834
15

Hoogleraar Openbare Financiën

Professor Harrie Verbon is econoom en momenteel werkzaam als hoogleraar Openbare Financiën en Sociale Zekerheid aan de Universiteit van Tilburg. Zijn onderzoek behelst onder meer de volgende terreinen: de macroeconomische effecten van vergrijzing, migratie, herverdeling en economische groei, overdrachten tussen generaties (inclusief pensioenen) en verhandelbare emissierechten. Professor Verbon is daarnaast lid van het bestuur van het Rathenau Instituut. Hij was eind jaren '90 lid van de programmacommissie van het CDA, maar heeft inmiddels het lidmaatschap van die partij opgezegd.

PvdA en CDA in verstikkende electorale omhelzing, totdat Obama belt

De regering probeert de electorale schade van het huidige beleid te beperken door de komende anderhalf jaar als een ‘lame duck’ door het politieke leven te gaan. Nu alleen maar hopen dat Obama niet zelf Balkenende gaat bellen om toch nog even in Afghanistan te blijven.

De opiniepeilingen voor de Tweede Kamer zijn onverminderd slecht voor het CDA en de PvdA. Volgens de laatste peiling van Maurice de Hond zou de PvdA bij verkiezingen voor de Tweede Kamer nu nog maar 15 zetels van de 33 overhouden, het CDA zou 14 van de 41 zetels verliezen. Het CDA en de PvdA hebben daardoor maar weinig manoeuvreerruimte. De recente gebeurtenissen rond het AOW-voorstel van het kabinet bevestigen dat. Ondanks de harde kritiek van de Raad van State en het CPB stuurt de regering het AOW-wetsvoorstel ongewijzigd door naar de Kamer. Het kabinet en de regeringspartijen willen er liever niet nog eens rustig over praten. Liever een onding naar de Kamer sturen dan elkaar weer in de ogen moeten kijken met de kans op nog meer electorale schade.

In het advies van de Raad van State lezen we dat de dames en heren Staatsraden het kabinetsvoorstel maar broddelwerk vinden. Zij beginnen nog met te zeggen dat ze het eens zijn met de verhoging van de AOW-leeftijd. Maar daarna blijkt dat de Raad eigenlijk vindt dat er meer niet dan wel wordt geregeld in de kabinetsplannen. Dat betreft dan bijvoorbeeld de ‘flankerende’ maatregelen voor zware beroepen en mensen met een lang arbeidsverleden.

De voorziening voor zware beroepen is er niet; de hoogte van de AOW-uitkering voor mensen met 42-jaar arbeidsverleden op 65 jaar is onduidelijk en maakt, op zijn minst van de AOW een regeling met een ratjetoe aan uitkeringsrechten waarbij niemand meer van te voren weet waar hij of zij aan toe is. Bovendien worden zelfstandigen van deze mogelijkheid uitgesloten om met 65 jaar AOW te ontvangen en is het te hopen dat mensen die er wel recht op hebben ook de papieren kunnen vinden waarmee ze hun recht kunnen aantonen.
Het CPB voegt er in zijn doorrekening van 4 december nog eens aan toe dat er eigenlijk niets te rekenen valt aan de kabinetsplannen, omdat er een te grote kans is dat de plannen in de toekomst weer ongedaan gemaakt worden. Bovendien zijn, zie ook de Raad van State, de flankerende maatregelen grotendeels onbekend. Die flankerende maatregelen hadden als doel de verhoging van de AOW-leeftijd sociaal en solidair te maken. Het duo Bos-Hamer wilde zo het AOW-voorstel nog een enigszins aangename nasmaak geven, maar de wijze adviserende dames en heren konden er geen soep van koken.

De Raad van het State en het CPB staan niet bekend als recalcitrante instituten waar je als regering maar beter geen rekening mee kunt houden. Zeker het CPB is gezagsgetrouw genoeg om regeringsvoorstellen zo te draaien dat ze in een voor de regering zo gunstig mogelijk licht getoond kunnen worden. Maar zelfs dat wil niet veel positief nieuws voor het AOW-voorstel van de regering opleveren. Genoeg aanleiding voor het kabinet en de regeringspartijen er nog eens rustig over te praten? Nee natuurlijk. Het CDA en PvdA hebben elkaar in een stevige omhelzing vast, zodat ze niet met elkaar hoeven te spreken. Hernieuwde discussie over de AOW zou alleen maar tot ruzie en nog meer electorale schade kunnen leiden. Daarom moet de verhoging van de AOW-leeftijd gauw door de Kamer geloodst worden, zodat de kiezers het AOW-broddelwerkje ook gauw weer vergeten zijn.

En de bestrijding van de crisis dan, waarmee het kabinet zo voortvarend bezig was? O ja, die is naar 19 ambtelijke werkgroepen doorgeschoven die allerlei maatregelen mogen verzinnen. Zonder blokkades. In de reactie van Donner op het advies van de Raad van State lazen wij al minstens twee blokkades. Maar goed, in maart komen de ambtenaren met hun rapportjes. Dat is na de gemeenteraadsverkiezingen. Uiteraard moet het kabinet er dan eerst op studeren en met een beetje geluk is het daar tot na de zomer mee bezig. Te laat om crisismaatregelen nog in de komende miljoenennota, de laatste van dit kabinet, op te kunnen nemen. Dan is eind 2010 ook al weer gehaald. Nog even doorknuffelen met de coalitiepartner en zelfs de parlementsverkiezingen van mei 2011 moeten, zonder moeilijke discussies en besluiten, gehaald kunnen worden.

Kennelijk probeert de regering de electorale schade van het huidige beleid te beperken door de komende anderhalf jaar als een ‘lame duck’ door het politieke leven te gaan. Nu alleen maar hopen dat Obama niet zelf Balkenende gaat bellen om toch nog even in Afghanistan te blijven. Dan moet het kabinet misschien toch nog een nieuwe beslissing nemen. Tot grote schade van vooral de PvdA.

Geef een reactie

Laatste reacties (15)