1.382
52

publicist

Auteur van 'Het onbehagen van de man', eind 2009 verschenen bij uitgeverij Augustus. Dylan van Rijsbergen (1975) groeide op in Roden en Groningen. Vervolgens studeerde hij Alfa-informatica met Geschiedenis als thuisvak aan de Rijksuniversiteit Groningen. Dylan raakte verdwaald in het bedrijfsleven tijdens de internetzeepbel en werkte op een blauwe maandag zelfs bij WorldOnline. Daarna kwam hij weer bij zijn positieven en besloot bij het bestuursorgaan van de NOS te gaan werken. Daar werkt hij nog steeds (al heet het daar nu NPO), als manager productontwikkeling bij de internetafdeling. Omdat het werk bij een internetafdeling voor Dylan op zichzelf niet vervullend genoeg was, raakte hij in 2004 naast zijn werk betrokken bij de oprichting van de linkse denktank Waterland, waarvan hij in het bestuur zit en redacteur is van de e-krant Waterstof. In 2006 maakte Dylan toch maar zijn opleiding Geschiedenis af aan de Universiteit van Amsterdam, de stad waar hij inmiddels naartoe is verhuisd. Vlak voordat hij zijn bul ophaalt, begint hij met een eigen weblog als alternatieve uitlaatklep voor zijn ideeën en schrijfsels naast Waterstof. Dylan schrijft de laatste tijd vooral over onderwerpen op het snijvlak van politiek en levensstijl. Zo publiceerde hij veel over seksualiteit (hij was onder meer een van de auteurs van het Slow Sex-manifest), over drugs en drugsbeleid en over groen voedsel (slow food). Zie ook: www.dylanvanrijsbergen.nl

Prins Haatcarnaval doet het liever langs de zijlijn

Het lijkt alsof Wilders van het begin af aan heeft gezinspeeld op een mogelijke positie in de oppositie. Wat heeft hij erbij te winnen?

Voor de verkiezingen had Geert Wilders het al aangegeven: de PVV was bereid om gedoogsteun te geven aan een centrum-rechts minderheidskabinet van CDA en VVD. Recentelijk herhaalde hij die belofte in zijn gesprek met informateur Ruud Lubbers. Op het eerste gezicht een vreemde stellingname, aangezien de rechts-populist eveneens aangeeft dat zijn partij ‘dolgraag wil regeren’. Het lijkt alsof Wilders van het begin af aan heeft gezinspeeld op een mogelijke positie in de oppositie. Wat heeft hij erbij te winnen?

Eigenlijk weet Wilders diep in zijn hart wel dat met zijn partij en verkiezingsprogramma gewoon niet valt te regeren. Kopvoddentax, etnische registratie, Koranverbod, de ‘strijd tegen de Islam’ tot inzet van buitenlands beleid maken: het slaat natuurlijk allemaal nergens op. Het zijn geen doordachte programmapunten, maar gestolde druppels venijn, niets anders dan opgeborrelde kwaadaardigheid en hatelijkheid jegens andere groepen, of het nu moslims zijn of linkse mensen.

Wilders heeft nooit de bedoeling gehad om ‘Henk en Ingrid’ werkelijk te vertegenwoordigen. Die heeft hij er gewoon bij verzonnen om een goed marketingverhaal voor de verkiezingen te hebben. Henk en Ingrid zullen Geert worst wezen. Daarom liet hij zijn programmapunt over de AOW al vallen nog voordat hij ook maar met de onderhandeling was begonnen. Deze punten waren voor hem slechts esthetisch van aard en hadden alleen maar tot doel om Henk en Ingrid het idee te geven dat Wilders er echt voor hen was. Arme Henk en Ingrid, Wilders rijdt op hun rug mee om zijn eigen persoonlijke haatshow te kunnen verwerkelijken.

De PVV is een haatpartij. Het is een partij zich wentelt in negatieve emoties, die leeft op een voortdurende aanmaak van vergif. Er is niets positiefs, verrijkends, bevrijdens of emancipatoirs aan de Partij voor de Vrijheid. Wilders ‘excuses’ aan de Marokkaanse gemeenschap tijdens het RTL-verkiezingsdebat spraken boekdelen: met een sardonisch genoegen kondigde hij aan dat Marokkanen niet vijfmaal maar zesmaal vaker verdacht waren van misdrijven dan autochtone Nederlanders. Als je goed keek naar de beelden was duidelijk te zien hoe de man ervan genoot: lekker gemeen zijn. Wilders woorden zijn van een bijna delinquente doortraptheid, zijn partij is niets meer dan een boosaardige, sadistische boevenbende.

Hij is echter slim genoeg om dat te weten. Daarom wil hij ook helemaal niet meeregeren. In Almere en Den Haag was ook meteen al duidelijk dat de PVV geen regeringsverantwoordelijkheid wilde dragen. Het is voor de prins van het haatcarnaval veel voordeliger om langs de zijlijn valse en gemene dingen te zeggen terwijl CDA en VVD een klassiek conservatief-rechts beleid gaan voeren waar Henk en Ingrid alleen maar slechter van worden.
Daar spinnen alle drie de partijen garen bij. Het CDA kan zich ten opzichte van het (meer protestantse deel van zijn) achterban distantiëren van het onchristelijke kwaadaardige gedrag van Wilders en co, terwijl ze toch de gedoogsteun krijgt om te regeren. VVD en CDA kunnen hun snode rechtse plannen doorvoeren, bezuinigen op alles wat waarde heeft terwijl ze onrechtvaardige subsidies aan de rijken, zoals de hypotheekrente-aftrek, gewoon laten bestaan. Als het economisch tij een beetje meezit, kunnen over vier jaar alle drie de partijen een electorale bonus binnenhalen.

En intussen daalt Nederland sociaal en cultureel af. De huizenprijzen blijven krankzinnig hoog. De huurmarkt wordt verder geprivatiseerd, wonen wordt voor Henk en Ingrid onbetaalbaar. De zorg idemdito. Op alle cultuur wordt enorm bezuinigd. Intussen zorgt Wilders met zijn kornuiten dat de grens van wat betamelijk is om te zeggen steeds verder wordt opgerekt en dat een (nog) ijziger klimaat ontstaat waarin bevolkingsgroepen elkaar met de nek aankijken. Nederland wordt zo grimmig als de grijns van Geert Wilders.

Geef een reactie

Laatste reacties (52)