1.482
83

Politicoloog en adviseur

Erik van Ophoven is politicoloog en geeft onder andere lezingen, adviezen en workshops over Organiserend Vermogen: hoe kom je van een plan naar uitvoering (motiveren van partijen, enthousiasme maken). Hij heeft jaren gewerkt als adviseur en projectmanager in achterstandswijken. Erik is lid van de PvdA en publiceert daarnaast regelmatig over sociaal-maatschappelijke thema’s.

PvdA, kies Dal niet Dam!

Pas als de discussie over de definitie van zwakkeren afgerond is, zal de PvdA zich weer kunnen onderscheiden

Een rechts kabinet en asociaal harde ingrepen. Dan kan het niet anders of de PvdA gaat groeien, toch? Niets daar van, de partij staat op drie tot vier zetels verlies. Dat komt omdat de PvdA maar geen positie kan kiezen tussen naïef links en realistisch links? Tussen pakweg de zienswijze van Van Dam en die van Dalrymple, dus tussen Dam en Dal.

De Dammers zien alle zwakkeren als slachtoffer van de maatschappij. Zonder onderscheid te maken is het beeld: ze kregen geen kansen, zitten in de slechtste positie, worden steeds armer,  kortom verelendung. De vraag wat mensen er zelf aan kunnen doen, wordt meteen als een grote belediging ervaren. Hoe kun je zo’n vraag stellen: harteloos mens!

Martin Sommer wees onlangs in zijn column op eigen verantwoordelijkheid, onder andere wat gezonder  eten, meer bewegen, minder te roken . De reactie van Van Dam is typisch voor de Dammers in de PvdA: “ Leden van de onderklasse behoren daar niet toe omdat ze een slechte gezondheid hebben, Martin, maar hebben een slechte gezondheid omdat ze tot de onderklasse behoren.”

Dan de Dallers. Zij die, zoals ook Dalrymple doet, wijzen op eigen verantwoordelijkheid van mensen. En ja, Dalrymple schiet daar wat in door. Maar voor hem geldt het motto dat Van Dam ongetwijfeld ook aanhangt: overdrijven maakt de zaak duidelijk.

Hij wijst onder andere op de gigantische (deels ook aangeleerde) slachtoffercultuur. Alles komt door  (kruis maar aan) hun jeugd, hun vrienden, discriminatie, armoede, etcetera. En vragen wat men zelf kan doen…nee dat kan echt niet!  Dalrymple laat zien hoe hierdoor een geheel eigen onderkantcultuur ontstond, waarin niet wordt gewerkt, niet wordt gekookt, kinderen geen vaders hebben, geweld gewoon is, zelfbeheersing ontbreekt.

Zowel Dammers als Dallers binnen de PvdA willen de zwakkeren ondersteunen. Daarover dient de discussie niet te gaan, hoewel Dammers dat maar moeilijk begrijpen. De discussie gaat over de vraag hoe groot de groep is die echt die ondersteuning nodig heeft.

Hoe groot is de groep die niet kan kiezen voor een gezond leven tegenover de groep die er niet voor wil kiezen. De omvang van de groep die echt geen keuze heeft dan in een achterstandswijk te wonen tegenover de groep die er woont omdat ze ‘niet het onderste uit de kan halen’(SCP). De grootte van de groep die geen andere keuze hebben dan hun kind op een zwakke school te doen versus de groep die het er bij laat zitten…

Hoe groot is de groep die het echt niet kan en hoe groot de groep die niet echt wil?

Kom op PvdA, maak een eigentijdse definitie van zwakkeren! Kies voor een sociaal zakelijkere opstelling, anders raakt de partij definitief de aansluiting met de kiezers kwijt. Ga het sociale naïeve Dam-tijdperk voorbij en kies voor links realisme. Pas als de discussie over de definitie van zwakkeren afgerond is, zal de PvdA zich weer kunnen onderscheiden. Want voor die ‘echte zwakken’ zal de PvdA zich actiever, ruimhartiger en met meer begeestering inzetten dan andere partijen. Dan staat er weer een bevlogen en geloofwaardige sociaal democratische partij. Dat zal het moment zijn dat de partij weer gaat groeien. Aan de slag!

Geef een reactie

Laatste reacties (83)