2.105
61

PvdA-Tweede Kamerlid

Jacques Monasch heeft een eigen bedrijf gespecialiseerd in Strategie & Communicatie (www.jacquesmonasch.nl). Hij was betrokken bij diverse campagnes in binnen- en buitenland. Hij werkte ondermeer voor het ANC, het buitenland instituut van de Amerikaanse Democrtaten (NDI). Sinds 2010 is Monasch Tweede Kamerlid voor de PvdA. Hij is tevens eigenaar van een galerie gespecialiseerd in Russische kunst met vestigingen in Moskou en Amsterdam.

PvdA hoeft Tweede Kamerverkiezingen niet te vrezen

De 'ups en downs' van Wouter Bos hebben zijn politieke en bestuurlijke autoriteit juist goed gedaan

Geen enkele politicus heeft de afgelopen jaren zoveel pieken en dalen meegemaakt als PvdA-leider Wouter Bos. Succesvolle verkiezingen werden afgewisseld met dramatische nederlagen. Hij was een terugkerende stijgende maar eveneens vallende ster in jaarlijkse populariteitspolls. Meisjes en bankiers dongen naar zijn handtekening. In de dagen rond de recente crisis over het rapport Davids straalde Bos rust uit. Een rust die in schril contrast stond met de onhandige acties van Balkenende en het gekijf vanuit de oppositie.

De PvdA speelde het hard. Ze won de slag en alom wordt nu gewacht op de wraak van het CDA. De PvdA vreesde een kabinetscrisis niet. Volgens velen uiterst merkwaardig, danwel een teken van wanhoop. De peilingen zouden de partij weinig reden tot hoop moeten geven. Die analyse schiet ernstig tekort als men niet vooruit kijkt en geen rekening houdt met de dynamiek van verkiezingscampagnes voor de Tweede Kamer en de daarbij geldende belangrijkste overwegingen voor de kiezer. Eigenlijk gaat het bij de Tweede Kamerverkiezingen maar om een vraag: ‘Wie vertrouw ik het bestuur van dit land toe?’ Een vraag die een aantal weken voor de Tweede Kamerverkiezingen door De Telegraaf  fraai wordt samengevat in de onderzoeksvragen; welke politiek leider vertrouwt u uw portemonnee toe en van wie zou u een tweedehands auto kopen? De winnaar van die test is dikwijls de gedoodverfde premier. 

Kijk met die vraag in uw achterhoofd nog eens naar de politieke situatie. Balkenende staat aan het einde van zijn politieke leiderschap. Hij zal niet meer terugkeren. De zetel van de macht komt leeg. Het CDA moet op zoek naar een opvolger en daar heeft ze geen gelukkige hand in. Alle andere partijen hebben geen geloofwaardige premierkandidaten als lijsttrekker. Bos kan daarentegen bogen op een ruime ervaring op het nationale en internationale toneel. Hij heeft zijn butsen opgelopen. Ook de sunnyboy van de Nederlandse politiek heeft zijn grijze haren en zijn rimpels. De ‘ups en downs’ hebben, hoe paradoxaal ook, zijn politieke en bestuurlijke autoriteit goed gedaan. Met een campagne gecentreerd rond emoties als ‘Hij weet waar hij over praat, heeft als enige ervaring, is de kritiek niet uit de weg gegaan en heeft als minister van Financiën Nederland goed door de storm geloodst’  kan de PvdA nieuwe verkiezingen op korte termijn met vertrouwen tegemoet zien. Ik zou zeggen: ‘kom maar op tegenstanders!’

Is dat alles? Kiezen we alleen de meest geschikte minister-president? In die figuur komt veel samen. Maar er zijn onderliggende zaken die dat profiel in belangrijke mate kleuren. Voor Bos is dat ten eerste zijn politiek-inhoudelijke leiderschap. In de afgelopen weken zijn een paar zeer belangrijke politieke besluiten genomen die de PvdA van Bos nieuwe kansen biedt. Het broodnodige besluit tot verhoging van de AOW-leeftijd is cruciaal om de betaalbaarheid van de verzorgingsstaat in stand te houden. Willen we onze collectieve voorzieningen overeind houden en versterken dan zullen we allemaal ons steentje moeten bijdragen en ondermeer langer moeten werken. De PvdA is de enige partij voor wie dat argument doorslaggevend is.

Ten tweede kwam uit de PvdA Rotterdam de erkenning of liever het afscheid van de laatste vrijblijvendheid in inkomensoverdrachten zoals de WW-uitkering en de bijstand. Deze worden alleen nog gedaan op basis van wederkerigheid. Vrijbrieven om niet te werken worden ingetrokken, de verzorgingstaat is er voor iedereen, maar ook door iedereen. Free-riders worden niet meer toegestaan. De PvdA komt daarmee steeds dichter bij wat je ‘het Zweedse model’  zou kunnen noemen, oftewel een activerende verzorgingstaat. Dat concept is het enige levensvatbare politieke project voor de PvdA. Bos heeft dat al eerder terloops omarmd in zijn geschrift ‘Dit land kan zoveel beter’. Daarmee kiest hij niet alleen voor een duidelijk omlijnd politiek project, hij maakt tevens de kernthema’s van de sociaal-democratie als arbeidsparticipatie, inkomenssolidariteit, zorg en onderwijs weer tot politieke inzet en tot zijn agenda bij de verkiezingen. Dat is een winnend ‘frame’ voor de sociaal-democratie.

Ten derde kan de belangrijkste politiek-strategische vraag bij de volgende Tweede Kamerverkiezingen, ‘wel of niet met Wilders en zijn PVV in een kabinet’, de PvdA nieuwe kansen bieden om in te breken in het electoraat van het CDA. Bos dankte zijn succes bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 in grote mate aan de teleurgestelde CDA-kiezers op de linkervleugel. Die stroom is daarna volledig opgedroogd. Het lijkt alsof er sindsdien een dam is opgeworpen in de potentiële stroom van CDA-kiezers richting PvdA. Als voor het CDA een kabinet met de PVV van Wilders een serieuze optie is, zal de groep linkse CDA-kiezers weer voor de PvdA kunnen gaan kiezen.

Kortom, met de ervaren politicus Bos, een versterkt politiek project en een politiek-strategische vraag die in het voordeel van de PvdA kan uitwerken hoeft de PvdA vervroegde verkiezingen niet te vrezen. En dus zal menige partij zich nog eens achter de oren moeten krabben of de PvdA van Bos er werkelijk zo slecht voor staat als de peilingen voorspellen!

Jacques Monasch heeft een eigen bedrijf gespecialiseerd in strategie en communicatie (JacquesMonasch.nl). Hij was betrokken bij diverse politieke campagnes in binnen- en buitenland.

Geef een reactie

Laatste reacties (61)