4.314
69

Hoofdredacteur Difweb.org

Foto: Lenny Oosterwijk

Ramadan en het voordeel van achterlopen

Als katholieke jongen met een behoorlijk strenge, godsdienstige vader moesten ik, mijn broer en mijn zussen elk jaar 40 dagen vasten

cc-foto: jay tornaquia

De ramadan is weer voorbij. Kleurig geklede mensen dwalen door de stad op weg naar de suikerfeesten en partijen, die het einde van de door hun geloof opgelegde marteling luister bij moet zetten. Het is ook het einde van al die achterlijken die met een te lage suikerspiegel als agressieve dwazen ons verkeer onveilig maken. Het meisje van de Marokkaanse bakker lacht eindelijk weer. Er zijn mensen die de ramadan aanvoeren voor hun beschuldiging dat de islam een achterlijke godsdienst is. Dat is niet juist, hoewel er volgens mij wel sprake is van achterlopen.

Ik moest namelijk vroeger ook vasten. Als katholieke jongen met een behoorlijk strenge, godsdienstige vader moesten ik, mijn broer en mijn zussen elk jaar 40 dagen vasten. Hetzelfde aantal dagen dat Jezus kennelijk – een paar duizend jaar geleden – in de woestijn vertoefde om zichzelf en zijn vader te vinden. Ik kreeg elke dag snoep, dat ik veertig dagen op moest sparen om het vervolgens in een dag op te eten. Ons gezin at minder luxe en van het geld dat werd uitgespaard ondersteunden mijn ouders de vastenactie.

Nu is van dit vreemde gebruik nog maar weinig over. De moderne tijd heeft het grotendeels weggevaagd en alleen de leuke aspecten ervan – ons pre-Suikerfeest; het carnaval – is ervan overgebleven. Er is nog wel een vastenactie maar die beperkt zich voor de meeste katholieken tot het geven aan een collecte. Bij de moslims is het ook niet zo heel moeilijk. Overdag pijnigen zich dan wel heel vroom, maar zodra de zon onder is wordt  het flink op een schransen gezet tot die weer opgaat.

Toch heeft vasten iets moois. Jezelf luxe ontzeggen, je gebruikelijke patronen doorbreken, honger voelen. Daarmee besef je beter in wat voor een enorme luxe we leven. En hebben we meer begrip voor de mensen -met of zonder bijstand, in ons eigen land of ergens in een arm land – die het hele jaar door verplicht vasten. Dat is dan weer het voordeel van achterlopende gebruiken en godsdiensten.

 

Geef een reactie

Laatste reacties (69)