijg.

De mogelijke optie van een prikpil voor wilde dieren was een goede reden voor Natuurmonumenten om hier in de Groot Wild Enquête afgelopen najaar een vraag over op te nemen. In de uitkomsten van die raadpleging bleek dat bij 30% van onze achterban anticonceptie wel ziet zitten. Ruim 40% is tegenstander, maar de andere 30% weet het niet of heeft daar geen mening over. Deze verdeeldheid vraagt zeker om een nadere uitwerking. Ook ik wil wel eens weten wat de toekomst ons brengen zal.

Zoeken naar alternatieven
In dierentuin zijn heel veel wilde dieren aan de prikpil, of liever gezegd aan de anticonceptie. Ook veel van onze huisdieren zijn aan de pil, ja zelfs ook mensen slikken ze. Je zou dus kunnen zeggen dat anticonceptie bij grote wilde grazers ook een redelijk alternatief zou kunnen zijn voor het omlaag brengen van het aantal geboortes. Veel mensen zoeken immers naar alternatieven voor bijvoorbeeld afschot. Minder geboortes van grote wilde dieren betekent ook een lager afschot. De vraag is of het zou werken, of we dit ook willen en of het in praktische zin uitvoerbaar is.

Bij deze discussie is het van belang om te beseffen dat grote wilde dieren voor verkeersonveiligheid kunnen zorgen of bijvoorbeeld landbouwschade kunnen aanrichten. Vanuit die optiek worden grote wilde dieren vrijwel altijd in aantallen beperkt. De mens doet dat ook, mede omdat er geen natuurlijke vijanden zijn voor dergelijke grote wilde dieren zoals de wolf.

Recht op natuurlijk leven
De naamgeving wilde dieren zegt het al, deze zijn wild en daardoor niet of slecht benaderbaar. Het toedienen van een anticonceptiemiddel wordt dan direct al lastig. Bovendien moet dat jaarlijks gebeuren en gaat het om zeer grote aantallen (duizenden) dieren. Dat is wel een heel verschil met gehouden wilde dieren in een dierentuin. Die zijn feitelijk tam en worden bovendien gehouden en zijn goed benaderbaar. Wilde dieren hebben ook rechten om in het wild zo natuurlijk te mogen leven. Daar hoort voortplanting bij. Als liefhebber van edelherten moet ik er niet aan denken dat er geen hertenbronst meer zou zijn in september omdat de hinden aan de anticonceptie zijn. De mannetjes vechten dan ook niet meer om het recht van de wijfjes. Dat lijkt mij volstrekt onnatuurlijk.

Onrust
Het toedienen van de prikpil zou bij wilde dieren met een geweer moeten waar spuitjes mee worden afgeschoten. Hierdoor ontstaat een heleboel onrust en we zochten naar een alternatief voor afschot. Dan moeten we vooral niet meer gaan lopen knallen lijkt mij. We zouden ook kunnen onderzoeken of het middel via voer kan worden verstrekt, maar dan eten de mannetjes en jonge dieren het ook.

Onderzoek
Op dit moment roept anticonceptie bij mij juist meer vragen op dan ze kan beantwoorden. Juist daarom is onderzoek, ontwikkeling en deskundigheid nodig en daar gaat Natuurmonumenten dan ook voor zorgen. Natuurbeheer en beheer van wilde dieren moet natuurlijk met de modernisering en technische ontwikkelingen mee kunnen groeien en soms oude tradities zoals van afschot wegens verkeer en landbouwschade door een nieuwe bril gaan bekijken. Als het ooit beter kan, waarom zouden we dan nu de ogen sluiten?

CC foto: Martha de Jong Lantink’s

Geef een reactie

Laatste reacties (17)